GPT35 Lago Jeinimeni: Valle de Avilés en Hermoso

24 november 2017

Camping Casa de Piedra-Refugio: 24,4km., 1180m. stijgen en 680m. dalen

Vannacht en gisteravond: geen druppel regen. Omdat ik zoveel mogelijk gebruik van het mooie weer wil ik maken en de rivierdoorsteken zo vroeg mogelijk wil maken in verband met de hoogte van het water, vertrek ik rond 6.00 uur van Casa de Piedra.

Op deze mooie ochtend zijn er: grazende Guanaco’s, een oversteek over een solide, doch bewegende hangbrug, watervallen, uitzichten op de vallei van Avilés, besneeuwde toppen en een indrukwekkende canyon.

Tegen 9.00 uur begroet ik een groep ontbijtende studenten uit de Verenigde Staten. Om 11.00 uur heb ik mijn regenjas al minstens tien keer aan en uit gedaan.

‘Wisselvallig’, is het thema van de dag.

Om 12.00 uur lunch ik bij een hut, die nog net niet van ellende uit elkaar valt en om 13.00 uur ben ik al zeker twintig keer een rivier of beek door- of overgestoken.

Inmiddels nader ik het einde van de vallei en verderop zie ik redelijk laag sneeuw liggen – niet ver van hier en maar een paar honderd meter hoger liggen gletsjers. Vanavond wil bij voorkeur een enigszins beschut tegen de kou en de wind bivakkeren.

Dan, in een bos, is er een verrassings-schuilhut mét kampvuurplaats. Het is nog vroeg in de middag, toch besluit ik hier te blijven. Ik heb al veel kilometers gelopen en de beschutte plek bevalt mij.

De rest van de middag vermaak ik mij met kampvuren. Het alweer een tijdje geleden, gelukkig ben ik het nog niet verleerd!

Refugio-Laguna Esmeralda: 22,5, 720m. stijgen en 650m. dalen

Het nog geen tien uur als ik de volgende vallei inloop; deze vallei is nóg indrukwekkender dan de vorige.

Dit is een breed dal, met hoge bergen rondom. Er zijn besneeuwde toppen, in de verte zijn gletsjers te zien, iedere berg heeft een andere vorm en kleur en het weer is alwéér goed.

Ik had verwacht dat de wandeling van vandaag redelijk gemakkelijk zou zijn; zo’n twintig kilometer zonder noemenswaardige hoogteverschillen en een paar rivieroversteken.

…heb ik mij even vergist…

De paar rivieroversteken zijn er ontelbaar veel. Iedere paar honderd meter is er wel één. De rivier is van het kaliber schoenen uit en broek tot boven de knieën oprollen. Het pad is geen pad, maar één grote bak aan keien met hier en daar een steenman of een roze geverfde paal om de, ongeveer, route aan te geven.

Met blote voeten over de keien lopen is niet te doen. Dus mijn schoenen en sokken gaan een ontelbaar keer aan en uit. Net als de waterschoenen, die met de dunne zolen niet geschikt zijn om over de keien te lopen.

Gelukkig vervelen de uitzichten niet.

Gelukkig is het mooi weer.

Na een klim naar een col op z’n Chileens: ik sta per ongeluk tot aan mijn middel in het ijskoude water tijdens de laatste rivierdoorsteek, een obstakel aan de start in de vorm van een mikado aan vers ongevallen bomen en een steile klim over een niet-al-te-best-pad, maar mét sterren-uitzichten op Laguna Verde volgt er een afdaling naar het volgende dal.

Daar ontmoet ik twee tegenliggers. Ze weten vrolijk te vertellen dat er nog zo’n acht + een paar rivieroversteken in de laatste vijf kilometer van de tocht zitten. Ik geef ze informatie over de route naar Cochrane, waar ik vandaan kom en zij naar toe lopen.

Bij de eerste rivierdoorsteek ben ik het zat om mijn schoenen en sokken steeds aan en uit te moeten doen. Ik besluit op de barefoot waterschoenen verder te lopen.

Wandelen op de barefoot-schoenen blijkt een krachtmeting aan geduld en concentratie te zijn… wat écht iets voor mij is…

Lopen lijkt meer op schreiden; bij elke stap moet ik nadenken waar ik mijn voeten neerzet om geen scherpe stenen door de zolen te voelen en ik maak stevig gebruik van mij wandelstokken.

Gelukkig zijn de uitzichten nog steeds adembenemend.

Gelukkig is het nog steeds mooi weer.

Dan is er een laatste vado, dat is een grote rivierdoorsteek, ook al is het inmiddels vier uur en heeft de zon de hele dag sneeuw gesmolten; ook deze is prima te doen. Na de laatste vado volgen er nog twee kleine doorsteken.

Op een mooie, zonnige bivakplek warm ik mijn voeten en droog ik mijn vochtige broek, sokken en schoenen.

Genoeg waterpret voor vandaag.

Greater Patagonian Trail 35 (GPT35): RN Lago Jeinimeni

De kaart is ter illustratie: dit is de geplande route.

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

Valle-aviles   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

Add here your formated description

Op Wikiexplora lees je meer over de GPT en kun je meest recente informatie vinden.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?
Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon in Patagonië: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is ‘op goed geluk’.

Gerelateerde berichten

7 Reacties

  • Reply joep 24 november 2017 at 16:14

    wat een gedoe steeds je schoenen steeds aan en uit maar de mooie natuur maakt veel goed

    • Reply Claire 27 november 2017 at 12:21

      En zo is het maar net!

  • Reply Cor Speelman 24 november 2017 at 17:39

    Kampvuurmeisje??? Op de foto lijkt het net alsof je het schuilhutje aan het uitroken bent.
    Maar dat zal hopelijk gezichtsbedrog zijn.
    Tineke en ik vinden dat je na het vele malen schoenen aan en uit (lijkt wel op een zaterdagmiddag nieuwe schoenen kopen in de binnenstad) dat je een grote kop koffie hebt verdient.
    Proost en blijf ons onderhouden met je leuke verhalen.

    • Reply Claire 27 november 2017 at 12:21

      Er lag niet bepaald een droge stapel hout klaar 😉

  • Reply Erna 24 november 2017 at 22:48

    Brrrrrr. Steeds maar weer dat smeltwater in. En al dat omkleden. Het is dat je uitzichten zo prachtig Zijn, anders zou je er moedeloos van worden.
    Knuf

  • Reply Emma 25 november 2017 at 14:45

    Wat heerlijk een vuurtje stoken lekker warm worden van al dat water en beekjes van de oversteken.Maar wat een water daar cool helder water koud water knap hoor om het te doen.

    • Reply Claire 27 november 2017 at 12:23

      Voordeel is dat ik geen water in mijn rugtas mee hoef te sjouwen 😀

    Reageer