Het sneeuwt as

24 augustus 2015
PCT Hikers in Washington

‘Ik heb zojuist een ranger gesproken: door de wind zijn er nieuwe branden aan de andere zijde van de PCT uitgebroken, 3 mile hier vandaan. Volgens hem is er geen acuut gevaar, maar als de wind verandert kunnen we door de verschillende branden ingesloten worden en in dit gebied kamperen is sketchy. De PCT is nog niet officieel gesloten. Als ze ons moeten komen redden, kan het even duren want ze zijn druk…’, vertelt een mede-hiker.

Dat verklaart de rook die weer erger is geworden en de sneeuw van as die vandaag uit de lucht komt.

Het is 45 mile over de PCT naar de Highway, het is zondagmiddag 13.30 uur, er is hier geen mobiel bereik en we staan op een lege weg midden in een National Forest.

Wat te doen?

Doorlopen met een kans onszelf én anderen in gevaar te brengen? Doorlopen in de vieze rook, wat niet fijn en niet bepaald gezond is?

Brendon kent de omgeving. Een paar mile verderop is een populaire Campground en de kans is groot dat er mensen zijn die op zondagmiddag naar huis gaan en ons wellicht een lift richting de bewoonde wereld kunnen geven.

We besluiten dit stuk over te slaan, wat heel erg jammer is, want The Goat Rocks komen eraan, met als hoogtepunt ‘The Knives Edge’; de trail gaat hier over een smal pad met aan beide kanten een diepe afgrond.

We laten een briefje achter voor hikers die na ons komen met daarop de informatie van de ranger. Na de paar mile roadwalken komen we de eerste auto tegen. Het is een grote Pick-up met in de achterbak een enorme hond, een Tibetaanse Mastiff. Het lukt om ons vijf hikers met rugzak in de auto te krijgen en we kunnen helemaal mee naar de snelweg in het noorden rijden.

In het café zoekt Brandon contact met zijn familie. Of we twee dagen eerder welkom zijn? Anderhalve uur later rijdt er een auto voor en die avond rijden we naar het westen, ver weg van de PCT…

Gerelateerde berichten

  • erna van garderen 24 augustus 2015 at 18:21

    Ach wat jammer, maar wel verstandig.
    maar nu??
    wel een stuk hoger weer verder?

    Knuf

    • Claire 24 augustus 2015 at 18:52

      …we zijn aan het ‘hergroeperen’, het doel is Canada te voet bereiken…

      • erna van garderen 24 augustus 2015 at 20:58

        Zou ik ook willen. Ben helemaal trots op je. 🙂

  • Anneke Bouman 24 augustus 2015 at 19:45

    Wat jammer voor jullie maar veiligheid voor alles hoor. Ik wil nog meer mooie verhalen van je horen.
    Geniet nog van je laatste deel.

  • Roos 24 augustus 2015 at 22:38

    Oh nee, wat een toestanden weer Claire! Doe mij maar echte sneeuw :).
    En de ervaring leert: je maakt van te voren een goed plan, helemaal goed doordacht en verstandig. En dan moet je door omstandigheden het plan omgooien. En vaak wordt het dan een nog veeeeeeeeel beter plan! Dus er liggen zeker nog fantastische wandeldagen en avonturen voor je! Maak er wat moois van!

    • Claire 25 augustus 2015 at 01:54

      Ja Roos het zijn toestanden hier… Maar zoals je zegt; er zijn mooie, nieuwe plannen in de maak 😁

  • emma leenen 25 augustus 2015 at 20:11

    Dat is me wat toestanden Door de branden Claire daar reken je niet op.
    Verstandig van jullie om het gebied veilig te verlaten met andere hier s.
    Zo pick up is toch goud waard en dat hondje!!,,neem je dan voor lief erbij.
    Jammer dat je geen hondenbrokken bij je had😃
    En geweldig dat de familie van Brendon zo snel zijn gekomen.
    Ieder geval heel fijn dat jullie er uit zijn gekomen om de andere route te gaan lopen.
    Ķusssss van Emma