GPT32 Cerro Castillo: sneeuw en veel water

5 december 2017

Camp. El Bosque-Las Horquetas: 22,6+ 2,5km, 875m. stijgen en 940m. dalen

Voordat ik de besneeuwde pas bereik mag ik een rivier doorsteken. Ooit was er een brug, maar door een landverschuiving is ie niet meer…

Via een blokkenveld en, jaja, uitzichten op besneeuwde toppen en gletsjers loop ik naar de pas.

Deze is half besneeuwd en ik kan ‘m voor een groot deel over stenen omhoog lopen. In het dal liggen de resten van een lawine: een paar weken geleden is hier een dik, vers pak sneeuw gevallen.

Omhoog lopen is nog best hard werken; de stenen zijn losliggend grind met weinig grip en veel glijvermogen en de sneeuw is slush (sneeuwworstelen).

Op de pas waait het best hard en de lucht is versierd met donkere wolken.

Dit is geen plek om rond te hangen en ik daal de pas rápido af. Ook hier zijn resten van lawines te zien: verschoven sneeuw met daarin een wirwar aan ongevallen en meegesleurde bomen.

Wat betreft de donkere wolken; het weer hier is zó wisselvallig dat de wolken weg worden geblazen en een half uur later zijn er weer ‘patches of blue’ te zien.

Ik raak de route kwijt en daal over de rivier, die hoor ik onder de sneeuw lopen, in de juiste richting af. Aan het einde van de sneeuwbrug klim ik het sompige bos in, zo ongeveer in de juiste richting.

Enkele tientallen meters hoger verschijnt er ineens een brug.

Whoehoe. Pad gevonden!

Vanaf hier is de route gemakkelijk: afdalen over een duidelijk bospad richting een campamento. Er zijn wat rivierdoorsteken met en/of zonder brug.

Na de lunch op het campamento wandel ik verder. Het is nog véél te vroeg om te stoppen met wandelen. Eerst is er een bos, dan een officina/hut van de guarda parque. Het seizoen begint 1 december dus het is verlaten. Nadat ik het park op avontuurlijke wijze heb verlaten, volgt er een onverharde weg.

Het seizoen moet nog beginnen.

Hier zijn eindeloos veel rivierdoorsteken. En omdat de sneeuw in de bergen enthousiast smelt stromen ze snel, zijn ze ijskoud en flink opgezwollen.

Na, hopelijk, de laatste rivierdoorsteek vind ik het genoeg voor vandaag. Op zaterdagmiddag is er waarschijnlijk weinig verkeer richting provinciestad Coyhaique, morgenochtend denk ik meer kans op een lift (of busrit) te maken. In het bos zoek ik een bivakplek en met behulp van wat Patagonse zon en iets meer Patagonse wind droog ik mijn broek, sokken en schoenen.

De volgende ochtend sta ik op een lokaal moment op. Vóór 9.00 uur is hier weinig actie te verwachten. Ik kom de eerste wandelaars in dagen tegen en ik vertel over de route die ik heb gelopen. Ze zijn verrast dat er nog sneeuw op de pas ligt en als ik de suggestie doe om de eerste pas zo vroeg mogelijk op te lopen, zodat de sneeuw nog ijzig is, denken ze dat ik een uur of 9.00 bedoel. ‘Nou, ik bedoel meer wanneer het nét licht is, dus om 5.30 uur’.

Een laatste rivierOVERsteek brengt mij naar ruta 7.

Er is weinig verkeer, maar de zon schijnt en het is niet vervelend om hier te wachten. Als ik m’n e-reader uit mijn tas vis rijdt er een auto voorbij. Vlak daarna rijdt er een tweede auto voorbij. Maar iets verderop stopt deze en komt teruggereden. Yeah! Ik mag mee, helemaal naar Coyhaique!

Greater Patagonian Trail 32 (GPT32): Cerro Castillo

De kaart is ter illustratie: dit is de geplande route.

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

Cerro Castillo   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

Add here your formated description

Op Wikiexplora lees je meer over de GPT en kun je de meest recente informatie vinden.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?
Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon in Patagonië: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is ‘op goed geluk’.

Gerelateerde berichten

5 Reacties

  • Reply Erna 5 december 2017 at 11:05

    Dus weer schoenen uit en broek omhoog. Kramp i je voeten van het ijskoude water. Maar wel weer prachtige vergezichten.
    Knuf

    • Reply Erna 5 december 2017 at 11:06

      Vroom is dus broek. 🤣

      • Reply Claire 6 december 2017 at 19:54

        Heb ’t aangepast.

    • Reply Claire 6 december 2017 at 19:55

      Ja, het blijft mooi. Er zovéél te zien 🙂

  • Reply Emma 8 december 2017 at 20:35

    Zet het lied in van Drs P Heen en Weer behoorlijk wisselvallig nat weer het gebied waar je loopt.
    Wanner is dec lente in aantocht.Dikke kus Emma

  • Reageer