Beren op de Pacific Crest Trail

27 november 2015
Beer en Reiske in Timberline Lodge

Beren is waar ik het meest voor ben gewaarschuwd voordat ik naar Amerika vertrok én het eerste waar mensen naar vragen als ik vertel over mijn wandel- en kampeeravonturen. Op de één of andere manier jagen bruin en z’n vrienden ons Hollanders enorme angst aan. Ik denk dat dit vooral angst voor het onbekende is.

Hoeveel slachtoffers zijn er door beren op de PCT gemaakt?

Een kleine Google-actie levert de Wikipedia-pagina ‘List of fatal bear attacks in North America‘ op. Dit is wat minder specifiek dan de PCT alleen, maar het geeft een goed beeld. Op de PCT komen alleen zwarte en geen bruine beren voor. Er is één keer in 50 jaar tijd een Grizzly-bear in de Northern Cascades (Washington) gezien, de kans dat je deze tegen komt is ongeveer nul. Grizzly’s laat ik daarom buiten beschouwing.

Vanaf het jaar 2000 tel ik ongeveer 23 fatale aanvallen door zwarte beren in de USA en Canada. Ik tel de twee ongelukken met beren die gevangen werden gehouden niet mee. Eén iemand is van zijn mountainbike gegrepen en een ander is aangevallen toen hij aan het hardlopen was. Een dame op leeftijd is aangevallen toen zij beren in het wild aan het voederen was. Iets wat zij regelmatig deed. Eén niet zo slimme toerist is tijdens het maken van foto’s van een etende beer aangevallen en gedood. Een stuk of zeven mensen zijn rondom of in hun huis of vakantiewoning aangevallen. Voor zover ik kan lezen is er één solo-kampeerder onder de slachtoffers. Geen enkele van de aanvallen in het wild waren in Californië, Oregon of Washington, de staten waar de PCT doorheen loopt.

Berig gedrag

In de helft van bovenstaande aanvallen door zwarte beren zijn voortgekomen uit risicogedrag door mensen. In de USA (zonder Alaska en een paar andere staten) leven naar schatting tussen de 339.000 en 465.000 zwarte beren.

Risico

Samenvattend: 23 dodelijke aanvallen, waarvan de helft door risicovol gedrag door mensen, in twintig jaar tijd. Terwijl er een meer dan een half miljoen beren in de USA leven. De kans ik aangevallen zal worden door een beer is zo ongeveer 0. Dít is precies de reden waarom ik mij geen zorgen heb gemaakt over beren onderweg op de PCT.

  • Ja, er is een kans dat een beer mij aanvalt als ik alleen (of met een groepje) aan het wandelen ben.
  • Ja, er is een kans dat een beer mij aanvalt als ik alleen (of met een groepje) in de wilderness aan het slapen ben.

…maar de kans dat dit gebeurd is ontzettend klein en ik ben bereid dit risico te nemen…

Als ik geen risico wil nemen, kan ik beter thuis blijven met de gordijnen dicht en een flinke voorraad eten (ofzo)

Beerbewust gedrag

Er zijn enkele regels waar ik mij aan heb gehouden:

  • Ik heb -bijna- nooit ’s avonds eten bij mijn tent gekookt, want de geur van eten is onweerstaanbaar voor hongerige beren.
  • Ik heb mij aan de regels van bijvoorbeeld Yosemite gehouden en mijn eten (en andere geurige producten) in een bearcanister ver weg van mijn kampeerplaats bewaard.
  • Ik heb mijn eten (en andere geurige producten) buiten bovenstaand deel van de PCT steeds in een zak bewaard zodat alle interessant producten voor het grijpen lagen. Een beer hoefde om mijn eten te pakken te krijgen niet in mijn tent te komen of mijn rugzak te doorzoeken. De zak legde voor het grijpen, buiten de tent, maar wel in de buurt want ik wilde mijn eten niet kwijt raken aan critters.
  • Ik heb tijdens het kamperen nooit met oordopjes in geslapen. Ik wilde wakker worden van de geluiden ’s nachts en heb iedere avond met een stapel stenen binnen handbereik geslapen. Goed slapen deed ik een hotel, motel of hostel met de ramen en deuren dicht en hoogstens met ander stinkende hikers in de kamer.

Bearcanister

In de High Sierras gelden strenge regels rondom het opbergen van eten. Dit komt erop neer dat je tussen Kennedy Meadows en Sonora Pass een bearcanister bij je zult dragen.

Er zijn wat trucs om hier onderuit te komen. Bijvoorbeeld door te kamperen op kampeerplaatsen waar een bearlocker is (dit is grote metalen kist waar het eten in bewaard kan worden). Ook is het niet helemaal duidelijk of je een canister bij je moet hebben waarin ál je eten past. Je zou ook een kleine en lichtere canister mee kunnen nemen of samen met iemand lopen die wel een canister heeft.

Let op: als je geen canister bij draagt mag je je niet meer dan een bepaald aantal feet bij je rugtas vandaan begeven. Een beer zou je tas te pakken kunnen krijgen en zo leren dat mensen eten bij zich dragen. De regels rondom het gebruik van de canister wijzigen regelmatig. Doe daarom ook zelf onderzoek. Er wordt streng gecontroleerd door de rangers en er staan boetes van een paar honderd dollar op het overtreden van de regels.

Jij wilt niet verantwoordelijk zijn voor een beer die door zijn probleemgedrag afschoten moet worden, toch?

