Lepushë richting Theth: doorsteek op z’n Albanees

7 augustus 2016
Trail Lepushe Teth

Dag 65: Lepushë-Pejës

Aantal kilometer: 17,5

In de B&B blijk ik niet de enige gast te zijn, er is een groepje Italianen, er zijn we wat Amerikanen en er is een Albanese familie. 

Mijn ontbijt krijg ik pas als de anderen ook opgestaan zijn; om half negen. Dat is laat voor tru-hikers en hoewel het gezellig is aan tafel, maak ik haast. Rond een uur of 11 is het hier heet en tegen die tijd wandel ik in open terrein, met een bra(n)dende zon op mijn huid en weinig waterbronnen in de buurt.

De mooist optie, een doorsteek over een pas van 2300 meter blijkt, anders dan de kaart doet vermoeden, gemarkeerd te zijn. Ik besluit deze daarom te volgen.

Trail Lepushe to Teth

Kort nadat ik Lepushë en de moderne wereld heb verlaten sta ik weer in een leeg landschap met mooie uitzichten op de bergen. Ook hier op de alm is een boerderij en lopen herders met kuddes schapen rond. Het is hier allemaal wel wat armoediger dan ik tot nu toe ben tegengekomen.

Waymarker Albanian Alps

Na de alm volgt een afdaling en daarna, jaja, weer een klim. Dan na, jaja, weer een afdaling, sta ik in een kom met hoge, grillige rotspunten rondom. Óók hier, op deze afgelegen plek is een boerderij. Het huisje is gebouwd tegen een enorme rotsblok.

Hiking from Lepushe to Teth

Hier is ook een vijver. Een vieze vijver, waar een slang in zwemt en het vee in poept. Toch ben ik er blij mee, want het is heel warm vandaag en ik kan zo extra water drinken, deze ‘bron’ stond namelijk niet op de kaart. Lang leve de synthetische. limonadepoeder, die de brakke smaak verbloemt!

Snake water Albanian Alps

Na de kom volgt er een klim naar de pas. Hier praat ik wat met de herder die mij al lang in de gaten hield en vertelt dat er nu geen bronnen meer zijn, maar dat ik mijn waterfles zojuist al heb bijgevuld. ‘Goed zo’.

Hiking from Teth to Lepushe

Dan verdwijnt de markering ineens. Op de plek, waar deze het meest welkom is; de klim naar de pas. Aan de wandelkaart heb ik weinig, die zegt ‘recht omhoog’. Ik neem even pauze, bekijk het terrein en bedenk een plan (en probeer deze te onthouden, want straks tijdens de klim heb ik niet zo mooi uitzicht als hier beneden).

Hiking Lepushe to Teth

Een uur en veel zweetdruppels later sta ik boven.

Dan begint het leukste deel van de dag (huhuh); 700 meter afdalen over gruis, blokkenvelden, een sneeuwveld, nog meer gruis, nog meer blokkenvelden, graspollen en een heuvelig landschap. Dit allemaal zonder trail en met minimale markering.

Hikingtrail Teth Lepushe

Twee uur later sta ik beneden en heb ik honger, dorst en ben ik moe. Oh en de rivier (waterbron) op de kaart blijkt droog te staan…

Bünkeret Albanian Alps one man bunker

Na een korte snackpauze ga ik dan maar hup, door naar het meer, waar ik wil bivakkeren. Hier is de trail weer een trail en is er markering, een meevaller! Het meer blijkt een meer mét water erin te zijn, yeah!

Het is een nogal rotsige bedoening; een bivakkeerplek vinden is wat lastig, maar óók dat lukt (uiteindelijk) en na een royale maaltijd met een ibuprofen (tegen de opgezwollen ledematen) erbij kruip ik in mijn slaapzak. Mijn spieren doen een beetje pijn van de tocht van vandaag…

Hikingtrail Lepushë-Teth

Via deze link kun je de GPS track van deze route downloaden.

Bekijk meer foto’s op Instagram.

Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een ijskoude soda pop of een sterke kop koffie.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het hiken van de Via Dinarica; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • anneke 7 augustus 2016 at 20:27

    Ha doorzetter, elke dag geniet ik van je verhalen. Geweldig hoor. Ik leef met je mee.
    Kus van Antje.

    • Claire 8 augustus 2016 at 07:36

      Leuk om van je te horen. Een dikke knuf terug!

  • erna van garderen 7 augustus 2016 at 21:27

    Wat een prachtige uitzichten. Maar wat eenzaam. Die hoed die ik voor je afneem wordt steeds hoger. Dapper meisje.
    Knuf

    • Claire 8 augustus 2016 at 07:51

      Ah eenzaam ben ik niet hoor. Vandaag heb ik alleen de herder ontmoet, maar morgen zijn er weer veel hikers’ 😉

  • Emma leenen 8 augustus 2016 at 09:41

    Wat een grillig landschap kreeg je geen pijn in je voetzolen van zoveel meters pfffffff ff stenen
    Onder je voeten met lopen en afdalen.
    Zou zeggen de volgende stop waar je kan slapen verwen maar weer je voeten en knieën.
    Kostbaar goed zou ik zeggen dat is heilig.
    Knuffel en kus van Emma🎂🎈🎈🎈🎈🎈doel bereikt hè hoor ik van Hein van de Via Dinarc
    Gefeliciteerd

    • Claire 9 augustus 2016 at 09:12

      Naar beneden over gruis is niet mijn favoriete onderdeel…