RN Villaricca/GPT15 Curarrehue

27 december 2017

Vanochtend regent het niet, dat is niet nodig want nat word ik toch wel! Al snel nadat ik Río Blanco en het verlaten houthakkerskamp achter mij heb gelaten, loop ik in een bos. Een héél erg nat bos dat uit bamboe, stekelige struiken, omgevallen bomen, modder en stromend water bestaat.

Trail to Laguna Isolde

Bamboe: ik ben geen fan

Kortom: dit is een avontuurlijke wandeling.

Deze route wordt niet heel vaak gelopen, maar is om de één af andere reden wel -een soort van- onderhouden. Iemand heeft in ieder geval het bamboe gekortwiekt. Ik ben er dankbaar voor, want het maakt deze excercitie iets minder -ehm- onprettig.

Als snel zijn mijn, bij het kampvuur gedroogde, runners doorweekt. Het maakt de rivierdoorsteken een stuk minder gecompliceerd.

Rivierdoorsteken? Niets geen schoenen wisselen!

Het einde van de bamboe-woestenij komt in zicht

Uren later, in de buurt van Laguna Isolda, verschijnen er wegwijzers in de vorm van rood geverfde pijlen. Het pad wordt steeds breder en gemakkelijker begaanbaar. Een paar uur later komt de camino vehucilar inzicht, eerst is er nog een laatste obstakel in de vorm van een hek (overheen klimmen) + een verboden toegang-bord (negeren).

Er volgen veel kilometers over de lege weg. In een bushokje eet ik mijn lunch, want nu ik uit het natte bos ben, is het begonnen met regen. Na de lunch volgen er meer kilometers weg en omdat de miezerige regen een bui is geworden is het uitzicht ‘wolk’.

 

Bij de ingang van Reserva Villaricca staat een verboden-bord (geen vuur, niet kamperen, etc.). Ook hier is het uitgestorven, het bord negeer ik. Inmiddels begint mijn kleding doorweekt te raken door de eindeloze regen. Als ik langs een bewonerloze puesto kom, zie ik een schuur met een afdak en terwijl ik het terrein oploop zie ik dat er ook huis is. Ook deze is verlaten.

Puesto GPT

Uitdragerij Clara

Voor het huis, onder een afdak, is een prima plek om mijn natte spullen wat uit te hangen en mijn eten te koken, Tarptent zet ik op het terrein op – vanavond verwacht ik hier geen bezoekers.

De volgende ochtend

‘Oh yeah!’ Gisterenavond verschenen er wat op-Claartjes in de lucht en vanochtend zijn ze er nog steeds! Ik vervolg mijn weg door het lege Reserva. Dit keer met uitzicht op de omgeving. Het maakt het lopen een stuk leuker.

Iedere paar uur stop ik even om mijn voeten in de zon te drogen; mijn schoenen en sokken zijn gisteren doorweekt geraakt en ik vond het wat brutaal om op het terrein een kampvuur te maken om ze te kunnen drogen. Er zijn wat rivierdoorsteken die er vanaf de kant woester uitzien dan ze bij het doorsteken blijken. Na een stuk of wat doorsteken bereik ik de volgende ripio.

Weg is de weg

Het startpunt naar de top van volcán Sollipulli is hier in de buurt en deze kant van de vallei is daardoor een stuk toeristischer.

Ondertussen begint mijn oog te jeuken en tranen. Ik hóóp vanwege de zonnebrandcrème die ik heb gesmeerd. Ik hóóp zo van niet omdat ik een koninginnen-koortslip heb en mijzelf per ongeluk heb besmet met één of ander…

Dan wil ik een rivier doorsteken, terwijl er een hond enthousiast naar mij blaft. Grrr. Ik kan mij niet concentreren, ik kan de diepte van de rivier niet goed zien en besluit om te lopen. Het levert extra kilometers op, maar ook spectaculaire bruggen over een woest stromende rivier.

caralafquén

Dan, een paar kilometer later op een stille landweg, komen twee mannen te paard mij tegemoet. Het zijn Carabineros de Chile. Ik vertel waar ik vandaan kom en waar ik naar toe ga. ‘Of ik mij bij Conaf heb geregistreerd?’ Conaf is de organisatie die de parken in Chili beheert. ‘Nee, ik dacht dat registreren alleen nodig was voor mensen die de vulkaan beklimmen en dat heb ik niet gedaan’. Ze vragen mij, als ik morgen in het dorp Icalma aankom, te melden op het politiebureau. ‘Zodat je kunt zeggen dat todo bien met je is’. Ze willen wat gegevens hebben, maar als ik zeg dat mijn paspoort onderin mijn rugtas zit is mijn Chileense telefoonnummer ook bien.

Het is zorgzaam dat de mannen willen weten dat ik Icalma in goede gezondheid bereik, maar het is ook beklemmend. Nu moet ik naar Icalma. Nu moet ik mij melden op het politiebureau. Terwijl ik geen zin in verplichtingen heb, ik ben tenslotte op reis.

Een wilde achtervolging met een loeiende koe.

Vijf kilometer later is het genoeg voor vandaag. Er komt wind opzetten en het weer begint te veranderen. Midden in een open veld, maar beschut achter een reuze boomstam zet ik Tarptent op en terwijl ik eten kook vallen de eerste, dikke regendruppels.

 

Tarptent GPT

De route

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

Río_Blanco   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Minimum elevation: No data
Maximum elevation: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

Río Blanco GPS

Sollipulli   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Minimum elevation: No data
Maximum elevation: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

GPT Sollipulli

Op Wikiexplora lees je meer over de GPT en staat de meest recente informatie.

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mijn blog met plezier?

Wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon in Patagonië: er kunnen fouten in staan. De internetverbinding is ‘op goed geluk’.

Gerelateerde berichten

  • Erna van Garderen 27 december 2017 at 09:41

    Daar kan het dus ook Hollands zijn, tenminste wat het weer betreft. Bah en jammer.
    Hoop idd dat je oog weer snel beter gaat. Geen pretje een “koorts”oog.
    Duim voor je. Voor beter weer en voor een genezend oog.
    Knuf

    • Claire 2 januari 2018 at 23:40

      Gelukkig was er niets met mijn oog aan de hand. Oempff! Inmiddels is koortslip-toestand klaar. Na 3! weken.

  • Marie-Jose 27 december 2017 at 16:39

    Ha claire, het landschap blijft enorm gevarieerd (lijkt t). Ben je kerst nog n beetje doorgekomen? Nog gemist of gewoon doorlopen en negeren? Op nog vele mooie landschappen en droge voeten!

    • Claire 4 januari 2018 at 13:26

      Yup. Kerst in de bergen ☺️ Binnenkort een blog – ik schrijf met wat vertraging- voor de veiligheid. Dat veranderde landschap is bijzonder, ik blijf mij ook verbazen!