In vakantie-tempo door Bjelasica

1 augustus 2016
Cow Biogradska Gora Via Dinarica

Dag 60: Dom Džambas-Katun Vranjak

Aantal kilometer: 25,5

Ook vandaag wandel ik op vakantie-tempo in afwachting van de permit om de grens met Albanië en Montenegro over te kunnen steken. Katun Vranjak is de bestemming van vandaag; een luxe (en calorierijke) bestemming, want er wordt eten geserveerd en er kan in houten vakantiehuisjes overnacht worden. 

Katun Dolovi Via Dinarica Montenegro
De dag begint bewolkt en mistig en de route gaat grotendeels over een karrespoor, waardoor ik in flink tempo maak (vakantie-tempo, ahum). Onderweg zijn er regelmatig waterbronnen, wat luxe is. Ik neem steeds niet meer dan een halve liter mee in mijn rugtas.

Ook hier, in Bjelasica, is de bewoonde wereld niet ver weg, maar voelt dat wel zo. Het landschap verandert van glooiende en groene heuvels naar grillig gevormde bergtoppen. Onderweg zijn er de welbekende katuns, herders met schapen en groepjes grazende koeien.

Een paar kilometer na Sisko jezero (270 graden om het meer heen lopen is niet nodig, 90 graden geeft hetzelfde resultaat), is er een wandeling over een onverharde weg.
Biogradska Gora Via DinaricaOver deze weg worden wat toeristen in 4×4’s over rondgereden. Er is geen schaduw onderweg (gelukkig wordt de zon regelmatig afgewisseld met wolken), maar de uitzichten zijn hier mooi. Het is bosbessentijd; overal zijn groepjes mensen met een hark de bessen aan het ‘plukken’.

Bij een kruising, terug naar de trail, besluit ik de onverharde weg te blijven volgen. Verderop zijn een paar waterbronnen en is er schaduw van bomen en ik snij zo een stuk van de route af.

Slang(etje) op de weg; hij reageerde niet op de stenen die ik naar ‘m gooide, maar toen ik langsliep kwam hij ineens in beweging…

Vranjak

Dan verschijnen er ineens een heleboel toeristen op een rots; dit is hét teken dat ik in de buurt van Vranjak ben. Het blijkt een grote groep toeristen op jeepsafari te zijn, langzaam kruipen de auto’s terug naar de bewoonde wereld…
Road to Vranjak
In Vranjak gaan de zaken goed; er wordt flink geïnvesteerd in nieuwe vakantiehuisjes. De zoon is de tolk. Ja, ik kan hier eten en slapen in een mini-huisje/soort van hondenhok (maar dan goed verzorgd, er zijn ook grotere modellen verkrijgbaar). Ook is er is een douche. Frisdrank is er niet, maar er is wel huisgemaakte bessensap (en raki en bier), het eten is smakelijk én calorierijk.
Katun Vranjak

Stage 41 Via Dinarica

Dit is stage 41 van de Via Dinarica. Check deze link voor meer informatie en GPS-tracks.

Bekijk meer foto’s op Instagram.

Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een glas bessensap of een kop Turkse koffie.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het hiken van de Via Dinarica; er kunnen daarom fouten in staan.Vranjak Katun Montenegro

Gerelateerde berichten

  • erna van garderen 2 augustus 2016 at 13:56

    Whahaha. Idd een Hondenhok. Pas je er in de lengte wel in? Zo ja, is alles perfect.
    Ja, veel wild fruit hè onderweg. Ken jij Zuka nog die vroeger bij Casca werkte? Zij kwam uit die streek en vertelde er veel over. Maar het is er wel prachtig. Heb er ooit een keer doorheen gereden. Voor de oorlog nog.
    Slaap lekker op je matje 😃
    Knuf

    • Claire 5 augustus 2016 at 17:22

      Ja er past een twee-persoons matras in, lekker knus. Zou jou en Otto toch een groter model aanraden. Zuka ja, het zijn lekkerbekken hier 🙂

  • Emma leenen 2 augustus 2016 at 20:00

    Ha Ha wat een leuk mini design huisje heb je het huis gehuurd waar je op de foto,staat of
    Een groter huisje.
    Het ziet er wel knus uit van binnen zag ik op de website.
    Wel een totaal ander landschap daar.
    Knuffel en kus 💛💚💙💟van Emma

    • Claire 5 augustus 2016 at 17:25

      De kleine was voor mij. Leuk hè? En vooral lekker, vet eten (lam).