Transversale: wandelen op de grens

13 augustus 2016

Dag 72:Dom Ljuboten-Ljuboten-ergens in een kom (Kosovo)

Aantal kilometer: +/- 20

Even voor 5.00 uur vertrek ik met Dragan, één van de jongens die ik gisteren heb ontmoet, naar Ljuboten. De andere drie denken niet dat ze de top kunnen halen blijven in bed. 

We nemen de route met de steile klim omdat ik daar, vlak voordat de klim begint, mijn rugtas achter kan laten. Met deze route hoef ik mijn tas niet mee omhoog en weer mee naar beneden te slepen.

Deze bergen liggen op grensgebied; eerst met Kosovo en later met Albanië. Er lopen hier wat mannetjes rond in groene kleding en met geweer. Met één van de mannen klets ik wat m’n beste Frans. En met een gerust gevoel laat ik zo ongeveer mijn hele tas achter op het zadel. Fijn hoor, zo’n privé-bewaker!

De steile klim is inderdaad steil en bestaat grotendeels uit gravel; een uitdagende combinatie en pittige ochtendtraining. Het is vandaag mistig en op de top is er zo ongeveer geen uitzicht, maar het bereiken van de top is een high five en mueslireep waard!

With one of the coolest people I’ve met in the #mountains #hiking #sharmountain #sharplanina #ljuboten

Een foto die is geplaatst door Dragan (@eyes_as_lenses) op

Dan neem ik afscheid van Dragan; ik daal steil af, m’n wandelmaatje neem de relaxte route.

De eerste kilometers van de Transversale gaan over een gemarkeerd en vaak belopen pad, daarna is er zo af toe markering en volg ik vooral de GPS-track en sporen van eerdere wandelaars. Het is koel en bewolkt vandaag, wat best goed uitkomt. Er is hier weinig water en schaduw en dit maakt de tocht minder zwaar.


Rond 14.30 uur, na een pauze, besluit ik tot 16.00 uur door te lopen. Maar al snel begin ik moe te worden, mijn voeten beginnen pijn te doen en ik begin misstappen te maken. Ook begint het weer te betrekken. Het is tijd om te stoppen met wandelen en eigenlijk is het ook verstandig om híer te stoppen; de komende kilometers gaan over een bergkam met weinig beschutte of vlakke plekken om te bivakkeren. Met een beetje tegenzin ga ik van de route af en daal ik af een kom in. Alles wat ik nu loop, moet ik morgen namelijk weer terug omhoog lopen.


Ik vind een best wel aardige plek, dichtbij een bron en zet snel mijn tarp op. Ondertussen begint het te regenen en als ik warm in de bivakzak lig te eten begint het te onweren – van je flitsboem.

Als het even wat minder hard regent kruip ik uit mijn warme hol en zet ik de haringen steviger vast met stenen. De hele nacht blijven regen, harde wind en mist elkaar afwisselen. Helaas geen traktatie op de voorspelde meteorenregen (die had ik gisteren ook al gemist door de bewolking).

Over de Via Dinarica

Lees dit blog (inclusief een link naar GPS-tracks en waypoints van dit deel van de tocht).

Leuk nieuws!

Ik doe mee met de travel bloggers contest van Balkanvibe.com. Help mij meer bekendheid aan mijn blog te geven door het bericht te liken/delen/retweeten/of op het artikel te reageren. Meer bekendheid = meer avonturen, doe er je voordeel mee! 😉 – Reageren kon tot eind september.

Hier de link naar het artikel of kijk op Facebook.

Bekijk meer foto’s op Instagram. Lees je mijn blog met plezier? Heb je iets aan deze informatie? Trakteer mij op een ijskoude soda pop of een kop sterke koffie.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het hiken van de Via Dinarica; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • Emma leenen 14 augustus 2016 at 18:53

    Spannend dagje voor je wat is het mistig daar zo te zien op de mooie foto,s
    Knuffels Emma

    • Claire 18 augustus 2016 at 07:29

      Die wolken zorgen wel voor mooie plaatjes 🙂 Knuf terug!

  • erna van garderen 29 augustus 2016 at 19:43

    Idd mooie plaatjes. Blijf je ook onder die omstandigheden droog onder de tarp??
    Misschien is dat ook iets voor mij om mee te nemen?
    Knuf

    • Claire 2 september 2016 at 10:55

      Ja ik blijf droog, maar er is weinig bewegingsruimte 😉