In mijn ogen zijn bovenstaande alternatieven allemaal een hoop gedoe; neem gewoon een canister mee. Naast nadelen (het gewicht en de onhandige vorm) zitten er ook voordelen aan. Zo kun je de canister als krukje gebruiken, er kunnen ook andere spullen dan eten in bewaard worden, kun je je kleding in de ton wassen en is de ton waterdicht wat handig bij het doorsteken van de vele rivieren kan zijn.

    • De General Store in Kennedy Meadows heeft een grote voorraad canisters en deze zijn tegen een schappelijke prijs te koop.
    • Ook is er een uitleenprogramma -uiteraard op z’n Amerikaans- geheel gerund door vrijwilligers.

Ik heb de mijne in Kennedy Meadows gekocht en was van plan deze mee terug te nemen naar Europa. Maar hier is er, naar mijn idee, geen reden om de canister te gebruiken. Ik heb de mijne daarom aan Brendon gegeven zodat hij deze weer kan doorverkopen of op zijn boot als waterdichte ton kan gebruiken. De ton is niet heel groot, mij lukte het om er eten voor vijf dagen in te krijgen. Na een resupply droeg ik voor zes dagen eten; de eerste dag at ik, voordat ik ging slapen, al het eten voor die dag op.

Eten ophangen

Je hoeft geen touw en carabiner mee te nemen om je eten op te hangen in een boom. Er zijn (bijna) geen geschikte bomen onderweg en na een dag lopen ben je veel te moe om een geschikte boom te zoeken. Bespaar jezelf de moeite en het gewicht!

Alternatief om je eten tegen knaagdieren te beschermen

Je kunt overwegen een Ursack aan te schaffen. Hier heb ik goede verhalen over gehoord. Ik heb dit uiteindelijk niet gedaan omdat ik geen grote problemen heb gehad met ongedierte, de zak weer extra gewicht is om mee te dragen en behoorlijk prijzig is. De Ursack is (nog) niet approved als alternatief voor de bearcanister.

Enkele verhalen van bear-encounters die mij ter ore zijn gekomen…

      • Eén hiker heeft drie beren op een dag gezien; een moeder met twee jongen die op de trail liepen en zich snel uit de voeten maakten.
      • Een andere hiker, die ongeveer 10 minuten achter mij liep, zag een beer in de bosjes rondscharrelen.
      • Twee hikers hebben de verse pootafdrukken van deze beer gespot.
      • Weer een andere hiker werd ’s nachts wakker van twee cubs die bij zijn tent aan het spelen waren. Hij heeft ze weg proberen te jagen, wat niet lukte, en heeft zijn tent toen ingepakt en is weggegaan.
      • Verschillende hikers hebben een beer bij een vuilcontainer in een dorpje zien rondscharrelen.
      • Hikerbuddy Brendon is mushroomhunter en komt veel in de bossen en op afgelegen plekken in Washington en Oregon. In zijn hele leven heeft hij nog maar een drie keer een beer in het wild gezien. Hij heeft er wel meer vanuit zijn auto gespot.
      • Hier zijn mijn berige ontmoetingen te lezen; een slecht berenjaar, Californië laat mij niet zomaar gaan en Rails to Trails.

Liability

In Amerika is het suen van bedrijven en organisaties uitgevonden en big business. Daarnaast worden bekende natuurparken door grote aantallen toeristen en dagjesmensen bezocht. Veel van deze mensen weten gewoon niet zo veel van beren en zijn een beetje prutsers. Zij trekken niet solo de wilderness in en zijn zich veel minder bewust van de gevaren van ‘risicovol’ gedrag en het, al dan niet bewust, voederen van beren. Deze combinatie is waarschijnlijk ook de reden dat er veel en uitgebreid wordt gewaarschuwd voor beren. Ja, bij een aanval door een beer breng je het er waarschijnlijk niet levend vanaf. Maar… een aanval is zeer zeldzaam en als je je beerbewust gedraagt is de kans héél klein dat een beer je zal aanvallen. Luister naar de adviezen en voorschriften van de parken maar laat je er niet teveel bang door maken.

Verder lezen

Op PCT.org staat een informatief artikel over beren.

Succes met het maken van alle afwegingen en vergeet je vooral niet te verdiepen in andere beren dan beren op de weg!

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?

Disclaimer

Mijn overwegingen gelden specifiek voor het gebied waar de PCT doorheen loopt. Als ik een ander berig gebied bezoek, onderzoek ik eerst de lokale omstandigheden en het soort beer en gedrag aldaar en pas mijn tocht en veiligheidsmaatregelen erop aan. 

Gerelateerde berichten

  • reinhold vink 27 november 2015 at 13:00

    Denk ook dat het risico klein is op de PCT, de slangen zijn een wat groter gevaar denk ik…
    Heb gelezen dat er ook een fluit is die veel herrie maakt waarvan ze schrikken.
    Heb je die gehad?
    Ze komen ook op eten af, maar daar heb je die bear canister voor, heb je die ’s nachts naast de tent gezet
    of in een boom gehangen?

    • Claire 27 november 2015 at 13:23

      Ik had een ingebouwd fluitje in mijn rugtas maar heb deze niet gebruikt. Over het algemeen maakt het getik van wandelstokken al voldoende lawaai en beren kunnen enorm goed ruiken. PCT’ers die zich dagen niet hebben gewassen ruiken behoorlijk…

      Het is de bedoeling dat de canister een x aantal feet bij de tent vandaan bewaard wordt. Ik heb het ding wel altijd in zicht gehouden, zodat ik vanaf mijn slaapplek kon zien als er iets mee gebeurde. Een canister hoeft niet in een boom gehangen te worden, want een beer kan het ding door het ontwerp niet openmaken.