Vuelta de Humuel/GPT40 Glaciar Viedma (1)

13 november 2017

El Chaltén- Camp. Laguna Toro

16,9km., 750m. stijgen en 500m. dalen

De lucht is strakblauw en zon schijnt vanochtend volop. De wandeling naar het eerste campamento neemt, volgens de instructie, zo’n zes wandeluren in beslag.

Vandaag is gelijk met ons, de groep Philipp, een Frans stel en een wandelaar uit Brazilië gestart – aan deze kant van het park is het in ieder geval een stuk rustiger!

Deze aanlooptocht stelt, buiten wat moerassig gedoe, technisch gezien, weinig voor. Wél zijn er geweldige uitzichten – het lijkt wel vakantie!

Uitzicht op de route (rechts): dal, meer, gletsjer en pas. Links de berg Huemul waar we de komende dagen omheen lopen.

Bij het kamp ontmoeten we een groepje Spanjaarden: ze komen terug van een expeditie op toerski’s op het ijsveld en hebben een volle week práchtig weer gehad. Eén van de mannen spreekt Engels en heeft ‘Huemul’ een paar jaar geleden gelopen, hij geeft allerlei tips over de route en vertelt dat de eerste Tirolesa, morgen, niet persé nodig is. Zij zijn vanochtend in plaats daarvan de rivier te voet doorgestoken. De rivier stond niet hoog. Tot zijn knieën wijst de kort uitgevallen Spanjaard aan.

Na dit nieuws gaat team Philipp naar de rivier om de situatie te bekijken. Het is het einde van de middag: we zien alleen maar een snelstromende massa troebel gletsjerwater. Maar: aan het eind van de dag staat het water hoger dan ’s ochtends, dus we kijken morgen nog een keer of we de rivier te voet kunnen oversteken. En anders is er altijd nog de Tirolesa…

Camp. de Toro- Refugio Paso de Viento
13,2km, 1125m. stijgen en 870m. dalen

Whaaaaaaaaaa. Koud! Brrrrrr! Het gevaar van deze rivier doorsteken is niet de diepte, maar de temperatuur.

Uitzicht op wat komen gaat: gletsjer en de klim naar de pas.

Ik ben de rivier eerst een keer op proef doorgestoken en heb m’n wandelschoenen naar de overkant gebracht. Daarna heb ik mijn rugtas opgehaald. Bij elkaar sta ik niet meer dan een paar minuten in het water, maar een paar minuten is méér dan genoeg.

Brrrrr!

De Tirolesa slaan we bij deze over, maar wees niet getreurd: er komt er later nog één.

Wel een foto van het gebeuren. Zie de kabel boven de rivier. Het is de bedoeling om met behulp van een klimgordel en wat carabiners jezelf en je rugtas hier aan te hangen. Met veel (arm)spierkracht schuif/vlieg/trek je jezelf naar de overkant: dit alles met uitzicht op de koude rivier die eronder stroomt – klinkt goed, toch?!

Vanuit de verte zien we de Braziliaan, die we gisteren hebben ontmoet, stoeien met de Tirolesa en zijn er-zwaar-uitziende-tas.

Dan volgt er een klim richting de gletsjer, buiten wat steenmannen is er geen markering – wat de hele trail zo blijft.

Dit is een tocht van veel eerste-keren!

‘Whoehoe! Ik ben nog nooit zo dicht bij een gletsjer geweest’, roep ik blij. ‘En we gaan er ook een stuk over lopen!’

Yeah! Mijn eerste stappen op een gletsjer!

De stenen in het ijs geven grip bij het lopen en er zijn bijna geen spalten (heb ik al verteld dat de helft van het team Duits is?).

De tocht kan gewoon op wandelschoenen en met behulp van wat voorzichtigheid en wandelstokken gemaakt worden – best cool, hè!?!

