Terug in het koele Bjelasnica

16 juli 2016
Bobovica Via Dinarica

Dag 44: Sarajevo-Umoljani-Dom Vrela

Aantal kilometer: 22

Vanochtend heb ik met Kenan, de coördinator van de trail, koffie gedronken. Nu ik toch in Sarajevo was wilde hij kennismaken en horen hoe ik de tocht tot nu toe ervaar.

Ineens is het druk, want gisteravond heb ik wat gedronken met Dan, hij wandelt een deel van de trail en heeft mijn blogs gevolgt. Toevallig waren we allebei in Sarajevo en dan kan een ontmoeting natuurlijk niet uitblijven.

Het warme Sarajevo uit, de koele bergen in

Door de afspraak met Kenan heb ik een late start. Ik was van plan Sarajevo uit, en de bergen in te wandelen. Maar het is al 12.00 uur als ik klaar ben om te vertrekken en het is inmiddels flink opgewarmd (35 graden). De taxi brengt mij daarom omhoog naar het ski-gebied vanwaar ik terug naar Umoljani en de trail wandel.
Trail to UmoljaniOmdat de tocht grotendeels over een karrespoor gaat en het hierboven in de bergen een stuk koeler is, loop ik een snelle negen kilometer.

Vanuit Umoljani wandel ik via boerenland, een heuvelig landschap en wat gehuchten het volgende gebied in. Onderweg oefen ik m’n Duits met bewoners, die hier een zomerhuis hebben.
Flowers Bjelasnica Via Dinarica

Dom Vrela

Rond 17.00 uur bereik ik de voet van Visočica. Het is te laat om omhoog te lopen en te vroeg om te stoppen met wandelen. Via wat landwegen wandel ik daarom om de berg heen en bereik ik dom Vrela. De hut is geopend en er is zelfs cola te koop!
Visočica Via Dinarica
Blij met de cola én omdat ik de drukke, warme stad uit ben begin ik dit blog te schrijven. Dan komt er een groepje wandelaars aan bij de hut en al snel raken we met elkaar in gesprek.

Ze zullen vast wel denken dat het blij-lachende-toeristenmeisje-uit-het-land-zonder-bergen niet zo goed weet waar ze mee bezig is, want ik word overspoeld met goedbedoelde, maar ongevraagde adviezen. Ik bedank ze vriendelijk voor het melden dat er op de komende berg landmijnen liggen en ik daar absoluut niet het bos in mag lopen. Ook bedank ik vriendelijk voor het aanbod van een gegidste wandeling (dat zijn een paar van hen).

Ze nodigen mij uit mee te eten en dan merken ze langzaam dat ik wél weet wat ik aan het doen ben.

‘Goh, dus je hebt best wat ervaring?’

…..

Even snel als ze gekomen zijn, vertrekken ze weer. We hebben ons niet eens elkaar voorgesteld! De grootste man met de meeste ongevraagde adviezen trakteert mijn eten en ik geef hem een dikke knuffel als hij vertrekt.

😉

Stage 34 Via Dinarica

Dit is stage 34 van de Via Dinarica. Check deze link voor meer informatie en GPS-tracks.

Bekijk meer foto’s op Instagram.

Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een ijskoude soda pop of een sterke kop koffie (met of zonder ongevraagd advies).

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon, gekocht in Sarajevo en tijdens het hiken van de Dinarica; er kunnen daarom extra veel fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • Emma leenen 18 juli 2016 at 16:56

    Dat heb je goed voor elkaar Claire gratis eten na je verhalen verteld te hebben.
    Is het gelukt om een nieuwe wandelstok op de kop te tikken of te kopen.
    Oma volgt ook je avontuur op de voet broer print alle dagen het uit voor haar
    Zodat zij het allemaal kan volgen.
    Groetjes en knuffel ook van Oma en Emma

    • Claire 19 juli 2016 at 12:49

      Het was vooral gezellig eten 🙂 Ja, ik heb een nieuwe wandelstok kunnen kopen in Sarajevo.

  • V 19 juli 2016 at 11:18

    Ahh, ongevraag advies. Ik hou ervan. Veel plezier nog.
    Ik moet er wel lezen dat je mijn -natuurlijk alleen maar goedbedoelde en zeer gevraagd advies- het er maar iets rustiger aan te doen en minder afstanden af te leggen, niet nakomt. Tss, tss.

    Veel liefs, knuf
    V

    • Claire 19 juli 2016 at 12:46

      Hèhè 😉

  • erna van garderen 20 juli 2016 at 15:47

    Toch leuk die ongevraagde adviezen. Kan je zo meenemen. En als je er dan nog eten bij krijg neem je het allemaal maar aan.
    Mooie tocht weer geweest. Heerlijk die bergen. Daar waait het meestal 😊.
    Knuf

    • Claire 20 juli 2016 at 17:33

      Buiten de o.a.tjes waren ze heel aardig hoor 😉 Het was vooral bezorgdheid en dat ze niet snappen dat op deze wandeltocht ook wat minder mooie stukken zitten.