GPT16 Volcán Quetrupillán / Villaricca Traverse (2)

15 december 2017

De trail ligt hier in het bos. Ergens. Verstopt. De bomen zijn onder het het pak sneeuw bedolven en vormen een soort mikado-doolhof. Ik zoek met de GPS in mijn hand, ongeveer, de weg omhoog uit het bos.

Binnen een uur sta ik in een open landschap; wandelen en navigeren gaat hier een stuk gemakkelijker. Hoewel de zon schijnt is het nog koud en loop ik gemakkelijk over de dikke, witte laag. Iedere paar kilometer verandert het landschap en stop ik om foto’s te maken.

In de loop van de ochtend betrekt het weer een beetje, dat is prima. Hoe warmer het is, hoe meer slush de sneeuw wordt, hoe lastiger het lopen is. Wolken zijn daarom vandaag welkom.

Bij de kruising naar Laguna Blanca zijn er voetsporen in de sneeuw te zien. Fijn! Nu ik deze kan volgen, kan ik iets minder op de route te letten en loop ik sneller.

Vulcano

Sneeuw + vulkaan = wow!

Rond 11.00 uur kom ik aan bij het einde van deze etappe en de beoogde kampeerplek bij het volgende meer. Buiten dat het vroeg is, is het meer nog bevroren en de omgeving besneeuwd. In winterkamperen heb ik geen zin en ook heb ik er het materiaal niet voor, dus ik loop verder. De voetafdrukken in de sneeuw laat ik achter mij, die gaan een andere richting op.

Eerst is er een steile klim. Gelukkig is de sneeuw aan deze kant van de berg grotendeels gesmolten en kan ik gemakkelijk omhoog lopen. Na het meest steile deel loop ik door de sneeuw naar een col op het hoogste punt van de route, op zo’n 1950 meter.

Alweer zijn er geweldige uitzichten!

Zo af en toe is er markering zichtbaar of daar waar de sneeuw gesmolten is, het wandelpad.

Een paar uur later is er een ‘rivier’ van smeltwater, een mooie pauzeplek. In de verte, op een uitzichtpunt, zie ik voor het eerst een groepje mensen.

Snow-fie!

Ook volgende bivakplek is nog besneeuwd. Ik ontmoet er de mensen die ik eerder al zag. Ze lopen de Traverse in tegengestelde richting. We wisselen informatie uit, zij kunnen mijn spoor volgen en ik hun spoor roept één van hen enthousiast. ‘¡Sí!, dat is iets waar ik ook blij over ben. Zeker nu de route weer daar een bos loopt – waar de weg vinden een stuk ingewikkelder is.

Laguna Blanca – ergens onder de sneeuw

Rond 17.00 uur start ik aan een wandeling over een kam. Opeens is er een open plek  zonder sneeuw maar mét kampvuurring en sterren-uitzicht op vulcán Quetrupillán. Ik ben al tien uur onderweg en mijn voeten zijn moe en koud, de sneeuw is slush en het lopen kost veel energie. Dít is een prima moment om te stoppen met wandelen.

Villaricca Traverse snowTerwijl ik een bescheiden kampvuur maak, eigenlijk is dat hier niet toegestaan, zet ik Tarptent op en smelt ik wat sneeuw om te drinken en eten mee te koken.

Een paar uur later blaast een koude wind mist over de kam en neemt al het zicht weg. Ik lig dan al warm en droog als een berg-prinses in Tarptent.

De route

Laguna Los Patos: 25,2km, 1300m. stijgen en 1150m. dalen.

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

Villaricca_2   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

Add here your formated description

Op Wikiexplora lees je meer over de GPT en hier lees je meer over de Villaricca Traverse.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?
Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon in Patagonië: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is ‘op goed geluk’.

Gerelateerde berichten

  • Biking Banker 16 december 2017 at 14:44

    Prachtige foto’s weer Claire, allemaal kalenderwaardig. Vooral die ‘= wow’.
    ‘Snow-fie’ = geniaal!

    • Claire 16 december 2017 at 23:18

      Thanks 😁

  • Menno Leenen 16 december 2017 at 16:36

    Het lijkt Nederland wel met al die sneeuw en slush! Je bent ook al de grens met Chili overgestoken las ik, het is pas echt reizen als je grenzen over steekt! Volgens omaatje had je dat al een keer gedaan, ik moet bekennen dat ik een beetje achter loop met al je avonturen. Morgen vlieg ik weer terug naar Oman (met een contact op zak) om het project af te ronden. xxx

    • Claire 16 december 2017 at 23:30

      Ik verzamel een paspoort vol stempels Chili in, Argentinië uit. Argentinië in, Chili uit. Kan er straks mee kwartetten.🙃 Werk ze!

  • Roos 16 december 2017 at 22:49

    Mooi weer Claire!