Door de witte bergen van Bjelasnica

13 juli 2016
Bjelasnica hiking

Dag 40: Lukomir-Umoljani-Stanari

Aantal kilometer: 20,5

Vandaag wandel ik een alternatieve route die mij morgen naar de bus brengt, waarmee ik naar Sarajevo reis om inkopen te doen.

Vanuit Sarajevo pak ik de Via Dinarica weer op en zo loop ik dit deel van de route geen twee keer. En: nu ik hier toch ben, vind ik het leuk om de bergen te ontdekken.

Vanuit Lukomir is het een snelle zeven kilometer wandelen naar het dorp Umoljani. Ware het niet dat ik halverwege twee jonge wandelaars op het pad tref. Vandaag is het weekend, vandaar.
Via Dinarica Lukomir Umoljani

Een goede gast

Ze spreken goed Engels,  we kletsen wat en maken er een ochtend-picknick op het pad van. Ik krijg verse broodjes met kaas,  worst en tomaat. En komkommer en koekjes. Volgens traditie moeten ze goed voor gasten zorgen. Ik ben een goede gast en neem alles met gezonde hiker hunger aan. Later vandaag lopen ze terug naar Umoljani en rijden dan naar Sarajevo, ze leggen uit waar hun auto is geparkeerd en als ik wil kan ik meerijden.

Ze lachen hartelijk om mijn nieuwe aankoop. Vanochtend toen ik Lukomir verliet, vroeg een oma mij op de koffie en omdat graag in zo’n huisje –De huisjes op de foto’s zijn oud en worden gebruikt voor het vee– wilde kijken nam ik het aanbod aan. Daar zat natuurlijk een catch aan. Oma verkocht ook zelfgebreide sokken. Uiteraard ontkwam ik niet aan een aankoop. Afdingen begreep ze niet (huhuh).20160711193443-800x600Dus nu ben ik de trotse bezitter van een warm paar, veel te dure en niet lichtgewicht sokken. Ik vind ze overigens wel heel erg mooi!

Dagjesmensen in Umoljani

Het fotogenieke dorp Umoljani ligt op een uur rijden van Sarajevo en dat is te merken aan het aantal dagjesmensen. Op het volle terras, waar ik een laat tweede (of is het het derde ontbijt?) eet, ben ik de enige hiker en trek ik veel nieuwsgierige blikken.

Vanaf hier verlaat ik de Via Dinarica. Op een oude wandelkaart en in de GPS-kaarten heb ik een route naar de andere kant van de bergen gezien. Hier liggen een aantal hutten die, omdat het weekend is, ook open zijn. Ik ben benieuwd.
Umoljani Via Dinarica

Dwars door Bjelasnica

Er volgt een korte klim langs de kenmerkende huizen en door hooggelegen grasvelden waar schapen grazen. Dan volgt een karrenspoor met mooie uitzichten op een vallei.
Bjelasnica Hiking
De plaatselijke jeugd heeft dit gebied ook gevonden en scheurt voorbij op Quads.
Bjelasnica QuadDaarna is er geen pad, spoor of markering meer. Er volgt een inspannende, maar gemakkelijke klim. Hier zijn de bergen kaal en door het mooie weer kan ik ver vooruit kijken over de geweldig mooie, witte bergen van Bjelasnica.
Bjelasnica mountains
Ik volg braaf de lijn op de gps en een paar uur later zie ik de eerste, oude en verweerde markering. Niet veel later bereik ik Sitnik, de eerste hut. Hier kon ik online geen informatie over vinden en het is een leuke verrassing dat de hut er staat. De hut is gesloten en ziet er best sjofel uit. Ernaast staat en klein hutje met daarin een waterput, wat een fijne meevaller is!
Spring water Sitnik Bjelasnica

Stanari

Hier is het pad veel bewandeld en goed bewegwijzerd. In no time heb ik de twee kilometer naar de volgende hut afgelegd.
Dom Stanari BjelasnicaVoor de hut zitten twee mannen wat te eten en drinken. Het zijn de huttenwaard en zijn maat. Ze spreken geen buitenlands, maar ik krijg een warm onthaal. En helemaal als ze horen dat ik helemaal alleen en helemaal uit Lukomir ben komen lopen. Het ontbreekt mij aan niets. Ik krijg een prinsessenkamer met een prinsessendekbed, thee, drank en eten. Ze werpen mij koekjes en snoepjes toe. Ze bellen een vriendin die Engels spreekt en ze vertelt mij dat het gestoorde, maar compleet onschuldige mannen zijn.