De gletsjer is zoveel gesmolten dat er een steile, hoge, gevaarlijke en nog steeds groeiende puinhelling is overgebleven. Geheel naar eigen inzicht verlaten we ergens de gletsjer: niet te vroeg in verband met de steile puinhelling, waar we een paar keer een steenlawine op zien verschuiven en niet te laat, want de gletsjer loopt zo ongeveer door tot in de oneindige zuidelijke ijsvelden.

Er volgt een avontuurlijke klim omhoog door het gruis naar een soort-van-pad. Ondertussen verandert het weer van best wel goed, naar meer ‘Patagonisch’ met wolken en frisse wind.

Dus: hop door naar de Paso de Viento, de winderige pas, die bij veel wind wordt afgeraden.

Dat hop-door is een klim van 600 meter over veel gruis en later door sneeuwvelden.

Het is allemaal prima te doen, vooral omdat het weer nog steeds prima is.

De winderige pas geeft een adembenemend uitzicht op een snelweg aan ijs: gletsjers en het zuidelijk ijsveld.

Na wat snelle foto’s volgt een afdaling.

Volgens de verhalen en instructiefilm is deze steil. Team Philipp vindt het allemaal erg meevallen.

Aan het begin van de middag komen we aan bij het campamento en refugio/schuilhut (óók hier inclusief muizen).

Uiteindelijk hebben we vier uur gelopen en zijn we twee uur ‘gestopt’ op een tocht die zo’n acht uur zou duren: genoeg tijd om foto’s van de omgeving te maken, uitgebreid thee te drinken, te “kokkerellen” op mijn nieuwe lichtgewicht alcoholbrander en kennis te maken met de Braziliaanse wandelaar die wij gisteren ook een paar keer hebben ontmoet en vanochtend met de Tirolesa zagen stoeien.

Greater Patagonian Trail 40 (GPT40): Glaciar Viedma

De kaart is ter illustratie: dit is de geplande route.

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

GPT40 Glaciar Viedma   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

GPT40 Glaciar Viedma

Op Wikiexplora lees je meer over de GPT en kun je de meest recente informatie/GPS-tracks vinden.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?
Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon in Patagonië: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is ‘op goed geluk’.

Gerelateerde berichten

9 Reacties

  • Reply Erna 13 november 2017 at 09:37

    Geweldig. Joehoe. Nee, had je volgens mij niet gezegd dat de helft 🤣 Duits is. Welke streek? Kun je in ieder geval een .beetje bijkletsen. De spanning viel dus mee. Of eigenlijk niet zooi aanwezig. Wat een prachtig landschap. Geniet van je verhalen. Kmuf

  • Reply Marie-Jose 13 november 2017 at 11:45

    Mooooooi, gave tocht!

    • Reply Claire 19 november 2017 at 18:20

      Huhuh, daar ben ik het mee eens:-)

  • Reply rita berkhout 13 november 2017 at 14:58

    Geweldig Clair, wat n tocht. Je laat ons de mooiste dingen zien en ja ik geniet van je blog. Kijk weer uit naar het volgende verhaal. xx

  • Reply joep 13 november 2017 at 16:12

    Wat een mooie tocht zo over de glatsers ik geniet elke keer als ik je verhalen lees.
    Ik heb zelf ook over glatsers gelopen,Ik vond het zeer indrukwekkend.
    En nog met redelijk weer ook. bofkont

    • Reply Claire 19 november 2017 at 18:20

      Ha wat koel/cool Joel. Supergaaf, hè?!

  • Reply Emma 14 november 2017 at 20:03

    Ha Clara Wat een avonturen leuk met de groep een internationaal gezelschap.Dat is altijd goed voor je talen knobbel.
    Hoe droog je de natte kleding of trek je dat weer aan.
    Groetjes Emma 💟💋

    • Reply Claire 19 november 2017 at 18:23

      Kleding blijft bij voorkeur droog, maar als het nat is tijdens het kampere: drogen in de slaapzak. Lichaamswarmte dus. 🙁 Gelukkig waait het hier veel, dus tijdens het lopen droogt m’n kleding vaak.

    Reageer