GPT19 Volcán Puyehue: bíjna

27 oktober 2017

Dag 4: Laguna Procuna en weer (bijna) terug
34,25 km lopen, 1850m. stijgen en 1550m. dalen en 6km. met de auto

Als ik nog geen kilometer loop, stopt de eerst-langsrijdende auto. Waar ik naar toe ga, vraagt de chauffeur. Ik leg het hem met behulp van de Locus op de mobiele telefoon uit.

Hij gaat dezelfde kant op en ik mag een stuk meerijden. Dat is fijn, want vandaag wil ik een grote, uitdagende tocht maken, waarvan het de vraag is of het allemaal lukt.

Nadat hij mij heeft afgezet is het nog zo’n zes kilometer lopen over de volgende verharde weg. Het einde van het dal komt in zicht en er zijn hier nog maar weinig huizen.

Dan is er een gesloten hek. Notitie in GPS: entrance fee, refuge, food. Er is niemand te bekennen, dus ik klim over het hek en loop verder. Hier begint een modderige en soms overwoekerde trail omhoog.

Rond de 1100 meter zijn er de eerste sneeuwvelden en omdat het vandaag warm weer is dooit het hard. Oempfff. Dit is, ondanks de sneeuwschoenen, zwaar lopen.

Wat is het mooi hier in het stille bos.

Af toe boert Puyuhue een beetje en dan ruikt het naar rotte eieren.

Ondanks het zware lopen haal ik een goede snelheid: ik wil liever niet in de sneeuw kamperen en zeker niet hoog en onbeschut. Een flink aantal loopuren verderop is een schuilhut, dat is een mooi doel.

Om de hut te bereiken moet ik een hoge oversteek maken. Terwijl ik dit deel van de route bereik, trekt de lucht, in de richting waar ik naartoe loop, compleet dicht.

De wintermarkering zie ik niet meer.

Ik heb nog zo’n 15 kilometer te gaan. Met, hé het is nog lang licht.

Ik moet hier de route zoeken en dat kost tijd en in slecht weer gaat dat nóg meer tijd kosten.

En… er zijn steile hellingen die ik in verband met de veiligheid wil omzeilen. Zonder wintermarkering en zicht is dat een stuk ingewikkelder.

Hmmm

Dit is een slecht idee.

Wat nu als ik een stuk terugloop, kampeer op een beschutte plek en morgen, bij beter weer, poging #2 doe?

Daar heb ik niet genoeg water voor en de laatste bron is best-wel-een-heel-stuk-terug.

Verder lopen is écht geen goed idee. Ik heb er geen vertrouwen in.

Teruglopen is niet leuk. Helemaal, helemáál teruglopen: urenlang dooisneeuw en 6+18 kilometer over een oninspirende, onverharde weg. Overmorgen is het zondag, dan rijdt er sowieso bijna geen bus. Dus, áls terugga wil ik vandaag zoveel mogelijk kilometers maken, zodat ik een misschien-zaterdag-bus kan nemen.

Grommend keer ik om. Snel glij/wandel ik terug naar beneden.

Uren later, het is al avond, ben ik terug op de onverharde weg. Een echtpaar in een auto rijdt mij tegemoet. We maken een praatje en ze weten mij te vertellen dat er morgen om 6.30 uur een bus gaat. Als ik eerlijk ben schat ik mevrouw niet in als een bus-klant, dus ik geloof het niet voor 100%, maar ik besluit wel vroeg bij de weg te zijn. Áls er een bus gaat wil ik ‘m niet missen..

Hoppa. Ik loop weer verder: iedere extra kilometer is welkom!

Dag 5: Lago Ranco/Riñinahue-Osorno
16km. lopen en 70km. met de bus

Ik ben nog moe van de beretocht van gisteren (35 kilometer!) als de wekker om 4.15 uur gaat. Vannacht was het helder en koud. De condens op het tentdoek is bevroren. Brrrr.

Ik sta vroeg op om de misschien-bus te halen. Rond 6.00 uur ben ik bij de weg en om warm te blijven loop ik rustig verder. De micro stopt hier op ieder willekeurig punt en niet persé bij een halte/kruising van wegen. Als de bus komt, kan ik altijd nog instappen.

Er rijdt geen bus langs.

Tot nu toe is mijn ervaring dat Chilenen geen vroege vogels zijn. In een stad als Pucón zijn er pas ruim na 9.00 uur mensen op straat.

Er rijden geen auto’s langs.

Deze auto gaat ‘m in ieder geval niet worden.

Als ik een man tegenkom vraag ik of er vandaag een bus rijdt. ‘No, niet op zaterdag’, is zijn reactie. Ok, dat is duidelijk.

In de komende uren rijden er welgeteld twee volle auto’s langs in de 16 kilometer die ik loop. Liften kan ik op mijn m’n buik schrijven.

Dan twee kilometer voor bestemming/gehucht Riñinahue stopt er een auto. Het is de ‘kaasboer’ en vraagt naar mijn plannen. Hij weet zeker dat de enige bus naar Osorno om 14.30 uur vertrekt én hij is onderweg naar een Red Bull-evenement. Ik mag mee en kan daar gezellig wachten tot de bus komt.

Het blijkt een Red Bull Cliff Diving-wedstrijd/feest te zijn. Localo’s, waaronder de familie van de kaasboer, bemannen kraampjes met huisgemaakt eten, vers sap, fruit en huisvlijt . Yumyum!

De zon schijnt en langzaam stroomt het terrein vol met feestgangers van 0 tot 88 jaar.

Wat een geweldig idee!

Greater Patagonian Trail 19 (GPT19): Volcán Puyehue

De kaart is ter illustratie: dit is de geplande route.

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

GPT19 Volcán Puyehue   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

GPT19 Volcán Puyehue

Op Wikiexplora lees je meer over de GPT.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?
Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon in Patagonië: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is ‘op goed geluk’.

Gerelateerde berichten

9 Reacties

  • Reply Liesbeth 27 oktober 2017 at 14:01

    Frustrerend om terug te gaan maar safety first en zo kon je een feestje mee pakken!

    • Reply Liesbeth 27 oktober 2017 at 14:03

      Haha trouwens wel echt jou feestje

      • Reply Claire 31 oktober 2017 at 00:47

        Het was feest was op een vlak veld, dat kan ik wel aan 🙂

  • Reply Biking Banker 27 oktober 2017 at 22:03

    “…moe van de beretocht… (35 kilometer!) …wekker om 4.15… Vannacht… helder en koud… condens op het tentdoek ….bevroren.”
    Pfff, doe je wel rustig aan? Af en toe wat luxe? Wel weer tijd voor een Ko-fi + pisco.. Proost!
    😛

    • Reply Claire 31 oktober 2017 at 00:46

      …en dan allemaal vrijwillig…

  • Reply Erna 27 oktober 2017 at 23:06

    Ellendig om terug te moeten. Maar wel een hoop gezien. Wat een prachtige foto’s. Leuke onderbreking zo’n feestje. Hoppa. Langzaam worden de nachten kouder. Knuf

  • Reply rita berkhout 29 oktober 2017 at 14:07

    Je wil ook alles meemaken he Clair ? Afzien, mooie vergezichten als het mogelijk is en tot slot n feewstje. Jammer dat Max van Red Bull er niet was. xx

    • Reply Claire 31 oktober 2017 at 00:45

      Huhuh, ik doe het erom!

  • Reply Emma Leenen 31 oktober 2017 at 20:52

    Ziet er gezellig uit het feestje en bij de kaasboer kaas gekocht? voor onderweg.☺

  • Reageer