Het geweldig mooie Čvrsnica

3 juli 2016

Dag 33: Dom Blidinje-Mountain hut Plasa

Het is 6.15 uur als ik bij Dom Blidinje vertrek. De lucht is vandaag alwéér strakblauw en het is alwéér heel erg warm weer. De dag begint met het oversteken van een vlakte, die er in de ochtend prachtig bijligt.
Near Blidinje jezero Dan volgt een wandeling door een bos en langs een klooster. Bij de bron Donja Bara groeit veel onkruid en is het even zoeken naar de trail en wat klimmen over wat omgezaagde bomen. Vanaf hier is er veel werk verzet; er is verse markering, er staan wegwijzers op de kruispunten en door dikke bossen dwerg-naalbomen is een pad gezaagd. Deze bomen hebben naalden die gemeen prikken en dikke stammen laag bij de grond. Dit pad is daarom heel erg welkom!
Via Dinarica trail ČvrsnicaLangzaam loop ik omhoog en dan sta ik midden in het gebied, met rondom mij alleen maar uitzichten op bergtoppen. Hier is het verse pad met losliggende stenen en dikke wortels een grotere uitdaging.
Trail Via Dinarica Čvrsnica

Veliki Vilinac

Dan bereik ik een hooggelegen vlakte en is in de verte de top van Veliki Vilinac (2098 meter) te zien.
View on Veliki Vilinac

Pffft moet ik die óók nog oplopen?

Het vrolijke rode Via Dinarica-bordje geeft 45 minuten naar de top aan.

Uhuh, geloof je het zelf?

Maar inderdaad; binnen drie kwartier sta ik op de top. Alweer met mooie uitzichten, die ik niet goed kan fotograferen omdat mijn camera nu echt de geest eraan geeft.
Via Dinarica top Veliki Vilinac

Dom Vilinac

In een half uur wandel ik naar Dom Vilinac. Deze is helaas gesloten, anders was ik er graag blijven slapen – deze onbeschutte plek is voor bivakkeren iets minder geschikt. Op het terras eet ik een vroeg diner en neem ik een lange pauze.
Dom VilinacHet is nog twee uur wandelen naar de volgende hut. Twee uur lijkt mij een prima namiddag-wandeling. Dit is een populaire route, die geweldig mooi is aangelegd, met alwéér geweldige uitzichten op de imposante bergen rondom.
Čvrsnica Via Dinarica

Ik val in herhaling, geloof ik?

Helaas krijg ik de bergen vanwege mijn in de war zijnde camera bijna niet op de foto.
Trail to Plasa

Plasa: zo dichtbij, maar zo ver weg

Na een lange, warme dag wandelen begin ik moe te worden. Het is half zes en ik tel de afstand tot de hut af op de GPS. Nog 1,5 km tot ik hut bereik, nog 1 km tot de hut, nog 750 meter tot de hut…

Ik kan de hut bijna zien liggen als de markering, die nagenoeg de hele dag, duidelijk aanwezig was verdwijnt. Ik volg een andere gemarkeerde trail, maar deze gaat niet de juiste kant op en staat niet op mijn GPS kaarten. Ik keer terug omhoog.

Tussen mij en de hut liggen twee heuvels, begroeid met dwerg-naaldbomen, best steile afgronden en in plaats van en trail kleine, losse, gemene stenen en uit het zicht een afdaling door onbekend terrein.

Monsterlijke dwerg-naaldbomen

Tegen beter weten in probeer ik de GPS-lijn zo precies mogelijk te volgen. Hier en daar staat een steenmannetje maar iedere mogelijkheid eindigt in dikke, monsterlijke bossen dwerg-naaldbomen. Ik doe een poging er doorheen te bushwhacken. Slechte keuze. Doe dit nooit -het eindigt in een slecht sprookje waarvan het de vraag is of de monsterlijke dwerg-naaldbomen je ooit weer laten gaan…

Nu ben ik niet alleen moe, maar ook verhit en gefrustreerd.

Dit kan toch niet de trail zijn?

De zon begint onder te gaan.

Terugkeren is geen optie.

De andere trail gaat ik weet niet waar naar toe en ik weet ook niet of er een bivakkeerplek komt. Of een waterbron.
Ik haal alle energie uit mijn tenen en maak een omtrekkende beweging, beneden langs om de monsterlijke bomen heen door gravel, bushwhackend, door onkruid en stappend over boomstammen.

Dan sta ik op de top van de heuvel en kijk uit op het dak van de hut. Daar. Ergens. Beneden.
Plasa Via Dinarica

Gelukkig staan er aan deze kant van de heuvel geen monsterlijke bomen

De afdaling, geen pad, maar wel hier en daar sporen van eerdere wandelaars, is gemeen. Uitglijden op de losliggende stenen gaat gemakkelijk. Hangend in de wandelstokken daal ik langzaam af. Dit is hét moment om mij te verwonden en daar heb ik geen zin in.

Tegen half acht bereik ik Plasa. Deze grap heeft mij twee uur gekost. Pffft!

De hut is gesloten, maar dat had ik al verwacht en terwijl de zon ondergaat en de bergen van Prenj prachtig uitlicht kruip ik in mijn bivakzak.Nagekomen bericht: de gemarkeerde trail, die ik een stuk gelopen heb komt, als het goed is, met een omweg uit bij Plasa en langs een waterbron. Check het voordat je ‘m gaat lopen, dat scheelt een dwergboom-worsteling en verhitte toestanden.

Stage 30 Via Dinarica

Dit is stage 30 van de Via Dinarica. Check deze link voor meer informatie en GPS-tracks.

Bekijk meer foto’s op Instagram.

Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op relaxte kop thee of een sterke borrel.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon, tijdens het hiken van de Dinarica; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • Emma leenen 3 juli 2016 at 18:35

    Wat is het mooi daar je hebt genoten vandaag wat ik lees van de uitzichten.
    Dat is jammer dat je van het pad bent afgeraakt en ook te laat voor je om een andere plek te vinden om te over nachten.
    Het zal even zoeken zijn datt je daar weer uit bent vooral uit de dennen bossen je zal maar de weg kwijt raken.
    Is er voldoende water voor je en had je genoeg voedsel bij je.
    We gaan duimen je dat je morgen weer snel op de route zit.

    Slaap lekker vannacht dat zal wel lukken je hebt aardig wat kilometers gelopen vandaag🌼💟

  • Hans 3 juli 2016 at 22:17

    Claire, moed erin houden !
    ik bewonder je doorzettingsvermogen.
    Ik ben ondertussen aangekomen in Crni Lug. Beter weer dan thuis.

    • Claire 5 juli 2016 at 20:00

      Dank je wel hoor, er moeten wel wat meer beren op de weg verschijnen, maar wil ik opgeven. Geniet van de Kroatische zo’n.

  • erna van garderen 4 juli 2016 at 15:46

    Wat een mooie tocht. Echt genieten. En die herhalingen zijn helemaal niet erg. 😊
    Zo jammer van die laatste kilometer. Kan me voorstellen dat je dan af en toe loopt te ……..
    Heb je idd zoals Emma vraagt wel genoeg eten en drinken bij je?
    Morgen vind je vast snel je pad weer. Vanaf de hut zal dat toch zeker wel aangegeven zijn. Slaap lekker
    Knuf