Nederlands Kustpad: Sluis-Vlissingen

24 oktober 2016
Kustpad Zeeland

Na de hele zomer buiten door te hebben gebracht: ik heb de 1500 km lange Via Dinarica op de Balkan gelopen, een kampeertrektocht met vrienden in Svaneti, Georgië gemaakt én mocht als kers op de slagroom op de Coupe Royal als reisbegeleider voor Spring Reizen naar de Spaanse Alpujarras ben ik weer terug in Nederland.

Het is herfst, de blaadjes vallen van de bomen en ik heb een beetje last van ‘hikers blues’. Om mijn humeur op te vrolijken, in conditie te blijven en omdat ik Nederland best een beetje heb gemist, trek ik mijn trailrunners weer aan en begin met een nieuw project: het Nederlands Kustpad.

Het hele Kustpad van Zeeland naar Groningen in één keer wandelen gaat niet lukken, want mijn vakantiedagen zijn, zoals je kunt begrijpen, na ruim vier maanden vakantie op. Daarom wandel ik het pad nu niet als thru– maar als section hiker.

Startpunt Sluis

Voordat ik weer begin met werken, heb ik nog een paar dagen vrij en daarom start ik ver van huis: in Zeeland. Dik vijf uur nadat ik thuis ben vertrokken zet de bus mij af in Sluis, het startpunt van het Kustpad (ok, dit is inclusief een uur wachten omdat ik de ferry had gemist).

Onderweg voel ik mij ‘lekker ver van huis’; een Vlaamse bus brengt mij naar het einde van Nederland, een dame op leeftijd met wie ik de bus deel, levert commentaar op de auto’s onderweg (‘liever God dan auto’s’) en een kletspraatje met een bejaard echtpaar bij de bushalte gaat over het Hollandse weer (‘hopelijk blijft het droog’).

Helaas blijft het vandaag niet droog, want de richting die ik op wandel leidt mij regelrecht de eerst bui in. De zwarte luchten leveren wél mooie plaatjes op.
Kustpad Zeeland zwarte luchtenHet frisse en onstuimige weer zorgen naast mooie luchten ook voor een hoog wandeltempo, want wat kan ik anders doen dan flink doorlopen?

Als ik het boerenland heb verlaten en dichter bij de kust kom, begint het drukker te worden en dat is logisch want het is Herfstvakantie. Als het weer opklaart, lunch ik op een bankje met meegebracht brood en koffie uit de thermosfles – Ja, ik doe het in stijl (en low budget omdat ik voor een volgende reis aan het sparen ben).

Het Kustpad is overigens onderdeel van de GR5 (Hoek van Holland-Nice) en de E9 (Portugal-Rusland). Op Wikipedia staat een mooie kaart met alle Europse LAW-routes en op Wandelnet kun je de Nederlandse paden terugvinden – mocht je het interessant vinden.
Kustpad Zeeland herfstNa een snelle lunch want er valt weer confetti uit de lucht wandel ik door; soms over het strand, soms over het verharde pad met uitzicht op het strand, soms langs duindoorns die volhangen met oranje bessen (au! yumyum!), af en toe klaart het op en meestal komt er dan een regenboog tevoorschijn.
Duinbessen KustpadHet is nog een paar kilometer naar de ferry in Breskens als de lucht voor de zoveelste keer zwart kleurt. Eerst zijn er nog geweldig mooie uitzichten en een regenboog te zien, maar dan barst er een enorme bui los. Er zit niets anders op dan nóg wat sneller te lopen.
Kustpad uitzicht VlissingenAan het eind begin van de avond en dik 25 kilometer later ben ik terug in Vlissingen, daar ontmoet ik Arno, waar ik vannacht bij mag overnachten. Maar eerst eten we samen een hapje in zijn favoriete restaurant mét uitzicht op de wolkenluchten boven de Westerschelde.

Kustpad Vlissingen avondHeb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een kop koffie.

Buy Me a Coffee at ko-fi.com

Nederlands Kustpad | LAW 5-1(01) & (02)

Wil je meer weten over deze route? Kijk op Wandelnet voor meer informatie en GPS-gegevens.

Gerelateerde berichten

  • Maaike W 24 oktober 2016 at 12:16

    In het kader van low budget: ik heb het boekje van het Kustpad van Friesland en Groningen. Als ik het eens voor je mee moet nemen dan hoor ik het wel :). Ik heb het stuk in Noord-Nederland inmiddels bijna helemaal gelopen.

    • Claire 24 oktober 2016 at 12:28

      Ah da’s lief van je! Ik denk er inmiddels aan Leeuwarden + Groningen te fietsen, zo in de winter. Of is wandelen héél erg de moeite waard?

      • Maaike W 27 oktober 2016 at 07:58

        Hangt er vanaf. Het is vooral heel open, plat en veel horizon. Als je daarvan houdt is het erg mooi. Maar de OV verbindingen zijn meestal niet heel goed en er zijn ook hele stukken dat je langs de weg loopt. Al met al meer een fietsgebied dan een wandelzone. Maar ik woon er toevallig in de buurt dus ik wandel het maar :). Het meest oostelijke stukje van Groningen, bij Muntendam, vind ik zelf heel erg mooi, dus dat zou ik zeker niet overslaan.

        • Claire 27 oktober 2016 at 09:22

          Ah dank je wel! Hmm, ik denk dat ik voor de fietsoptie ga, vooral omdat er best veel tijd in heen- en weer reizen met het OV zit. Als het weer OK is kan ik dit weekend de pond bij Enkhuizen nemen – de laatste van het seizoen 🙂 Oost-Groningen: daar ben ik dus nog nooit geweest – ben benieuwd.

  • Paul Ket 26 oktober 2016 at 16:57

    Onder het motto “in het niets is elk detail een feature” kunnen de saaie polderstukken ook mooi zijn! Op zijn mist waardeer je de echt mooie stukken dan weer meer 😎(Redenering uit de gids van het Trekvogelpad).
    Leuk je Nederlandse wandeling te lezen.

    • Claire 26 oktober 2016 at 17:30

      Ha! Leuk dat je m’n avonturen volgt 🙂 De saaie stukken hebben een bijzonder effect op mij: in het buitenland ‘hoort het erbij’. Hier in Nederland: ‘waar is optie b./de uitweg/shortcut?’ Bijzonder hoe dat werkt.