Pyttbua

23 februari 2016
Pyttbua cabin in winter

Om 15.00 uur bereiken we de Pyttbua-hut. Onze eerste wandeldag zit erop en iedereen mag trots op zichzelf zijn; 16km is pittig. Zeker op sneeuwschoenen en met een volle rugtas… en voor de meeste mensen uit de groep is het de eerste keer dat ze een wintertocht als dit maken.

De hele dag buiten zijn in de vrieskou klinkt simpel, maar is het niet. De kunst is om het niet koud, maar zeker ook niet te warm te hebben. Wie het warm heeft gaat veel zweten, wat er bij stilstaan voor zorgt dat je snel afkoelt. Deze eerste wandeldag staat daarom in het teken van experimenteren en zoeken naar de juiste combinatie van kleding. We stoppen vaak om kleding uit of weer aan te trekken, de fotocamera te zoeken of een tussendoortje onderuit de rugtas te vissen.

Na een paar kilometer is het tijd om de sneeuwschoenen aan te doen, deze zorgen ervoor dat we minder diep in de sneeuw wegzakken. Hoewel er geen speciale techniek voor het wandelen op de schoenen nodig is, is het ook nu even wennen en een nieuw ritme vinden.

Sneeuwschoenwandelen in Reinheimen

Yeah! Een wak!

Vandaag hebben we geluk; vlakbij de Pyttbua-hut is een wak waaruit we water kunnen halen. Dat scheelt sneeuw smelten, wat veel werk voor een groep van 13 dorstige wandelaars is. Een groepje gaat op zoek naar het wak en het water en als ze met de eerste jerrycans gevuld met water in hut terugkomen besluiten ‘de huttenblijvers’ alvast water op het gasfornuis voor thee voor hen op te zetten. De temperatuur buiten ligt rond de -10; ze hebben wel wat warms verdiend als ze straks terugkomen.

Dan blijkt het gasfornuis niet te werken.
Gelukkig bestaat deze Spring-groep uit een keur van handige en slimme mannen die op zoek gaan naar de oorzaak. Gaskraantjes worden opengedraaid en weer dicht, onderdelen worden losgemaakt, gewisseld, ontdooid en weer vastgemaakt…

Mijn rol in deze actie is die van ‘materiaalmeisje’ -ik mag de grote en de kleine sleutel vasthouden en aangeven en waak over een belangrijk ringetje dat we absoluut niet kwijt mogen raken-

Maar het gasfornuis in onze hut ( Pyttbua bestaat uit twee hutten) krijgen ‘we’ niet aan de praat. Het gasfornuis in de andere hut doet het wél, maar in onze hut hebben we het na een paar uur eindelijk aangenaam warm gestookt (de temperatuur was bij aankomst 2 graden). Verhuizen is daarom GEEN optie. De kookploeg heeft in de tussentijd een plan bedacht en met wat behelpen lukt hen tóch een lekkere en vooral warme maaltijd te maken.

Na het eten bespreken we de dag en maken we een plan om morgen een warm ontbijt te kunnen eten én met 13 gevulde thermosflessen de hut te kunnen verlaten.

Pyttbua cabin in winter

Gerelateerde berichten

  • erna van garderen 23 februari 2016 at 21:43

    Je schrijft weer lekker pakkend. Wel vreselijk dat er geen gasfornuis is, maar zo te lezen hebben jullie uitvinders erbij. Wel mooi.
    is het op de dag al zo koud? Hier komt het komende week weer onder nul op de dag. De nachten zijn al een stuk kouder en in de morgen af en toe sneeuw.
    Hoop dat het morgenvroeg allemaal lukt en veel plezier voor allemaal.
    knuf

    • Claire 23 februari 2016 at 22:03

      Overdag wisselt de temperatuur. Het vriest in ieder geval tot -10. Maar de hele dag buiten zijn en de wind maken het extra fris. Het sneeuwt hier ook iedere dag. Leuk!

  • D. van der Poel 26 februari 2016 at 21:59

    Hoi allemaal, volgens mij heeft onze Arno hier wel een steentje aan bij gedragen: als technicus.
    Nog een mooie periode toegewenst.