40 mile, geen water?!? Deel 2

4 juni 2015
Mojave woestijn PCT

Lees hier 40 mile, geen water?!? Deel 1

Nog voor zes uur ’s ochtends ben ik klaar voor vertrek. Vandaag staat er, net als gisteren, een warme wandeling met een zware rugtas op het programma. Zes uur is nog relatief laat; toen ik om vijf uur wakker werd schuifelden er al hikers voorbij. De tocht begint met een klim van een paar honderd meter. Gelukkig op z’n Amerikaans; niet steil, maar met veel switchbacks. Boven aangekomen blijkt er veel schaduw van onder andere dennenbomen te zijn. Tot 11.30 uur is de wandeling relatief koel en dat is fijn voor mijn waterverbruik, want ik moet het er vandaag, zeg maar, rustig aan mee doen.

Yellow Jacket Spring

Bij de kruising met Yellow Jacket Spring staat een bordje om de weg aan te geven. Het is een stuk naar beneden lopen. Ik heb voldoende water en hoe nieuwsgierig ik ook ben, ik heb niet de energie om op onderzoek uit te gaan. Dan volgen er tweeënhalf vervelende mile; vol in de zon en over een dirt road met los zand.

Hier is een bosbrand geweest, de uitzichten met verbrande en omgezaagde bomen is niet bepaald ‘gezellig’.

Hierna is tijd voor een lange pauze om de hitte uit te zitten. Ik zoek een plek in de schaduw. Het is nog 7.5 mile naar Walker pass campground, waar weer water is en ik heb nog meer dan drie liter in mijn rugtas. Ik neem het ervan; van 1 liter water maak ik een fles limonade die ik tijdens de siësta helemaal op drink. Ook maak ik een warme maaltijd, want van al het gesjouw heb ik enorme trek gekregen.

Als het wat afkoelt loop ik met een stuk lichtere tas naar beneden, ik heb nog iets minder dan een liter water over als ik op de campground aankom. Na even zoeken vind ik de trog, deze is gevuld met water en kikkervisjes en vliegen en groene planten (en vast nog meer dingen). Maar hé; water is water! En met een drupje chloor erin is het prima te drinken.

Ik neem een grote fles extra water mee terug naar de campground en voor het eerst in vier dagen was ik mij weer. Tijdens het koken van mijn avondeten komen er twee Canadese auto-kampeerders aan. Ze vragen naar de PCT en ik vertel hen over het waterloze stuk.

Als ze een biertje nemen, vragen ze of ik er ook een lust? ‘Yes, please!!!!’

Later ben ik twee wandelaars tegengekomen die het water in Willow Spring niet konden vinden. Zij hebben het vandaaruit met een paar slokken water moeten doen. Zij zijn de volgende dag wel naar Yellow Jacket Spring gegaan; er was water en daar waren zij, om begrijpelijke redenen, heeeeeel erg blij mee.

Gerelateerde berichten

  • erna van garderen 4 juni 2015 at 10:53

    Vliegen en kikkervisjes en groen?
    Maar idd water is water. Maar misschien had je toch beter 3 dagen kunnen wachten op de bus 🙂

    • Claire 4 juni 2015 at 14:04

      Het was een ervaring, maar niet echt een fijne/leuke/herhaalbare. Maar goed ik wist eigenlijk al dat ik niet graag met zo’n zware wandel. Nouja, het is onderdeel van de PCT en ik weet dat ik kan – als het echt nodig is –

  • erna van garderen 4 juni 2015 at 20:25

    Toppert

    • Claire 7 juni 2015 at 19:41

      Oooh, en dat biertje kreeg mij teut!

  • Rita Berkhout 4 juni 2015 at 20:30

    Je hebt het weer overleefd !!