Met uitzicht op de canyon naar Lukomir 

12 juli 2016

Dag 39: Rakitni-Lukomir

Aantal kilometer: 21,5

Zoals je begrijpt heb ik vannacht weinig geslapen en ik ben alweer vroeg aan de wandel,  nog steeds over het pad in slechte staat. Ik probeer er vandaag maar het beste van te maken en hopelijk wacht er iets goeds het eind van de dag.

Nadat ik het pad met veel voorzichtigheid ben overgeschreden* (rechts een diepe afgrond en uitglijden lukt gemakkelijk) volgt een kleine zoektocht, volgens de aanwijzingen kan ik het eerste deel van de tocht kiezen voor of de weg (markering) of via de GPS (geen markering, geen trail, maar een kortere afstand en mooiere uitzichten). Ik wil voor de eerste optie gaan, maar beland doordat ik water nodig, heb op de tweede. De uitzichten zijn inderdaad mooi, er is geen trail, maar eenmaal boven is er hier en daar markering en navigeren is hier gemakkelijk (rechts is de canyon/afgrond).

*Goed nieuws: in de lente van 2017 heeft dit deel van de trail een make-over gehad.

Al is het water nog zo vies…

Dit is echt een hele vieze bende, hier grazen schapen en er vliegen heel,  heel erg veel vliegen, inclusief grote, gemene steekvliegen. Op het water een vieze glinsterende laag (pis?) en in in het water o.a. een dode slang. Er hangt geen emmer. Het water in het meer verderop is niet veel frisser door al het vee. Ik weet dat mijn filter het vuil eruit haalt en het daarna veilig is om te drinken… maar ik kan mij er niet toe zetten een emmer van een lege fles en een scheerlijn te maken en water uit de vieze bron te scheppen.
Blatačko Jezero

Lukomir en de volgende bron zijn maar zes kilometer verderop. Ik red het wel met het restant dat ik heb.

Slechte keuze.

Het is ongelooflijk warm.

Er is geen schaduw op de trail.20160708162720-800x600

Naar Lukomir

Ik ga van het pad af en wacht meer dan een uur in het schaduwrijke bos (gezellig samen met irritante steekvliegen). Dan vervolg ik mijn tocht naar Lukomir.

Ik ben moe na een wakkere nacht en ik heb dorst. Op het pad liggen veel graspollen en verstopte stenen. Dit is het moment om een misstap te maken. Langzaam wandel ik verder.

Vijf uur nadat ik de vieze bron heb verlaten bereik ik het dorp Lukomir, bijna. Er is nog een kleine klim. Er loopt water, bergaf vanuit het dorp naar een plek die eruitziet als de plaatselijke vuilstort. In een plas zwemmen insecten en ik geloof ook wormen. Ik heb zo’n dorst dat ik zonder twijfel mijn waterfles vul en het via het filter drink. Burp.

In het dorp, bij de waterbron, spreekt een vrouw mij aan. We verstaan elkaar niet, maar ze wijst het hooiveld aan, daar mag ik mijn tent opzetten. Terwijl ik mijn avondeten eet (inclusief royale hoeveelheden water), komen de herders met hun schapen vanaf de berg thuis.

Als een prinses naast de hooiberg

In het pas gemaaide gras zijn weinig insecten en hoera, hier zijn ook geen muggen of helikopter-torren. Ik val in een diepe slaap en ik word pas weer wakker als de herders en schapen het dorp de volgende ochtend weer verlaten.

Stage 33 Via Dinarica

Dit is stage 33 van de Via Dinarica. Check deze link voor meer informatie en GPS-tracks.

Bekijk meer foto’s op Instagram.

Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een ijskoude soda pop.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon, gekocht in Mostar, tijdens het hiken van de Dinarica; er kunnen daarom extra veel fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • Erik Gouw 12 juli 2016 at 11:39

    Wow Clairtje, dat klinkt toch wel als serieus afzien 🙁 Maar dan toch ook weer hele mooie foto’s waarvan ik meteen denk… ‘daar wil ik ook wel eens lopen!’. Hou vol en sterkte! 🙂

    • Claire 12 juli 2016 at 14:12

      Alleen maar Blogs over mooie uitzichten, zonnig weer en voorspoedige lijken mij zo saai dus als er spontaan niets misgaat neem ik gewoon wat onverstandige beslissingen. Alles voor de volgers 😉

  • V 12 juli 2016 at 14:29

    Ai, er zit dus een draaiboek achter?? Met afzien, spanning en onverwachte wendingen. En dat doe je alleen voor ons lezers?
    Sterkte en toch veel vreugde zonder insecten en ander plaagdier

    Knuf V

    • Claire 12 juli 2016 at 14:52

      Alleen de liefdes-lijn ontbreekt nog….

  • Emma Leenen 12 juli 2016 at 15:14

    Heerlijk dat je goed geslapen hebt na de vorige rot nacht .
    Jeetje Clara wat een lef om dat vieze water te drinken na het gefilterd tr hebben.
    Denk je wel eens Oeps ik ga een flink stuk afsnijden om prettiger te lopen en te slapen.
    Liefs van Emma

    • Claire 12 juli 2016 at 16:12

      Het water is na het filteren veilig om te drinken, maar het is vooral het idee… zonnige knuffel!

  • erna van garderen 22 juli 2016 at 11:24

    Iiieaghh. Daar moet ik toch niet echt aandenken. Maar goed, beter gefilterd vuil water dan omkomen van de dorst. 😃😃.
    Prachtige route. Misschien krijg ik na volgend jaar ook zo de smaak te pakken en loop ik daar ook stukken van.
    Knuf

    • Claire 24 juli 2016 at 18:22

      Gewoon en dagtocht kan natuurlijk ook 😉