Slechte timing

30 augustus 2015
Fortune Cookie

De weersvoorspelling voor de komende dagen is slecht; harde wind, regen, onweer en meer. Een storm in augustus is hier bijzonder. Het is het eerste slechte weer sinds de lente. Met een beetje geluk brengt de storm regen naar de Cascades en de grote bosbranden?

We schuilen in een motel in Aberdeen, een sombere en armoedige stad aan de kust. Het is de geboorteplaats van Nirvana-zanger Kurt Cobain en dat is het spannendste wat er over Aberdeen valt te melden. Door het slechte weer besluiten we een tweede nacht te blijven.

Ik bel met een Ranger-station omdat er wat dingen over de permit in de Olympics onduidelijk zijn. ‘Het heeft geen zin om hier naar toe te komen, het park is een paar uur geleden gesloten en wordt nu ontruimd. Door de extreme droogte en de storm zijn er veel bomen omgevallen, deze blokkeren de wegen. Ook is de elektriciteit uitgevallen’.

Alweer kunnen we niet verder.

Hoe lang het park gesloten blijft is onduidelijk. Het is nu zaterdagmiddag en we zijn afhankelijk van het schaarse openbaar vervoer. In Aberdeen hebben we niets te zoeken en we zijn er al twee dagen. Buiten is het hondenweer. Volgens de voorspelling blijft het nog dagen zo. Morgen vertrekt er een bus hier vandaan, naar een andere stad waar op zondag geen bussen uit vertrekken. Als de Olympics maandag weer toegankelijk zijn, kunnen we er pas op dinsdag met het OV naar toe reizen.

We lezen op het Internet dat de wind de bosbranden in de bergen heeft bereikt. Alleen de wind. Geen regen.

We overwegen alle opties en dat zijn er hier in deze uithoek niet veel.

We bellen Brendon’s broer. Hij komt ons morgenochtend van het busstation ophalen.

Ik heb nog zes weken voordat ik naar huis vlieg. Eens kijken of ik een reserve-optie-plan kan bedenken…

Gerelateerde berichten

  • Bas 30 augustus 2015 at 06:50

    Dikke pech Claire! Hopelijk kan je snel weg uit Aberdeen naar een mooi wandelgebied!

    • Claire 30 augustus 2015 at 15:18

      Aberdeen is the place not to be…

  • erna van garderen 30 augustus 2015 at 09:30

    Dat zou toch wel heel erg zijn. Jemig wat kan het tegenzitten. Hopelijk komt broerlief op een goed idee of heeft iets anders gehoord wat wel doorgang jan vinden. Maar lief, 6 weken is nog een tijdje.
    ga heel gard voor je duimen dat het een of ander beter gaat en dat de tocht wel afgemaakt kan worden.
    hou je taai.
    hele dikke knuf

    • Claire 30 augustus 2015 at 18:28

      Dank je wel Erna! Voor mij is Canada bereiken minder belangrijk dan voor Brendon. Nu stoppen voelt heel erg raar, zomaar ineens. We gaan nu een paar dag wachten en bedenken wat verder.

  • Reinhold 30 augustus 2015 at 10:13

    Hoi,
    nou, het laatste stuk naar Canada val niet mee he..
    Ik zou gewoon geduld hebben en wie weet kan je de PCT nog afmaken.
    De situatie kan over een week alweer heel anders zijn.
    Wat een geluk dat je die Brendon bent tegen gekomen zeg.

    Wil ook ooit de PCT hiken, maar voor de Amerikanen is het dan wel wat makkelijker allemaal.

    • Claire 30 augustus 2015 at 15:23

      Ja voor Amerikanen is de PCT hiken gemakkelijker, goedkoper en met veel minder gedoe dan toeristen, maar nog steeds prima te doen hoor – alleen nu even niet-

      Het probleem met de PCT afmaken is 1. De bosbranden en detours en 2. De herfst komt eraan; regen en kans op sneeuw.

    • Claire 30 augustus 2015 at 15:24

      O enne: hopelijk komt je droom uit en kun je zelf een keer de PCT hiken!

  • Brenda 30 augustus 2015 at 15:01

    Lieve Claire, ik volg je figuurlijk op de voet, wat een verrassende wendingen… Pfff en nu een dood spoor?!
    Je slaat je er moedig doorheen, het gezelschap helpt daar wel bij denk ik… (-:
    6 weken is een fijne tijd voor nog een trip, ergens heen vliegen en nog lekker rondstappen?!
    Je bedenkt vast nog wat.
    Hier het trouwavontuur overleefd!!! Wat een dag, alles wat ik hoopte en nog meer! Genoten en blij, nu heerlijk op Bali… Iets minder avontuurlijk dan jouw Amerika verhaal, maar we hoppen er flink op rond, iedere 2 nachten ergens anders en vandaag mijn duikangst weer overwonnen en toch wat vissen gedag gezegd.
    Nog ruim een week, we hebben er zin in!
    Sterkte en geluk bij het vinden van jouw weg!
    Liefs bren

    • Claire 30 augustus 2015 at 15:28

      Wat leuk een bericht helemaal uit Bali! Dat klinkt heerlijk; stranden, relaxen, weer duiken en lekker eten. En dat na een droombruiloft, fijne berichten Brenda 😊

      Dit blog bericht is wat somber, maar er komen mooie nieuwe plannen hoor. Er is hier genoeg te zien en doen!

  • Emma leenen 30 augustus 2015 at 20:15

    Daar sta je dan met beiden op de grond na te denken in dat mooie dorp!!!!!!!!!met het enige motel.
    Da’s even pech hebben met het weer en waarschijnlijk dan ook nog bosbranden.
    Je moet maar denken er zijn nog andere wegen naar Canada jullie komen er vast wel op.
    En weer de familie van Brendon als redder in de nood super dat je met Brendon
    Bent opgehaald.💋kus en knuffel van Emma
    Ik lees dat Brenda getrouwd is Brenda en je man gefeliciteerd met jullie huwelijk groetjes Emma

    • Claire 1 september 2015 at 22:36

      Ik kan later in ieder geval niet zeggen ‘ik heb het niet geprobeerd’. En er zijn inderdaad andere wrgen die naar Canada leiden; het zal vast wel weer een mooi verhaal voor een opleveren…

  • Jimmy 31 augustus 2015 at 18:36

    Hoi Claire ,

    Weeral pech maar je hebt nog even tijd ,
    Hou nog even vol en wie weet komt er nog een mooie positieve wending op je trip.
    Waar je ook maar zou stoppen met je pct avontuur doe het dan in schoonheid en geniet ervan dat heb je verdient.
    grtj