Onder hits de jaren ’80 en’ 90, knallend uit een stereo, genieten we van de zonsondergang. Af en toe roepen de mannen wat richting de vakantiewoningen beneden, waar ook mannen weekend vieren. Het is een soort oermanier van contact maken en gaat helemaal nergens over, maar het is vermakelijk om te zien. Omdat ik heel erg moe ben ga ik vroeg naar bed en mis het plaatselijke nachtleven(tralalala).

De volgende ochtend ben ik als eerste op en langzaam komen er uit alle hoeken van de hut mannen (met kater) gekropen, waaronder een jongen die in Zweden is opgegroeid en Engels spreekt. Onder de koffie maken we kennis en hoor ik mooie verhalen.

De hut staat hier al vanaf de jaren veertig, maar tot nu toe was er geen koelkast. Toen hij dat hoorde heeft hij een koelkast geregeld en deze wordt vandaag bezorgd met een Jeep.

Mijn wandelstok is stuk en ik waag het erop de mannen om hulp te vragen. Er start een soort van Buurman&Buurman-scène. Gereedschap komt tevoorschijn. De stok wordt uit elkaar gehaald. Er komt nog meer gereedschap te voorschijn. Er komt groter gereedschap tevoorschijn. De stok kan niet verder uit elkaar en kan ook niet meer terug in elkaar…
Na anderhalf uur geven we het op. In Sarajevo kan ik hopelijk een nieuwe kopen.

Dan arriveert de koelkast. Het is een memorabel moment.

Vanaf nu kan er koud bier in Stanari gedronken worden!!!

Sarajevo en een douche wachten op mij en ik neem afscheid. De huttenwaard matst mij enorm met de prijs, want hij vind het leuk dat ik er als gast was.
Trail Stanari Bjelasnica
In snel tempo wandel ik negen kilometer naar het dorp Pazaric. In de winkel bij de bushalte koop ik een ijskoude cola en wat druiven. Volgens het meisje komt de bus over 10 minuten. Volgens de informatie die ik op internet had gevonden over 1,5 uur. Een half uur later zit ik in de bus naar Sarajevo.

Stage 33 en 34 Via Dinarica

Deze wandeltocht is een deel van stage 33 en 34 van de Via Dinarica. Check de links voor meer informatie en GPS-tracks.

Bekijk meer foto’s op Instagram.

Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een ijskoude soda pop. Dit blog is geschreven op een slimme telefoon, gekocht in Mostar, tijdens het hiken van de Dinarica; er kunnen daarom extra veel fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • Emma Leenen 13 juli 2016 at 18:14

    Zo te lezen heb je een geweldige leuke dag gehad vandaag en wat is het daar mooi.
    Ha ha en de sokken ze zijn ook erg mooi en goed voor je moeie voeten lekker ,avonds
    De sokken aan heel huiselijk allemaal.
    En dat prinsessebed geweldig dat koester je toch.
    Lekker eten lekker slapen die voetjes warm verzorgd.
    Ben benieuwd waar je daarna hebt overnacht.
    Liefs van Emma

  • Mieke Souverein 13 juli 2016 at 18:36

    Jeeeh die sokken zijn fantastische pantoffels in de winter 🙂

    • Claire 16 juli 2016 at 10:30

      Yup, in de winter 😉

  • erna van garderen 20 juli 2016 at 15:32

    Heerlijk om zo verwend te worden. Eerst al door oma, al moest je de toch wel heel erg prachtige sokken kopen (zou ze ook wel willen) en dan door die 2 mannen. Is daar überhaupt stroom? Voor de ijskast?😊😊.
    Wat wil je allemaal nog meer. Prachtige omgeving en geen enge bruggen vandaag.
    Knuf

    • Claire 20 juli 2016 at 17:31

      Ja er is daar stroom er staan ook wat vakantiehuisjes. Er was zelfs een douche, maar douchen heeft niet zoveel zin als ik daarna mijn smerige kleding weer aandoe. De berige mannen waren heel galant voor mij. 🙂

  • erna van garderen 22 juli 2016 at 11:25

    😂😂😂😂👍👍