Op naar Ohrid

23 augustus 2016

Dag 83: Babin Srt.-Botun-Ohrid

Aantal kilometer: 19

Ik word wakker van de zon, dat is een goede start van mijn laatste wandeldag in Macedonië!

Mijn natte zooi prop ik in de rugtas en ik haal al het eten dat ik nog heb tevoorschijn, dat mag ik vandaag namelijk allemaal opeten. Op de top van Babin maak ik snel wat foto’s en dan loop ik door. Ik heb dorst en het schapenpoepmetgruisengras-water is op.

Over de kam, die dit keer niet groen en rotsig is, maar geel en glooiend, gaat het lopen best snel en als ik goed kijk zie ik heel in de verte het meer van Ohrid.

Na een uur zie ik de vorm van een stroom in het landschap, en ja er glinstert iets, dat moet water zijn! Uit het poeltje dat ik deel met kikkervisjes en andere fauna haal ik zoveel water als ik lust en met de chemische bosbessen-limonadepoeder is de muffige smaak snel verdwenen.

Na de kam volgt een saaie, onverharde weg door het bos. Het meest opwindende zijn de enorme hoeveelheden bramen die hier groeien. Ik eet er alweer handen vol van. Op de weg ligt berenpoep; ik ben niet de enige wildplukker hier. Dan kom ik in een gehucht, waar de onverharde weg in een nog on-inspirerendere asfaltweg overgaat.

Het is hier niet bepaald een ‘Via Gladiola’

Om de een of andere reden (ik denk omdat ik een beetje schmutzig ben) trek ik een verschrikkelijk irritante zwerm vliegen aan. Ze zitten op mijn huid, jeuken en zodra ik even stil sta of pauzeer word ik belaagd.

Grrrrr Grrrrr Grrrr.

Wat ik ook doe ik kom er niet meer vanaf. Pas als ik de snelweg bij Botun bereik, waar het een beetje waait, zijn ze ineens weg.

De snelweg is te gevaarlijk om langs te lopen en bij het tankstation, waar ik eerst een ijsje en dan een blikje tonic en een zak chips naar binnen werk, bel ik met behulp van een klant een taxi, die mij de laatste 20 kilometer naar een hostel in Ohrid brengt. De taxichauffeur heeft moeite met de weg in de kleine straatjes te vinden en ik stap op een gegeven moment maar uit; lopen gaat sneller.
Als ik mij bij het hostel meld kijkt de eigenaar mij aan en zegt ‘wat zie jij er moe uit! en ‘jij moet nodig naar het strand met je Duo pennoti-huid’

Ehm, ik ben hier zo’n 1500 kilometer naar toe komen lopen.

Na een douche (en daarna de vieze kleding weer aan) en een eetfeestje met pizza, taart, fruit, yoghurt en een biertje kruip ik mijn bed in (in mijn vieze kleding, want iets schoons heb ik niet).

Over de Via Dinarica

Lees dit blog (inclusief een link naar GPS-tracks en waypoints van dit deel van de tocht).

Balkanvibe.com Travelbloggers contest

Ik doe mee met een wedstrijd op balkanvibe.com. Help mij meer bekendheid aan mijn blog en aan de Via Dinarica te geven door het artikel te delen, liken of erop te reageren. Lees het artikel hier – stemmen kon tot eind september.

Bekijk meer foto’s op Instagram. Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een ijskoude soda pop of een sterke kop koffie.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het hiken van de Via Dinarica; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • W. van der Mije 23 augustus 2016 at 12:06

    Hallo Claire,
    Wat heb ik genoten van al je avonturen.
    Zie nu al uit naar je volgende tocht(en)
    Groetjes Willy van der Mije

    • Claire 23 augustus 2016 at 13:23

      Dank je wel hoor! Ik heb genoten van jullie ‘gevolg’ 🙂

  • Emma Leenen 23 augustus 2016 at 21:03

    Hoi Claire Doel bereikt gefeliciteeeeeeeeerd de Balkan route heb je afgelopen
    Wat een mooie foto met Ohrid op de achter grond.
    Nu alles lekker wassen of nieuwe kleding aan schaffen daar in Ohrid.
    Dag duo penotti meisje geweldige opmerking van die man.
    Knuffel van Emma

    • Claire 24 augustus 2016 at 09:46

      Ha, dank je wel. De make-over is geslaagd 🙂

  • Cor Speelman 24 augustus 2016 at 06:04

    Hoi Claire,
    Geweldig dat je de tocht hebt voltooid en wat jammer voor mij dat ik niet meer na het opstaan om 06.30 uur kan genieten van je inspirerende verslagen om vervolgens gevuld met jouw enthousiasme hier de dagelijkse dingen te doen.
    Hierbij nodig ik (het duopenotti meisje) je uit om samen met Tineke je buikje vol te eten op het Zandvoortse strand als je terug bent.
    Groetjes en dikke knuffel Tineke en Cor

    • Claire 24 augustus 2016 at 10:06

      Oh wat een mooie complimenten en wat lief! Het lijkt mij heel gezellig om bij te praten 🙂

  • anneke 24 augustus 2016 at 09:37

    Hi lieve Claire,

    Gefeliciteerd met het behalen van deze overwinning. Je hebt veel moeten doorstaan maar….. je krijgt er veel voor terug! Haha, geniete nog wat van het prachtige meer van Ohrid. Groetjes, Anneke.

    • Claire 24 augustus 2016 at 09:48

      Dank je wel hoor. Ik doe mij tegoed aan ijsjes terwijl ik in de hangmat lig 🙂

  • anja van kesteren 25 augustus 2016 at 06:59

    Gefeliciteerd! Was heel boeiend om je te volgen. Ik heb er bewondering voor dat je dit alleen gedaan hebt.
    Groet Anja van kesteren

    • Claire 25 augustus 2016 at 07:57

      Dank je wel hoor. En wat leuk dat je mij hebt gevolgd 🙂

  • erna van garderen 29 augustus 2016 at 21:01

    Het meer van Ohrid. In een lang verleden ook geweest, maar dan met een auto. 😉.
    Ook een heleboel tocht geweest, maar iets sneller. Heel erg mooi, toen in ieder geval. Wij waren de enige Nederlanders, nog een Duits gezin en de rest allemaal (toen nog) jugoslaven. Maar jij hebt hetgeen je wilde helemaal gered . Helemaal trots op je.
    Tot gauw??
    Hele dikke knuf