Huella Andina: ‘blijkbaar heb ik ergens een afslag gemist’

30 oktober 2017

Bariloche-Villa Mascardi-richting Lago Steffen
16,2km, 500m. stijgen en 300m. dalen

De bus zet mij af in de buurt van Villa Mascardi, waar een ingang van Nationaal Park Nahuel Huapi is. Ik leg aan de Guardia de Parque uit wat mijn plannen zijn. Hij geeft mij een folder mee en wat aanwijzingen – ‘na de derde rivierdoorsteek, links aanhouden’ en ‘de route is goed gemarkeerd’.

De route blijkt inderdaad goed gemarkeerd, het weer is vriendelijk met vooral zon en af en toe wat regen. Rustig loop ik richting het zuiden. Onderweg zijn er mooie uitzichten op besneeuwde toppen, watervallen en meer.

Bij een puesto zijn er, zoals altijd, blaffende honden. Bewoonster Patricia komt naar buiten om de honden in gareel te houden en een praatje te maken. Ze vertelt vele verhalen, ik begrijp er maar weinig. Ook geeft ze aanwijzingen (‘links aanhouden, een andere wandelaar is het rechterdal ingelopen’).

Er zijn veel rivierdoorsteken. Wéér ben ik blij met mijn waterschoenen. Ik steek rustig het ijskoude water en snelstromende water door zonder uit te glijden en gemene stenen die in mijn voeten prikken.

Op de GPS heb ik een mooie bivakplek gespot; een vlakke plek en in de buurt van water…

Hoewel ik Garmin-kaarten gebruik, zijn ze niet van de beste kwaliteit. Vaak staan er niet meer dan hoogtelijnen op de kaart. Rivieren, meren wegen en kleuren die de soort begroeiing aangeven ontbreekt vaak. Omdat de kaarten van slechte kwaliteit zijn, gebruik ik daarnaast een andere set kaarten op de mobiele telefoon – met de gegevens van beide units kom ik er vaak wel uit.

…de vlakke plek blijft een groot en drassig moeras te zijn – ik had het kunnen verwachten.

Een stuk verderop vind ik alsnog een prima plek, verstopt achter de vele bossen bamboe.

Terwijl het buiten gaat vriezen maak ik het gezellig in Tarptent; in pyjama (thermo-ondergoed) en in bed (veel meer ruimte is er niet) met een sterrenmaaltijd  (luxe, uit NL) en koffie toe. Dit alles onder het genot van een boek.

Lago Steffen-Ruta 40-in de buurt van Kaleuche
28km. (+10km. met de auto), 880m. stijgen en 1200m. dalen

‘¡Ola!’, zeg ik vrolijk tegen de Guardia de Parque. Hij vraagt direct naar mijn bewijs. Ik laat het toegangsbewijs voor het park zien. Nee, dat is niet wat hij wil zien. ‘Dit is het enige dat ik gisteren heb gekregen, bij de ingang’. Ik vis een beschmützte Huella Andina-folder uit m’n vuilniszak. ‘Deze heb ik ook nog gekregen’, zeg ik met mijn aardigste lach – om de parkwachter te ontdooien. ‘No’, het is niet wat hij bedoelt’.

Op de website van het park heb ik een formulier ingevuld, met daarin mijn plan. Is dat het? Ik wil hem de printscreen laten zien, maar de geheugenkaart in de telefoon geeft een foutmelding.

Ik leg uit dat ik Huella Andina loop, vanaf hier is nog een paar kilometer naar de grens van het park.

De Guardia ratelt een heel verhaal. In het Spaans. Ik begrijp er weinig van. Ik vraag hem langzamer te praten, maar dat wil niet echt lukken. Herhaal woorden die ik wel begrijp, maar kan geen kaas van zijn ingewikkelde monoloog maken. Wel dat ik gisteren niet had mogen lopen en vandaag niet verder mag lopen, zonder het document. ‘Waarom was het gisteren geen probleem toen ik het park inkwam?’ ‘Mijn collega heeft zijn werk niet goed gedaan’, is de reactie.

Ik mag over de Camino Vehucilar naar Ruta 40 lopen. Da’s dik 7 kilometer en 2 uur de andere kant op (en ook door het park). ‘Nee, ik mag beslist niet verder lopen, zelfs als de Guardia van gisteren mijn plannen OK vond. ‘Over drie uur gaat een bus vanaf de snelweg naar El Bolsón, neem die maar’.

Ik bedank hem vriendelijk, geef een hand en wens ‘m een bon dia. Ik snap er niets van, maar als ik hier niet mag lopen, dan niet.

De 7 kilometer loop ik met frisse tegenzin. Liften heeft geen zin, de weg is eenrichtingsverkeer en de tegenliggers zijn de komende uren aan de beurt – niet dat er veel verkeer is.

Eens moet de eerste keer zijn: ik ben een Nationaal Park uitgezet! Ik lach er maar om.

Op de lege, ongure Ruta 40 besluit ik te liften; er stopt binnen tien minuten een echtpaar. Omdat mevrouw doof is gaat het gesprek heel langzaam en duidelijk en begrijp ik zowaar best veel.

Tien kilometer snelweg verderop ben ik terug op de route en in gehucht Rio Villegas. Bij de aanwijswinkel (magazin) koop ik wat fruit en bij de snackbar lunch ik terwijl het regent.

Dan volgen er vijf kilometer onverharde weg. Eenmaal van deze weg af gaat er een karrenspoor langs allerlei boerderijen met gezellige, rommelige stukken land.

Voor Patagonië is het een mooie dag met ‘patches of blue’ en afwisselend zon en wat druppels regen (confetti uit de lucht). Ik kan zelfs mijn tent rustig opzetten en even in de zon zitten terwijl de telefoon aan het zonnepaneel hangt. Even, want er verschijnen alweer donkere wolken in de verte.

Parque Nacional Nahuel Huapi en Huella Andina

De kaart is ter illustratie: dit zijn de geplande routes.

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

Nahuel Huapi en Huella Andina   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

Nahuel Huapi en Huella Andina

Op Wikiexplora lees je meer over de Huella Andina.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?
Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon in Patagonië: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is ‘op goed geluk’.

Gerelateerde berichten

5 Reacties

  • Reply Cor Speelman 30 oktober 2017 at 18:03

    Hoi Claire, die parkwachter heeft volgens mij familie in Nederland die in de Kennemerduinen werkt.
    Ze hebben een overeenkomstig familietrekje, het park is van mij en ik dult geen bezoekers.

    • Reply Claire 31 oktober 2017 at 00:45

      Was je alleen? Of met een groep? Gelukkig zijn het eerste-wereldproblemen 😉

  • Reply Emma Leenen 31 oktober 2017 at 21:08

    De parkwachter stond op zijn strepen😞Clara je had je net lekker genesteld kan je tentje weer afbreken.
    KNUFFEL Emma

  • Reply rita berkhout 31 oktober 2017 at 21:26

    Voor alles een erste keer. Hij heeft vast gewacht tot je genesteld was….x!

  • Reply Erna 1 november 2017 at 20:39

    Hahaha, ja dat kan jou dus gebeuren. Illegaal in een park. Ben je er inmiddels achter wat er nu bedoeld werd??? Wilde hij niet gewoon je paspoort zien 😉. Maar ja, zo beleef je nog eens wat. Het is zo te zien een prachtige tocht. Geniet er ondanks chagrijnige parkwachters maar van.
    Knuf

  • Reageer