NP Huerquehue: regen is het thema

22 december 2017

‘Dit is de plattegrond van het park. Dit rondje mag je lopen. De rest van de routes zijn gesloten’, wijst het parkmeisje aan op de kaart van NP Huerquehue ¡Claro!, zeg ik braaf, terwijl ik andere plannen heb.

In Pucón vertelde de medewerker van het toerismebureau al dat de route die ik wil lopen nog gesloten is. Dáár gaat mijn plan, dacht ik. Maar in het hostel zijn backpackers die in het park hebben gewandeld. ‘Er is niemand, nadat je bij de ingang betaald hebt zie je geen medewerker meer’ en ‘ze controleren niet wie het park weet verlaat’ en ‘de trail die gesloten is, is prima te wandelen’.

Dus, nadat ik met een bus vol dagwandelaars naar NP Huerquehue ben gebracht, de toegang heb betaald, naar bovenstaande instructie heb geluisterd en naar het eindpunt van de ‘open’ wandelroute ben gelopen, loop ik nu in het ‘gesloten’ deel van het park.

Lago Huerquehue

In Pucón heb ik mijn warme, zware winterschoenen omgewisseld voor lichte, luchtige zomerschoenen. Het is beetje jammer dat de weersvoorspelling ‘regen’ is. De hele week. En regenen doet het! De miradors geven uitzicht op wolken, het pad is een beek en al snel ben ik, ondanks m’n Gore-Tex buitenlaag, doorweekt.

Mirador Renahue

Hoofd in de wolken.

In het park is één officiële camping. Ik besluit daar te kamperen. Ook deze is gesloten. Niet dat daar iets aan te merken is: buiten een toilet zijn er geen faciliteiten.

De volgende ochtend

Het heeft de hele nacht geregend en het is inmiddels 11.00 uur. Ik heb mijn tas ingepakt en wacht in Tarptent tot het stopt met regenen. Dat doet het niet. Rondom Tarptent begint een plas te vormen en de spetterende regendruppels zorgen ervoor dat het binnen niet helemaal droog meer is. Als ik hier nog een nacht wil kamperen dan wil ik in ieder geval naar een betere plek verhuizen.

Tijdens een verkennings-expeditie, blijkt de hele camping een moeras te zijn. Ik loop een stuk van de wandelroute, in de verte lijkt het weer er íets beter uit te zien dan hier.

Op deze camping blijven is sowieso een natte en koude bedoening, dus ik besluit Tarptent in te pakken en in ieder geval de 10 kilometer naar de volgende camping te lopen. Dat is een particuliere camping, inclusief termas en vaak hebben privé-campings een overdekte ruimte om in te koken en eten – hoe dan ook, het zal er vást comfortabeler zijn dan in dit moeras.

Ook onder Tarptent blijkt zich een plas te hebben gevormd, nog een reden om te ‘verhuizen’. Hoe verder ik van het moeras/de camping vandaan loop, hoe beter weer het wordt. Er zijn zelfs wat op-Claartjes!

Als ik bij termas de Río Blanco en bijbehorende camping aankom, is het er uitgestorven. Tsja, dat is niet gek op een dag als vandaag. Ik loop prima en besluit verder te lopen, 10 kilometer is wel heel weinig, ik zie wel waar ik uitkom.

Tijdens de sneeuwwandeling van vorige week ben ik mijn Labello met zonnefactor verloren. De ongelooflijk mooie tocht betaal ik met een hoge prijs, normaal gesproken ben ik een koortslip-prinses, nu ben ik een koortslip-koningin met een uitbraak die 90% van mijn lippen bedekt + royale plekken rondom. Nee, dit is geen fotomateriaal. Het maakt mij niet eens uit hoe het eruit ziet, het doet vooral pijn en ik vind mijzelf best en beetje zielig. De boel moet vooral uitdrogen en het is besmettelijk: de termas sla ik over.

