Alleen échte helden trotseren de regen: van Adishi naar de gletsjer

9 september 2016
Adishi valley Georgia

Dag 9: Adishi-Chkhutneri

Aantal kilometer: ??

In file verlaten we het dorp Adishi. In de stoet bevinden zich ook wat dorpsjongens te paard. Op ongeveer twee uur lopen is er een rivierdoorsteek, wandelaars die de doorsteek niet aandurven kunnen het paard huren, die hen naar de overkant brengt.

De wandeling naar Adishchala, de rivier, gaat door een prachtige groen dal met uitzichten op besneeuwde toppen.

Adishchala oversteken

Bij de rivier nemen we pauze om te kijken hoe anderen de doorsteek doen, hoe diep het water is en hoe snel het water stroomt. De doorsteek blijkt reuze mee te vallen; we vragen ons zelfs af wat de toegevoegde waarde van de paarden-oversteek is. Op Crocs, sandalen, five-fingers of trailrunners en met behulp van een wandelstok en de juiste techniek is de rivier geen grote uitdaging.

Na de oversteek wacht er een klim en terwijl we omhoog lopen barst de volgende regenbui los. Snel werp ik een blik op de, half gesmolten, Adishi gletsjer. Op de Chkhutnieri pas (2722 meter) splitsen we op; Joost en Felix willen graag naar de top van de Chkhunderi (3036 meter). Ik en anderen dalen af naar het volgende dal. We spreken af elkaar bij wat leegstaande hutten te treffen.

De regenbui was even gestopt, maar is weer losgebarsten in een XXL-bui en in de stromende regen, stortdouche-style, glij ik naar beneden. Eén van de hutten geeft een welkom dak, maar ooooo wat is het vies binnen. Er hebben zelfs mensen in de hut gepoept (hier een facepalm). Bahbahbah!

In het midden van de hut is het op een grondzeil OK vertoeven (wat kunnen we anders doen in dit weer?) en omdat we nog een tijd op de top-mannen moeten wachten, koken we soep en water voor thee. Ik doe zelfs een dutje, veilig opgeborgen in de bivakzak, terwijl Vera en Steven op zoek gaan naar een kampeerplek.

Nadat de mannen van de top terug zijn gekomen, wandelen we naar de kampeerplek en als de tenten staan is het tijd voor een middagdutje. Als het droog is koken Felix,  Joost en Mieke het avondeten, terwijl Steven, Vera en ik warm in de tent liggen. Er barst wéér een XXL-regenbui los. De drie helden blijven buiten om de maaltijd te koken en als het eten klaar is brengen ze het in de tent naar ons toe.

‘Bordje voor Vera, in welke tent lig je?’ Waarna er ergens een rits wordt geopend en een bak eten naar binnen wordt geschoven’ Als echte helden blijven ze zelf buiten in de regen eten en als we meer lusten komen ze een tweede ronde brengen.

Wat een luxe om met deze fijne mensen op stap te zijn!


Als de vieze afwas terug in ontvangst is genomen kruipen ook zij in hun tent. Het blijft nog heel lang regenen en later in de nacht gaat het vriezen. Tentgenootje Vera en ik vragen ons af waarom we in ’s hemelsnaam wilden kamperen en of we al naar huis mogen.

Leuk nieuws: ik ben finalist in Travelbloggers contest van Balkanvibe.com

Help mij meer bekendheid aan mijn blog en de Via Dinarica te geven door het artikel te delen, liken of erop te reageren. Lees het artikel hier.

Bekijk meer foto’s op Instagram. Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een warme kop soep of een kop sterke koffie. Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het hiken; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • erna van garderen 10 september 2016 at 16:53

    Wat een diehards. Koken en ook nog rond brengen in de stromende regen. Af en toe is het ook zoooo lekker om heerlijk in je slaapzak warm en droog te liggen zijn.
    Wanneer “mag” je weer naar huis? Zal niet blijven regenen. Hier is het fantastisch. 😂😂. Komt vanzelf jullie kant op neem ik aan. Geniet nog maar even.
    Knuf

    • Claire 11 september 2016 at 04:34

      Ja stoer en lief hè!?

  • Emma leenen 11 september 2016 at 13:00

    Mooi en nog eens mooi daar ondanks de vele regen nou op de poep hut daar.
    Wat fijn om lekker verwend te worden echte helden hoor in de stromende regen te koken.
    Complimenten hier voor.☔☔☔☔☔☔☔
    Knuffel Emma

    • Claire 11 september 2016 at 13:41

      Als het aan minhad gelegen had gewoon wat Snickers en andere snacks gegeten i.p.v. te koken, dus ja best stoer van de anderen. 🙂