GPT14: lopen naar Icalma

29 december 2017

Het enige wat ik vandaag kan doen is lopen. Zo snel mogelijk. Allereerst om het dorp Icalma, met hopelijk een hostería, zo snel mogelijk te bereiken en daarnaast om enigszins warm te blijven.

Het regent. Héél hard. Er komt confetti uit de lucht, volgens Roos.

Het waait. Héél hard. Heel veel regen + heel veel wind, wat is dat Roos?

Ik zie niets van de omgeving, niet omdat mijn oog gisteren raar deed, maar omdat ik in een wolk marcheer.

Tarantula Chile

Naast bamboe, Hanta en wiebelige bruggen ben ik geen fan van deze jongens

Ik neem een verkeerde afslag omdat deze alleen in Locus op mijn telefoon staat en niet in de GPS, en mijn telefoon heb ik ergens diep in mijn rugtas opgeborgen om ‘m niet te laten verdrinken – dat heb ik op Balkan geleerd via de Trail en Clairror-methode.

De regen druppelt al urenlang door mijn regenkleding.

In mijn regenhoes bungelt minimaal een liter water.

Dan zie ik verlaten hut, zonder deur. Geen deur is ventilatie en dat Hanta-technisch OK. Het is nog maar 1 kilometer naar de camino vehícular.

Zal ik doorlopen? Of zal ik schuilen?

Ik besluit te schuilen.

De hut is in slechte staat en is aan alle kanten lek. Maar… er is ook een metalen unit waarin ik vuur maak.

Met behulp van een scheut noventa y cinco % alcohol (dat is de brandstof waar ik mee kook) krijg ik het natte hout probleemloos aangestoken. En met behulp van nog een scheut noventa y cinco en wat windvlagen is er een mooi en warm vuur.

PuestoTerwijl ik wat eet, warm ik wat op. Ondertussen probeer ik mijn regenkleding te drogen en laat ik andere spullen uitlekken. Áls ik straks kans op een lift wil maken helpt het om er iets minder doorweekt uit te zien.

Buiten gaat nóg harder waaien en regenen. De hut kraakt, er waait meer regen binnen, regen druppelt nóg enthousiaster van het dak en de hut staat vol rook – tsja, aangenaam was het hier al niet.

Anderhalve uur later waag ik mij buiten. In recordtempo loop/ren/glij ik richting een uitgestorven weg.

Ik marcheer richting Icalma, wat nog minstens twee uur lopen verderop is. Er rijden wat auto’s voorbij. Geen enkele auto stopt. Ik mag al blij zijn als ze afremmen om mij niet nat te spetteren als ze door de regenplassen scheuren.

Een paar uur later loop ik het politiebureau van Icalma binnen. De jonge agent begroet mij hartelijk en weet precies wat ik kom doen.

De mevrouw van de hostería begrijpt natuurlijk niet zoveel van een doorweekte chica de Holanda. Het doet er niet toe, er is een kamer en mijn runners kan ik drogen bij de houtkachel. Later klaart het op, in de minimercado koop ik een tas vol fruit en eten en terwijl ik in mijn donzen slaapzak opwarm werk ik de vitaminen en calorieën naar binnen – voor een bezoek aan een restaurant heb ik geen energie meer.

De route

Naar Icalma: 29,3km, 1130m. stijgen en 1150m. dalen.

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

Icalma   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

Add here your formated description

Op Wikiexplora lees je meer over de GPT en staat de meest recente informatie.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?
Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon in Patagonië: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is ‘op goed geluk’.

Gerelateerde berichten

8 Reacties

  • Reply Anneke 29 december 2017 at 16:58

    Nou Nou, je krijgt het niet cadeau Claire! Gelukkig was er licht aan het eind van de tunnel in de vorm van een warme kamer. Succes verder.

    • Reply Claire 2 januari 2018 at 23:41

      Ja, gelukkig komt het áltijd weer goed. 😀

  • Reply Erna van Garderen 29 december 2017 at 23:39

    Wat een ellende vandaag. Maar gelukkig nu een lekker warm bed en een volle maag.
    Knuf

    • Reply Claire 2 januari 2018 at 23:39

      Ja. Soms… Gelukkig is het tijdelijk.

  • Reply Cor Speelman 30 december 2017 at 08:48

    Hoi Claire, wat een waterig verhaal met een warm donzig einde.
    Je weet je ervaringen mooi te verpakken, we genieten ervan.
    Ik kom binnenkort weer eens op de koffie om door te warmen.

    • Reply Claire 2 januari 2018 at 23:38

      Ah! Wat lief! Gelukkig komt het áltijd weer goed met Reiske 😎😁

  • Reply Roos 30 december 2017 at 20:48

    Het waait. Héél hard. Heel veel regen + heel veel wind, wat is dat Roos?

    Dat is heel koud en nat Claire! Weer waarbij je je heel zielig voelt. Maar als je dan in je warme slaapzak chocolaatjes aan het eten bent, kun je heel trots en tevreden zijn! Bikkel! Een echte MacGyverette!

  • Reply Claire 2 januari 2018 at 23:36

    Héhé 💪😎

  • Reageer