Door Mavrovo NP

21 augustus 2016

Dag 80 en 81: Mavrovo-Galićnik-Lazaropole

Aantal kilometer: 16 en 18,5

Pas tegen 11.00 uur verlaat ik Mavrovo. Eerst moest er ontbeten worden, toen moest ik teruglopen naar de mini-markt om snacks te kopen en daarna kon ik geen keuze maken uit twee van de mogelijkheden om naar Galićnik te wandelen.

Nu loop ik een ski-helling op en bushwhack wat tussendoor, de zweetdruppels lopen over mijn hoofd. Er hangen donkere wolken in de lucht en als ik halverwege de route ben, barst de regen los.

Stug loop ik door en om een asfaltweg te vermijden zoek ik mijn weg crosscountry. De laatste paar kilometer ontkom ik niet aan de weg. Ik zwaai vrolijk naar een familie die aan het bbq’en is. Of ik Duits spreek?’ ‘Jasicher!’

Snel worden er hamburgers op de grill gelegd en ondertussen krijg ik Fanta, yoghurt, salade, door oma gegrilde paprika’s en fruit. De laatste drie kilometer naar Galićnik mag ik niet lopen, ze gaan er sowieso naartoe om kaas te kopen. Ik word naar het hotel gebracht en na een kop koffie en een paar dikke zoenen nemen we afscheid.

’s Avonds besluit ik op het terras bij het hotel nog wat te kleins te eten; pannenkoeken, die eigenlijk een toetje zijn. Ik raak in gesprek met een groepje Amerikaanse Albanezen die hier op vakantie zijn en jaarlijks terugkomen. Als ze vertrekken staan ze erop mijn rekening te betalen en drukken zelfs wat cash in mijn handen – oh wat word ik toch verwend vandaag! En dat na de ontmoeting met de tien mannen gisteren!

Naar Lazarapole

Na een uitgebreid, traditioneel ontbijt met koffie, kaas, yoghurt en iets onbeduidends heb ik alwéér een late start. Ook nu stop ik in de mini-markt om wat snacks en fruit voor onderweg te kopen. Langzaam wandel ik weg uit Galićnik en onderweg stop ik vaak om handenvol bramen te plukken en op te eten.

In een bergdorpje stop ik bij de waterbron om te picknicken met vers brood en chocoladepasta. Ook nu neem ik weer uitgebreid pauze. Ik ben, geloof ik, in vakantietempo beland nu ik dichtbij Ohrid in de buurt kom. Onderweg wijzig ik mijn route van een GPS-track waarvan ik niet zeker weet wat de staat van de trail is, naar een gemarkeerde route.

Als ik aan het eind van de middag in Lazaropole aankom is er tot mijn verrassing een mini-markt. Onder het genot van een Cornetto, een blikje tonic en een zak chips besluit ik vannacht in het hotel, dat hier tot mijn verrassing blijkt te zijn, te overnachten.

Tralalala

Over de Via Dinarica

Lees dit blog (inclusief een link naar GPS-tracks en waypoints van dit deel van de tocht).

Bekijk meer foto’s op Instagram. Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een ijskoude soda pop of een kop sterke koffie.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het hiken; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten