Storm in Stogovo

22 augustus 2016

Dag 82: Lazaropole-Babin srt. (bijna)

Aantal kilometer: 17

Heuvel af door een bos bereik ik de weg naar het gehucht Gari, dat weer een paar honderd meter heuvelop ligt.

Vandaag ben ik traag. Ik pauzeer bij een waterbron en een paar kilometer later bij een kapel. Het regent een beetje en ik hang rond bij een heilige bron met een afdakje.

Nog verder heuvel op hang ik wat rond onder een boom. En nog wat verder heuvelop begint het écht te regenen. Binnen een paar minuten is mijn regenjas doorweekt (versleten?) en ook aan mijn regenbroek heb ik vandaag niet veel. Ik loop door, maar ik krijg het koud.

Babin Srt.

Vlak onder de top van Babin besluit ik dat het beter is om te schuilen onder mijn tarp, wat warms te eten en mijn natte kleding uit te trekken en in mijn slaapzak op te warmen. Hier in de wijde omgeving is, behalve eindeloze en vooral natte heuvels bedekt met gras, geen beschutting te vinden en voorlopig klaart het nog niet op.

Ik probeer een aardige plek te vinden, maar dat behoort hier niet tot de opties. Het begint nóg harder te regenen, snel pak ik mijn tas uit op zoek naar haringen en tarp, die natuurlijk helemaal onderop zitten, en zet het ding snel op. Mijn spullen gooi ik onder de tarp en ik ga op zoek naar water. Er zijn hier, zo hoog geen bronnen, maar ik vind een plas waar ik water met m’n pan water uit weet te scheppen.

Snel ren ik terug naar tarp, doe mijn doorweekte kleding uit, trek droge thermo-kleding aan en kruip met m’n slaapzak in de bivakzak. Liggend filter ik vies schapenpoepgemengdmetgruisengras-water en kook soep met ballen en croutons en daarna een portie noodles met pinda’s. Ondertussen begint het te onweren. Gezellig.

Na een paar uur stopt het met regenen en komt de zon langzaam tevoorschijn. Een herder komt met een grote kudde schapen langs, ik probeer hem een kop soep aan te bieden, maar dat lukt niet.

Het is nu te laat om mijn spullen in te pakken en verder te wandelen. Ik probeer mijn kleding in de zon en later in mijn slaapzak te drogen en enigszins relaxed op de aflopende bivakplek (glijbaan) te slapen.

Over de Via Dinarica

Lees dit blog (inclusief een link naar GPS-tracks en waypoints van dit deel van de tocht).

Bekijk meer foto’s op Instagram. Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een kop sterke koffie.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het hiken van de Via Dinarica; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • erna van garderen 29 augustus 2016 at 20:52

    Wist die herder wat voor water je gebruikt had? 😂😂😂 was het nog wel lekker? Haal je alle viezigheid er echt uit met je filter?
    Alles droog gekregen?
    Wat een vragen weer. 😂😂😂 sterkte
    Knuf