HRP etappe 22: ‘yeah, het hoogste punt van de HRP!’

13 september 2017

Dag 22: Camping Aneto-Besurta-Hospital de Vielha
18,8km. (+1350m. stijgen en 1500m. dalen)

‘Wandel je alléén in de bergen? Is dat niet heel erg gevaarlijk? Wat nu als er iets met je gebeurd?’ – vraagt de senior van de groep die zojuist de col, vlak onder Tuc de Mullières op is komen klimmen.

‘No’, reageer ik. Ik wil nog meer zeggen maar 1. Ik spreek niet voldoende Spaans en 2. Ik sta al 20 minuten klaar, wachtend tot de groep tergend langzaam omhoog is gekomen, om de col af te dalen. 3. Alsof ik daar niet over heb nagedacht en zonder voorbereidingen ineens midden in de Pyreneeën sta…

De eerste meters zijn klauterwerk, met diepe afgronden. Favoriet, huhuh. ‘Hoe haalt zo’n man het in zijn hoofd om op dit moment zo’n opmerking te maken? Iemand die zoiets op zo’n moment zegt. Echt…’

Ondertussen klauter ik onder de motiverende woorden van meneer senior zo zen mogelijk, onder 56 toeziende ogen naar beneden. ‘OK’, Claar denk aan leuke dingen’.

Zojuist was ik op Mullières met 3010 meter het hoogste punt op de HRP.

Yeah!

Whoehoe!!

Fénoménal!!!

Om hier te komen heb ik om half acht vanochtend de bus vanaf de camping naar Besurta genomen. Besurta klinkt als heel wat, maar het is een blokhut (alleen open in de winter voor langlaufers) en wat picknicktafels.

Vanaf Besurta ben ik zo’n 1100 meter geklommen. Eerst was er een rivierdal en later waren er rotsblokken, stenen, grind- en gruisvelden. Eigenlijk was er van alles, behalve een trail. Tot slot was er een hoogvlakte, geheel bestaand uit steen; een indrukwekkende omgeving!

De top geef uitzicht op de bergen, inclusief snel-smeltende gletsjers, rondom.

De afdaling vanaf Mullières bestaat, alweer uit blokkenvelden, stenen, gruis en grind. Ook nu weer alles behalve een fijne trail. Gelukkig zijn de uitzichten mooi. Gelukkig is het weer prima.

Als ik bij het eindpunt van deze etappe, Hospital de Vielha (snelweg, tunnel, heliplatform en drie schuren), aankom ben ik klaar voor vandaag. Ik heb niet eens bijzonder veel kilometers of hoogtemeters gelopen en het weer was prima, maar een route waarbij grotendeels een pad ontbreekt is ontzettend vermoeiend. Pfft.

Volgens mijn aantekeningen zou hier een Alberque moeten zijn. De drie schuren zien er gesloten en onwelkom uit. Een andere Refuge is 1.5 kilometer de verkeerde kant op; ik loop vast een stukje van de volgende etappe en vind een mooie, maar een beetje illegale bivakplek, want eigenlijk mag bivakkeren in de Spaanse Pyreneeën niet.

 

HRP etappe 22

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

HRP etappe 22: Refugio de la Renclusa-Hospital de Vielha   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

Refugio de la Renclusa-Hospital de Vielha

 

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mij blog met plezier?
Trakteer mij op een kop koffie – wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het wandelen van de HRP: er kunnen fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • Erna 13 september 2017 at 15:01

    Wat een afwisselende tocht maak je nu toch. Jammer dat je hier dan van die snuggere senioren tegenkomt, maar denk maar gewoon dat ze jaloers op je zijn.
    Fantastisch.

  • Biking Banker 13 september 2017 at 18:20

    Heerlijk toch, die snuggere senioren!?

    Want:
    a. je weet waarom het leuk is de tocht in je eentje te vervolgen en..
    b. àls er wat met je zou gebeuren, weet je jezelf omringd door 28 bezorgde / verzorgende ouderen, met een veelvoud aan contacten, die van alles voor je kunnen regelen..!

    ‘T is maar van welke invalshoek je ’t bekijkt…

    (zegt een seniore wandelaar en liefhebber van C’s blog 😉 )

    Aan alle lezers: is dit hoogtepunt van Claire geen Ko-fi waard?

  • Emma Leenen 14 september 2017 at 18:38

    Helemaal Top🔝👑Het hoogste punt bereikt klasse.

    • Claire 15 september 2017 at 14:06

      Yeah! Dat is een feestje waard 🙂