De weg is hier, zoals zoveel wegen, zo nu en dan gesloten met een hek. Als ik er een paar ben gepasseerd, loopt er een bewoner langs de weg. Ik probeer een praatje met hem te maken, uit te leggen waar ik naar toe ga. Ik vraag of dit de juiste weg is en of ik er overheen mag lopen.

Meneer zit verlegen om een praatje en vertelt een boel verhalen over de omgeving, hoeveel meren er hier zijn, dat de Araucaria alleen in deze regio groeit, een sterk verhaal over een puma, er een x aantal jaar geleden een grote bosbrand was en dat zijn moeder uit België komt ‘een land in Noord-West Europa’.

En nog meer.

En ik hoop dat ik bovenstaande goed heb begrepen.

Ik loop op de juiste weg en mag natuurlijk doorlopen. Meneer geeft zelfs aanwijzingen.

Zo’n 6 kilometer later, daar waar de camino vehicular ongeveer eindigt, is een verlaten houthakkerskamp met half-vervallen hutten.

Een paar hutten zijn nog in redelijke staat, én de deuren staan open. Dat laatste is belangrijk vanwege het gevaarlijke Hanta-virus dat in slecht geventileerde ruimtes aanwezig kan zijn. Open deur = ventilatie en dus redelijk veilig om een kampvuur in te maken, mijn spullen en schoenen in te drogen (inclusief doorweekte Tarptent en grondzeil) en in te eten.

 

Morgen meer regenplezier!

NP Huerquehue: de route

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

Huerquehue 3   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Minimum elevation: No data
Maximum elevation: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

NP Huerquehue

Huerquehue 2   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Minimum elevation: No data
Maximum elevation: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

NP Huerquehue

Huerquehue 1   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Minimum elevation: No data
Maximum elevation: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

NP Huerquehue

Lees op Wikipedia meer over wandelen in NP Huerquehue.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?

Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon in Patagonië: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is ‘op goed geluk’.

Gerelateerde berichten

  • Erna van Garderen 22 december 2017 at 17:18

    Wat jammer van het weer. Ziet er verder zo mooi uit. En koortslip zo erg. Ik vind je ook zielig hoor. Denk aan je.
    Knuf

    • Claire 23 december 2017 at 20:19

      Koortslippen zijn zó stom, ben er al twee weken zoet mee 😶 Ik ga mij best doen er 0 in 2018 te krijgen, een uitdaging!

  • Biking Banker 22 december 2017 at 19:42

    Hik sprik sprauw, ik geef de… koortslip aan de muizen… die kunnen het vast beter verdragen!
    Maar zorg dat zij niet hetzelfde liedje zingen en jou met hanta opzadelen…!
    Mooie kerst toegewenst.
    //*\\

  • Eric 23 december 2017 at 02:55

    Probeer CBD Cannabis Olie te krijgen bij de volgende apotheek… Legaal en het helpt wonderen.
    Chile heeft in Talca de grootste Cannabis plantage voor medicinale Cannabis Olie in heel Zuid Amerika. https://goo.gl/1q7Ab7

  • Cor Speelman 23 december 2017 at 08:02

    Hoi Claire, lijkt wel een beetje op een moderne kerststal, wellicht komen er nog wijzen uit het Oosten en schuiven de herders ook nog aan, en wie weet komt dat drietal waar het allemaal mee begonnen is ook nog langs.
    Vanuit en eveneens vochtig Nederland fijne kerstdagen.

    • Claire 23 december 2017 at 20:17

      Zo’n hut voelt als een *****hotel 😀 Inmiddels schijnt de zon weer! Lieve groeten terug.

  • Emma 23 december 2017 at 20:51

    Tandpasta is een wonder middel voor een korstlip wat tandpasta erop doen en qde volgende dag is het al een stuk minder.
    Het bijt wel als je het erop doet bij mij is een koortslipDe nooit meer terug gekomen dankzij tandpasta.
    Vervelend voor je dat je er last van hebt.
    Misschien helpt een zonnedans weg met de regen. Knuffel 😚Emma