Gezellig… in Moskou

19 juli 2016

Dag 45 & 46: Kalinovik-Moskou-Sarajevo-Ošlji do (Nergens)

Aantal kilometer: 7,4

‘Gaat er ook een autobus naar Sarajevo?’, vraag ik. Zes, wijst de hoteleigenaar aan. ‘In de ochtend. De bus is al vertrokken. Nog een nacht slapen’. Het is half acht ’s ochtends. 

Nu klinkt een dag wachten vervelend, maar; 1. ik ben blij verrast dat er een bus gaat en 2. er is geen betere dag dan vandaag om in Moskou te verblijven; het heeft buiten de hele nacht gespookt, de regen komt met bakken uit de hemel en het onweert.

Zoals je begrijpt heeft de rijst-retraite geen wonder verricht. Telefoon = stuk.

Ik begeef mij naar de bar en bestel koffie. Daar zit ik dan tussen de rokende mannen. In Moskou.

Gezellig.

‘Acht uur ontbijt’, gebiedt de hoteleigenaar.

‘Ok’

Stipt om acht uur moet ik meelopen naar de lege ontbijtzaal, waar ik een omelet met spek en vers brood geserveerd krijg.

Het is mij nog niet gelukt een grapje met deze man te maken en ik ben bang dat het ook niet meer gaat lukken…

Na dit gezellige ontbijt ga ik terug naar mijn kamer en breng de dag lezend en slapend door. Om 16.00 uur heb ik trek in wat te eten en drinken en wandel ik, volledig gekleed in gore-tex, naar de dorpswinkel.

Buiten staan twee tourfietsers onder een afdak te schuilen. Als ik terugkom staan ze er nog en maak ik een praatje met ze. Het zijn twee jongens uit Brussel, Robin en François, en ze fietsen naar Montenegro vanwaar ze de boot naar Italië te nemen. Ze zijn doorweekt en twijfelen of ze in het hotel willen slapen. Ik vertel hun mijn kamernummer en nodig hen uit langs te komen als beslissen te blijven.

Een uur later kloppen ze op mijn deur. Ze hebben een brander bij zich en gaan pasta Carbonara koken, of ik zin heb om mee te eten? Oui!

In de dorpswinkel is het even zoeken, maar dan zijn alle ingrediënten voor de pasta er zo ongeveer (inclusief wat blikken bier). De mannen koken een heerlijke en vooral calorierijke maaltijd voor mij.

En zo werd het toch nog gezellig in Moskou!

Horse in Kalinovik

Retourtje Sarajevo

Om zes uur zit ik in de bus naar Sarajevo. Uit het raam zie ik het gebied waar ik twee dagen doorheen heb gelopen in anderhalf uur aan mij voorbij trekken.

In Sarajevo vind ik een winkelcentrum met wifi en een telefoonwinkel. Terwijl ik cappuccino drink en wacht tot de winkel opengaat maak ik een to-do en wensen-lijstje voor de nieuwe telefoon. Als de winkel open is, is de keuze snel gemaakt; ik koop een iets nieuwere versie van de telefoon die ik in Prenj was verloren. Huawei beviel goed en ik weet hoe het apparaat werkt.

Onder een uitgebreid ontbijt installeer ik de telefoon en alle apps en documenten die ik voor deze tocht en hebt bloggen nodig heb. Wat een verademing is deze snelle en luxe telefoon! Het lukt mij zelfs een blog te herschrijven.

Dan is het tijd voor de bus terug richting Kalinovik, maar ik wil niet terug naar Moskou. Twee nachten waren meer dan genoeg. Het is inmiddels droog en ik wil een paar kilometer lopen en dan langs de trail bivakkeren.Via Dinarica from Kalinovik

Naar nergens (Ošlji do)

Als ik de buschauffeur aanwijs waar ik wil uitstappen moet ik moeite doen hem te laten stoppen, hij wil mij hier niet uit laten stappen. Een bemoeierige medereiziger (man) is het met hem eens.

This is the road to nowhere!

Ze begrijpen er he-le-maal niets van.

Nowhere is waar ik naar toe wil! Terwijl ik uitstap zeg ik dat het de road to Zelengora is – nu kijken de mannen nog moeilijker. Dit zijn duidelijk geen wandelaars en we gaan elkaar niet begrijpen. Ik schuif de deur dicht en zwaai vrolijk naar de mannen.

Blij wandel ik. Weg van Moskou. Op weg naar nowhere (of Zelengora).

Stage 36 Via Dinarica

Dit is stage 36 van de Via Dinarica. Check deze link voor meer informatie en GPS-tracks.

Bekijk meer foto’s op Instagram.

Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een ijskoude soda pop of een sterke kop koffie.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon, gekocht in Sarajevo en tijdens het hiken van de Dinarica; er kunnen daarom wat fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • V 19 juli 2016 at 15:34

    Lieve Claire, het lot bestaat, anders had je toch geen nieue telefoon gekocht, zuinige Hollander 😉

    Veel liefs
    V

    • Claire 19 juli 2016 at 19:25

      Geef m’n geld liever uit aan mooie avonturen 😉

  • Maaike 21 juli 2016 at 19:23

    Good luck in nowhere lady! Het is mooi daar!

    • Claire 22 juli 2016 at 07:46

      Thanks Maaike!

  • Emma leenen 21 juli 2016 at 20:02

    Veel plezier Clara met de nieuwe telefoon heb je ook een plasticregen pakje gekocht voor
    Je mobiel.
    Die is goud waard voor je met Internet bereik.
    Veel groetjeëeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeees Emma

    • Claire 22 juli 2016 at 07:52

      Ik ben helemaal blij met de nieuwe phone en er zit een ziplock zakje om. Lieve groeten terug!

  • erna van garderen 22 juli 2016 at 11:40

    Dus de rijst heeft idd niet zijn werk gedaan. Maar nu weer je vertrouwde.😃.
    Had graag die gezichten gezien van die 2 kerels. Hahaha.zo’n eigenwijs ding op weg naar nowhere.
    Maar is weer prachtig. Gewoon doorgaan
    Knuf