PPT: Rumija-Sut Tvrdoc

22 mei 2017

Aantal kilometer: 23,5 (+ 1045 m. dalen en 810 m. stijgen)

Op de één af andere manier heb ik mijn aansteker stuk gemaakt. Geen aansteker = geen vuur = geen warm eten. De wind die op is komen zetten heeft donkere wolken meegeblazen. Er barst een heftige regenbui los.

Ik kruip in Tarptent met een ongekookte, culi-claire buitensportmaaltijd. Op de Pacific Crest Trail in Amerika waren malle wandelaars, die om gewicht te besparen, geen brander bij zich hadden. Overdag deden ze eten met water in een afsluitbare pot en aan het eind van de dag was het eten geweekt en eetbaar. Ik denk dat dit hét moment is om met deze lokale gewoonte kennis te maken…

Vandaag begon geweldig met een blauwe lucht en een karrespoor. Het karrespoor ging over in een trail en na een warme klim naar een zadel stond ik in een bos.

Ook hier markering en een duidelijk pad. Na de lunch bij een cistern begon de ‘uitdaging’.

Pad weg.

Markering weg.

GPS geeft een lijn aan en op de kaart staat toch echt een pad. ‘Oh, Claartje. Waarom?!’. Dik twee kilometer lang worstel ik mij dwars door het landschap, stoeiend met planten, recht omhoog en weer omlaag. GPS met lijn erop in de ene hand, wandelstok in de andere hand.

Gewóón gaan.

‘Oh ja! Bam!’ Markering. Vlak bij een cistern. En een -soort van- pad. ‘Whoehoe’.

Ik ben bezweet, bekrast, bemodderd en ruik niet meer naar roosjes, maar hé, het pad is weer een pad! Het pad en de markering worden langzaam duidelijker. Er zijn koeien. Er is een hek. Bij de volgende cistern hangt een emmer. Vanuit ‘midden in het niets’, kom ik dichter in de bewoonde wereld.

Het wandelpad wordt een karrespoor en het karrespoor gaat over in een onverharde weg. Ik zie een elektriciteitsmast en huizen.

Bij een verlaten mijnwerkersgebouw, met verrassings-cistern (waterbronnen zijn hier dungezaaid), besluit ik dat ik er klaar mee ben voor vandaag. Eigenlijk had ik nog zes kilometer verder willen lopen, maar na de belevenis van vandaag verwacht ik dat het volgende dal verlaten en weinig belopen is. Ik bewaar het feest voor morgen.

Op het menu: halfgeweekte roerbakrisotto(soep) met paddenstoelen, paprika, kruiden en worst. Het is best goed te doen. Ik geef het een 7.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mij blog met plezier?
Trakteer mij op een kop koffie – wandelen en bloggen maakt dorstig!

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

PPT Coastal Transversale Rumija-Sut Tvrdoc   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

PPT Coastal Transversale Rumija-Sut Tvrdoc

Gerelateerde berichten

  • Willy van der Mije 22 mei 2017 at 08:49

    Geniet weer van je verhalen, eten ziet er lekker uit en succes met het “feest” morgen. Groetjes Willy

    • Claire 22 mei 2017 at 19:13

      Oh wat leuk dat je mij nog steeds volgt 🙂

  • Erna 22 mei 2017 at 08:59

    Ja leuk hè, die paden die geen paden zijn. Maar …. het heeft iets avontuurlijk😊. Eten lijkt me best te eten. Heb je ook lang geen honger van de rijst zet zich nog verder uit in je maag. 🤣🤣 Nu eerst maar zien dat je een vuurstokje of aansteker krijg.

    • Claire 22 mei 2017 at 19:12

      Het eten klinkt ranzig, maar het valt écht mee 🙂 gelukkig komt het áltijd weer goed 😉

  • Jitske 23 mei 2017 at 15:12

    Tip voor de volgende keer: een firesteel meenemen. Kan niet stuk, en is van zichzelf waterproof 🙂

    • Claire 23 mei 2017 at 15:51

      Goede tip. Ik kook dit keer op Esbit, die zijn wat lastig om met een firesteel in de wind aan te krijgen 🙁