Postojna-Mašun: vraag altijd naar taart

7 juni 2016
Forest Postojna Via Dinarica Slovenia

Dag 4: Postojna-Mašun

Aantal kilometer: 37

Even buiten Postojna ligt een hut. Deze ligt een beetje van de route af, maar ik maak er graag een ommetje voor, van een koffie-gelegenheid moet namelijk áltijd gebruik gemaakt worden.

Mladika

Op het terras, met prachtig uitzicht op Nanos en een iets minder mooi uitzicht op de snelweg, bestel ik koffie en vraag ik of er ook iets te eten is? Nee, dat is er niet. Echt niet? Is er echt niéts te eten? Nee? Bij koffie in een hut met uitzicht hoort toch minimaal taart? Rare Slovenen… Ik had hier zelfs met alleen een bakje yoghurt ‘licht’ voor ontbeten.

Als ik na de koffie vertrek zie ik twee buurmannen een groot stuk apfelstrüdel eten. OK, ik heb weer een les geleerd. De volgende keer noem ik gewoon een keur aan mogelijkheden op, al moet ik de halve supermarkt in vier talen opnoemen!

Koca Mladika Slovenia Via Dinarica

Het is rustig op de Via Dinarica

Hoewel het zaterdag is zijn er weinig mensen in het bos. Wel rijden er af en toe auto’s langs met kleine aanhangwagens, waarschijnlijk om hout voor persoonlijk gebruik op te halen. Hier wordt met liefde gekapt; hier en daar een boom en hoewel ik over een onverharde weg wandel is het hier best mooi.

Via Dinarica Slovenia Postojna Masun

Een extra pauze vanwege de regen

Zo af en toe staan er huizen langs de weg, sommigen zijn bewoond, anderen zijn verlaten. Dat komt goed uit, de veranda’s zijn een mooie plek om onder te schuilen. Een grote regenbui en een open regenpijp, waar water van het dak door stroomt, zorgen er zelfs voor dat ik een waterbron bij de hand heb. Dit is een uitgelezen extra-kop-koffie-moment.

Op dit huis, dat verbouwd wordt, hangt een bordje met ‘cameratoezicht’. Als ik er nog geen tien minuten zit komt er een auto aangescheurd, en terwijl ik naar de bestuurder zwaai, maakt de auto een rondje op de mini-rotonde voor het huis en keert om. Is dit toeval?

Break Via Dinarica Slovenia

Als het gestopt is met regenen wandel ik verder. Omdat de weg onverhard is maak ik flink tempo, het is 16.30 uur, de zon schijnt en het is nog 11km naar boarding house Mašun (met een goed restaurant, weet ik toevallig). Zal ik het doen? Natuurlijk!

Even voor zeven uur heb ik 37km gelopen en kom ik aan in Mašun. Op de kaart staat berenworst, berenstoof en meer berige gerechten en aan de muur hangt een berenvel. De beer laat ik voor wat het is, ik bestel een goed smakende wildstoof. Het pension is vanwege het weekend volgeboekt, ik mag in de tuin, in de zomerbar -een kleine schuur met elektriciteit en verlichting- slapen.

Stage 1 Via Dinarica

Dit is stage 1 van de Via Dinarica, check deze link voor meer informatie en GPS-tracks van de trail.

Bekijk meer foto’s op Instagram.

Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een stevige kop koffie, ijskoude soda pop of een calorierijke maaltijd.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon en tijdens mijn wandeltocht; er kunnen daarom wat fouten in staan.

Gerelateerde berichten