Rila: berenpoot, berenpoep, berenpiek, berenpas…

27 september 2018

Ontbijten kan vanaf 9.00 uur en ik wil ook nog wat eten voor de komende twee dagen kopen, want door de kou ’s nachts heb ik extra veel snacks gegeten. 

Ik bestel een local breakfast, want dat is avontuurlijker dan een continental breakfast. Het blijkt een soort pizzabrood met kaas te zijn en ayran erbij te drinken. Aangevuld met extra sterke koffie x2 ben ik er blij mee.

Daarna eindigt de extra-eten-excursie snel. De Minimarket is gesloten, openingstijd onbekend, de kiosken verkopen naast iconen, gebreide sokken en snuisterijen niets eetbaars. Dan is er de bakkerij, dat is een luik in de muur, ik koop er drie donuts en schapenyoghurt. Er is ook buffelyoghurt te koop, maar volgens mij is de schaap-versie vetter.

Even voor 11.00 uur start ik met wandelen, een vroege start zit er vandaag niet in. Het is geen verrassing en ik had al besloten de minder uitdagende route te nemen. Zo’n 25 kilometer verderop op ligt Macedonia, een hut, met naar het schijnt goed eten. Ik ga er ook logeren, want in het ijshol heb ik geen zin.

De route naar de hut heb ik eerder al, deels, gelopen en gaat over een onverharde weg geleidelijk omhoog.

Avon(na)tuurlijk?!

Ik heb een shortcut in GPS staan, want waarom omlopen als de route ook korter kan?

Op de betreffende kruising lunch ik met de donuts en yoghurt.

De precieze route kan ik niet vinden. Wel een mooi pad dat, ongeveer, in de juiste richting loopt. Ik besluit het erop te wagen.

Ik steek een rivier over, volg het pad, steek nog een rivier door, klim over ongevallen bomen, loop nog een stuk door de rivier, volg een pad, worstel met bramenstruiken en klim over bomen.

Wanneer wordt het avontuur een onmogelijke missie?

Het antwoord:

Als de rivier vol bomen ligt en er niets meer te zien is dat op een pad lijkt:

Een uur en kwartier later sta ik met doorweekte trailrunners, een bezweet T-shirt en gehavende benen weer op de kruising.

Op het bord bij kruising staat iets geschreven, wellicht is het een aanwijzing?

Braaf volg ik nu de weg en als ik bij het punt kom waar de shortcut naar toe zou gaan, ga ik op zoek naar meer aanwijzingen.

Helaas lees ik geen Bulgaars, maar ik geloof dat dit pad niet meer gebruikt wordt.

Niet veel later ben ik het mislukte avontuur vergeten, want ik zie deze afdruk in het zand:

Nog iets verderop ligt dit (evenveel als van een paard, de bolussen lijken op die van een hond, de kleur/samenstelling hangt af van het seizoen/dieet):

Hier was een beer!!!

Op naar Macedonia

Zonder veel meer avontuur bereik ik Macedonia, gelegen op de berencol tussen de kleine- en de grote berenpiek (ik verzin dit niet!), een paar uur later. De huttenwaard kan ik niet vinden en ik vermaak mij met foto’s maken. De hut, gebouwd in 1933, ziet er mooi uit.

Er staat een reclame-Lada met een stapel schone dekens op de achterbank.

Aan de waslijn hangen uitgespoelde vuilniszakken te drogen en binnen ligt een stapel schone lakens.

Helaas zijn er geen andere gasten, iets waar ik wel op hoopte, want ik ben liever niet de enige gast in een hut.

Een tijd later komt de huttenwaard naar buiten, hij was er blijkbaar toch. ‘Nee hij spreekt geen Duits, Engels of Frans. Wel Bulgarski  ‘Of ik in de hut wil slapen?’, wijst hij aan. ‘Of heb je een tent?’ ‘In de hut’, wijs ik terug. ‘Wil je eten?, gebaart hij. ‘Da!’, reageer ik.

Ik heb geen idee of en wanneer er eten komt, dus terwijl ik wacht typ ik blogs en kijk ik wat naar buiten. Iets verderop lopen mensen, het blijken dames te zijn die paddenstoelen en/of bosbessen verzamelen; met grote, zware tonnen lopen ze naar beneden.

Terwijl ik wacht op wat komen gaat, komen er twee andere gasten aan, fijn! Ook zij spreken geen buitenlands. Wel laat ik iedereen trots mijn berenpootafdruk- en berenpoep-foto’s zien. ‘Ja, die heb ik gemaakt op weg van het klooster naar hier. Nee, ik was niet bang. Medved eet geen wandelaars’.

De route: van het Rilaklooster naar Macedonia hut

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

Rila dag 6 Klooster - Macedonia (alternatief)   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Minimum elevation: No data
Maximum elevation: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

GPS Rila Macedonia

Lees je mijn blog met plezier?

Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens een bergtocht: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is op goed geluk.

Gerelateerde berichten

7 Reacties

  • Reply Liesbeth 27 september 2018 at 15:38

    Wat een berigheden gelukkig niet te veel ontberingen

    • Reply Claire 28 september 2018 at 16:52

      Een beetje ontbering moet er wel zijn, anders zijn de blogs zo saai 😶

  • Reply Peter 28 september 2018 at 08:56

    Goed weer wat van je te horen claire

  • Reply Erna van Garderen 28 september 2018 at 16:02

    Zeer bezig vandaag. Maar je kunt je in ieder geval redden. Voor je terug bent spreek je of in ieder geval versta je Bulgaars . En lekkere yoghurt hebben ze ook. 😊😊

  • Reply Emma 28 september 2018 at 16:31

    Pfffff de berenplek hun domein ik ben er niet berig. op in snel pas er door heen.👀.

    • Reply Claire 30 september 2018 at 08:13

      Ah, de beren hier lusten geen flodderige wandelaars. Ze eten liever bessen en paddenstoelen.

    Reageer