Stage 2: groene velden en verhit asfalt

10 juni 2016
Via Dinarica Croatia Mala Gospa Cvrka

Dag 6: In de buurt van Ladzno Polje – Crkva Mala Gospa (Kroatië)

Aantal km: 34,7

Wendy en haar man trakteren mij op kip en verse groente en een biertje.
Ze hebben al veel van de wereld gezien in hun Landrover en begrijpen mijn gewandel wel. Ook zij kennen weinig angst en vertellen vooral leuke dingen onderweg mee te maken. Waarschuwingen voor beren op de weg en aannames over mensen uit bepaalde landen kennen ze volop. Bijzonder toch, dat mensen dat altijd over anderen zeggen. ‘Pas op voor de rare Yankees, Serven, Albanezen of wie dan ook…’. Is het niet gewoon zo dat er overal mensen met goede en mensen met slechte bedoelingen zijn?

Onder het eten besluit ik dat ik morgen het pad met het onleesbare bord neem, op de wandelkaart staat namelijk niet aangegeven dat het niet mag. En: wat weet zo’n man in een auto van mijn plannen? Wie weet denkt dat hij dat ik iets ga doen wat ik helemaal niet ga doen? Als iemand mij hierop aanspreekt kijk ik lief en lach ik leuk…

Direct aan een bosweg bivakkeren is niet de meeste romantische plek, maar omdat er hier geen gras, bomen of takjes zijn, komen er ’s nachts maar weinig dieren in de buurt. Als ik bivakkeer slaap ik waakzaam, alert op de geluiden. Ik word dan best vaak wakker van bijvoorbeeld grazende herten. Deze plek is wat dat betreft best rustig – weer wat geleerd.

Door naar Kroatië

Het verboden pad blijkt vooral voor de houtkap gebruikt te worden. De werklui zwaaien vriendelijk naar mij en af en toe stap ik van de weg omdat er brede trucks met ladingen hout voorbij komen sjeesen.

Later die ochtend wandel ik de Kroatische grens over en direct een dorpje in. In de Winkel van Sinkel koop ik yoghurt en fruit. Op het plein voor de kerk eet ik het op, terwijl ik ondertussen wat op de mobiele telefoon aan mijn blog werk.

Via Dinarica Stage 2 Croatia

De eerste paar Kroatische kilometers zijn mooi; romantische dorpjes, groene weides met gekleurde bloemen en oude houten huizen. Mensen werken in hun (moes)tuin of zitten voor hun huis in de zon. Ja, de zon! Die schijnt hier volop.

Via Dinarica Prezid Croatia

Ćabar

Na een stuk over een asfaltweg gelopen te hebben, wandel ik een bos in. Hier gaat het mis. Ik kan het pad niet vinden. Ik zoek een tijd en kom er dan achter dat omgewaaide bomen het pad blokkeren. Probeer een stuk, maar keer dan om. Ik ga terug naar de weg en besluit een shortcut over de asfaltweg te maken. Dit is niet de meest leuke optie (zeker niet midden op een warme zomerdag), maar wel snel. Het dorpje Ćabar sla ik over, zonder wandelpad is het niet logisch om daar naar toe te gaan.

Asfalt Via Dinarica Kroatië

Hier heb ik wat aan (uhuh)

Dan zie ik een bar. Ik loop naar binnen en bestel een cola. Foute keuze. Dit is zo’n vies, naar rook ruikend, mannenhol. Cola (of fris) is er niet, maar er staan wel nog wat overjarige flesjes sap. OK dan…

De enige andere klant doet dienst als tolk. Als hij van mijn plannen hoort, vraagt hij eerst of ik niet bang voor beren ben. Ik ben wat verhit en geïrriteerd en zeg dat naar mijn weten alleen ijsberen actief op mensen jagen. Die leven hier niet, toch?  Kan hij mij trouwens vertellen wat die Kroatische beren allemaal op hun geweten hebben? Waar precies moet ik bang voor zijn? Wanneer is er voor het laatst een mens door een beer aangevallen en in wat voor omstandigheden?

Dan gaan we door voor volkerenvooroordeel.

‘Aiaiai, Macedonië? Hij was er vorige week. Daar moet je écht niet naar toe gaan. Daar wonen pas slechte mensen!’. Voordat ik hem wil vragen wat híj heeft gedaan om slechte Macedoniers te ontmoeten, drink ik snel mijn overjarige sap op en verlaat de tent. Ik ga eerst mijn leven maar eens wagen door langs een bochtige Kroatische bergweg zonder vluchtstrook te lopen.

Tršće en Crkva Mala Gospa

Na een pitstop in Tršće mag ik weg van de snelweg, het bos weer in. Hier wacht een volgende uitdaging, want hier wordt actief hout gekapt. Hier en daar lost een markering op, bestaat een pad niet meer of is er een pad bijgewalst. Het bos laat mij uiteindelijk gaan en aan het einde wacht de beloning: Crkva Mala Gospa, een kerk midden in het bos en met uitzicht over de vallei. Hier bivakkeer ik vanavond.

Stage 2 Via Dinarica Mala Gospa

Via Dinarica (White Trail)

Dit zijn stage 1 en 2 van de Via Dinarica. Check deze link voor meer informatie en GPS-tracks.

Gerelateerde berichten

  • Martin Delhij 10 juni 2016 at 18:24

    Met veel plezier heb ik je avontuur tot nu toe gelezen. Top! En in een regio waar ik zelf ook enorm van houd. Stiekem plan ik ook al mijn eigen Via Dinarica. Ik ga je komende verslagen in de gaten houden! Leuk geschreven en leerzaam!

    • Claire 10 juni 2016 at 19:06

      Bedankt voor je complimenten 🙂 De Dinarica kan wel (wat) meer wandelaars gebruiken 😉

  • Yvonne 10 juni 2016 at 21:20

    Mooi avontuur beleef je! Geweldig verhaal ook van dat café… zie dat naar rook ruikende mannenhol helemaal voor me (ik ruik het zelfs bijna, bedankt hoor 😉 ) Veel plezier verder, en pas op voor beren he?! 🙂

    • Claire 11 juni 2016 at 06:04

      Graag gedaan hoor, Yvonne 🙂 🙂

  • Goran Moravcek 10 juni 2016 at 22:13

    Good luck Claire! I have found your card in the box beside the church.

    • Claire 11 juni 2016 at 06:05

      Thank you! And what beautiful church have you got out there.

  • Emma leenen 11 juni 2016 at 13:33

    Dat was me het dagje wel Claire spannend hoor je bent ieder geval nu wel de grens over.
    Is dat de de goede route die je gaat bewandelen of moet je dat allemaal nog uit zoeken.
    Je voetstappen zien we niet meer alleen op de kaart alleen van de 1e dag is allesom de 10 minuten te volgen spot komt ook niet goed over vanaf dag 4 of 5
    Hebben we wel spot gehad naar niet meer.
    We vinden het wel veilig en prettig als we om de 10 minuten je voetstappen zien.
    Hein geeft mij nu deze informatie.
    Knuffel van Emma

    • Claire 11 juni 2016 at 20:08

      Hm da’s vreemd, want ik kan wel alle Spot-berichten zien. Denk dat jullie iets niet helemaal goed doen. Stuur wel even app’je.

  • V 11 juni 2016 at 16:59

    Mannenhollen, asfaalt en houtkap, wat wil een wandelaar meer 😉
    Verder zo, Klara.
    Knuf V

    • Claire 11 juni 2016 at 20:09

      Ha! Leuk dat je mij volgt!