Parque nacional los Glaciares: plannen zijn er om …

9 november 2017

De Agostini-Laguna de los Tres-Camp. Poincenet

16,4km., 850m. stijgen en 780m. dalen

Aangezien het mooi weer is en de tochten qua uitdaging hier weinig voorstellen, doe ik het rustig aan.

Hoewel… Als ik om 10 uur het kamp verlaat, is rondom de meeste andere tenten nog geen beweging te ontdekken, normaal ben ik om deze tijd al flink wat uren en kilometers onderweg.

Er volgt een wandeling van een paar uur naar het volgende kamp. Uiteraard weer goed gemarkeerd én met geweldige uitzichten op de kenmerkende pieken.

Nadat ik Tarptent heb opgezet en heb gelunched, is het tijd voor het middagprogramma. Eerst ga ik op zoek naar een trail, die in over een paar dagen richting het noorden wil lopen (blijkt gesloten voor herstel).

Dan loop ik omhoog naar Laguna de los Tres; een veelbelopen pad, dat om erosie veroorzaakt door de vele wandelaars tegen te gaan, aan alle kanten gemarkeerd is met gele pijlen – iedereen moet braaf op het pad blijven.

Na een klim van zo’n 400 meter volgt er een beloning in de vorm van uitzicht op Cerro Fritz Roy en het blauw/groene gletsjermeer Laguna Sucia.

Terug op Poincenot is er een diner met *****uitzicht en een beetje zon.

Het lijkt wel vakantie!

Camp. Poincenoit-El Chaltén

Veel wandelmogelijkheden zijn er in dit deel van het park niet meer en ik keer vandaag, op vakantietempo, terug naar El Chaltén.

Morgen wil ik een dagwandeling naar een top(je) maken. Vanmiddag wil in het hostel de aankomende tocht voorbereiden, wat aan m’n blog werken, back up’s van foto’s maken… en, na drie weken dragen, mijn kleding laten wassen.

Na een douchebeurt lever ik mijn vieze kleding in bij de receptie: de komende 24 uur maak ik Chaltén onveilig in m’n thermo-ondergoed!

Het receptiemeisje zegt -heel lief- dat mijn was waarschijnlijk eerder klaar is; het is ontzettend weinig en het is rustig in het hostel – iedereen is buiten vanwege het mooie weer.

Eerst loop ik naar het busstation om wat vertrektijden uit te zoeken en daarna koop ik in de supermarkt wat fruit en ander gezond eten. Op internet gaan nogal wat verhalen rond dat Chaltén het ‘einde van de wereld is’ en er veelal lege supermarkten zijn met weinig keuze en verse producten. Ik vind het allemaal erg meevallen: de keuze is niet reuze, maar méér dan voldoende.

Dan op weg terug naar het hostel ontmoet ik Philipp: ik heb hem eerder ontmoet in de bus van El Bolsón deze kant op. Hij vertelt morgen te starten met het de Vuelta de Huemel; een uitdagende tocht van vier dagen met uitzicht op de zuidelijke ijsvelden.

Deze tocht wilde ik ook graag maken, maar niet alleen: er zitten twee rivieroversteken met een Tirolesa in. Daarover in een volgend blog meer. De Tirolesa durf ik (eng) en kan ik (ik heb te weinig kennis) niet alleen doen. Ik had gehoopt wat andere wandelaars te ontmoeten om de tocht samen mee doen, maar helaas…

Maar goed… terwijl Philipp over de tocht en de geweldig mooie weersverwachting vertelt, zeg ik, ‘zal ik met je meegaan?’

In de lange busreis, een paar dagen geleden, ben ik meer over de soort tochten die hij maakt, te weten gekomen wat. Met hem durf ik de tocht (en de Tirolesa) wel aan.

…en zo sta ik een paar minuten later in een winkel om een caribiner van staal, een caribiner van aluminium en een klimgordel te huren…

Daarna volgt een rondje supermarkt (eten voor de tocht), wat berichten naar Nederland over mijn gewijzigde plannen en een bezoek aan het receptiemeisje om mijn kleding terug te vragen (de was is al gedaan, mijn thermo-ondergoed kan terug in de tas!).

Morgenochtend om 9 uur is het park office open, daar kan ik mij registreren, krijg ik een instructiefilm te zien en mag ik mij, na het laten zien van de carabiner van staal, de caribiner van aluminium en de klimgordel aansluiten bij de ‘groep Philipp’. Yeah!

Gerelateerde berichten

2 Reacties

  • Reply Erna 11 november 2017 at 21:23

    Dat is een mooie uitdaging. Geweldig. Geniet ervan en bericht er weer over.
    Fantastisch.
    Knuf

  • Reply Emma 14 november 2017 at 19:55

    Wat een mooi gebied en Clara word nu een klim Señorita geweldig.
    Wij ook de berg op maar met een busje de hoge rots berg op in Gibraltar wel doen het je niet na.Liefs
    de Leentjes. 🙈🙉🙊aapjes gezien.

  • Reageer