Van Biogradska Gora naar Komovi

2 augustus 2016
Biogradska Gora Via Dinarica

Dag 61: Vrutak-Treŝnevica-Andrijevica

Aantal kilometer: 19

Na een ontbijt met oliebollen, jam, verse kaas en kafa is het tijd om Vrutak te verlaten. Ik wandel i.v.m. de aanvraag van de grenspermit nog steeds op vakantie-tempo onder een strakblauwe hemel met een onverbiddelijke zon.
Sun Via Dinarica Montenegro

De route is vandaag niet heel bijzonder en gaat grotendeels over een onverharde weg.

Misschien ben ik wel een beetje verwend geraakt?

Horse Via Dinarica MontenegroWaar ik wel heel blij van word zijn de talloze bronnen onderweg, dat scheelt veel gewicht sjouwen. Tussen Vranjak en Treŝnevica zijn zoveel bronnen dat meer dan een halve liter water meenemen mij overbodig lijkt.
Spring Via Dinarica MontenegroOnderweg komt ik een groep Nederlandse wandelaars tegen, zij zijn hier twee weken en op weg naar Vranjak. We kletsen wat op het pad (ik ben verrast dat ze drie liter! water meesjouwen) en ze voederen mij koekjes. Yumyum.
Via Dinarica Montenego Spring sheep

Treŝnjevik

In Treŝnjevik blijken twee café’s, die ook eten serveren, te zijn. ‘Goed, eerst maar een kafa’. Terwijl ik mijn koffie drink bedenk ik mij dat liften naar de stad Andrijevica lastig gaat worden.

Treŝnjevik is niet meer dan een weg en wat huizen. Het verkeer bestaat uit toeristen en toeristen geven in de regel geen lift. In het half uur dat ik probeer te liften komen er ongeveer vijf auto’s voorbij rijden. Niemand stopt en er komt hier ook geen autobus.

Het is veel te warm om in de zon te staan en te liften en ik besluit en taxi te bellen. In de schaduw, verstopt achter een vrachtwagen, probeer ik te bellen. Probeer; want mijn Montenegrijnse beltegoed blijkt op te zijn.

Dan stopt er een auto en stappen er twee mensen uit. Ze hebben mijn rugtas, die ik op het kruispunt had laten liggen (nee, ik was.’m niet vergeten), herkend. Het zijn Annemarie en Alwin uit Nederland!  Ze wisten dat ik hier ergens in de buurt was en we blijken elkaar in Durmitor nét misgelopen te zijn. Wat een kleine wereld! Ze zijn zo lief mij naar Andrijevica te brengen (superfijn, dank jullie wel!).
Montenegro Via Dinarica
In deze kleine stad kan ik boodschappen doen en een dag stuk slaan in afwachting van de permit. Het hotel is er prima en heeft zelfs een PC voor gasten waarop ik aan mijn blog en Plan B. kan werken en ik mocht er wat kaarten uitprinten. Dit i.v.m. plan B. mocht de permit te lang op zich laten wachten of ik ‘m, als ik straks weer onderweg ben, niet kan downloaden…

Stage 41 Via Dinarica

Dit is stage 41 van de Via Dinarica. Check deze link voor meer informatie en GPS-tracks.

Bekijk meer foto’s op Instagram.

Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een ijskoude soda pop of een sterke kop koffie.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het hiken van de Via Dinarica; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • erna van garderen 2 augustus 2016 at 14:04

    Ja, zoals gezegd op fb wat is dat leuk. Zijn het bekenden van je? En Alwin, komt hij uit Heemstede?
    Je hebt er in ieder geval mee geboft. Loopt de Via dwars Door Albanië heen? Wij zijn destijds de grens langs gereden naar beneden. Ohrid. Ook mooie wandelpaden .
    Maar ja, heb geen idee waar jij uit moet komen. Maar volgens mij schiet je erg op met je wandeling. Hoever nog??
    Knuf

    • Claire 5 augustus 2016 at 17:25

      Yup, het zijn ook vrijwilligers van Spring.Nog iets van 200km te hiken…

  • Emma leenen 2 augustus 2016 at 19:49

    Een engeltje boven je hoofd een lift van de mensen die je eerder hebt ontmoet wat een toeval.
    Is dat een werk paard wat voor de vrachtauto,s staat.
    Slaap lekker voor vannacht🌛Kus Emma

    • Claire 5 augustus 2016 at 17:26

      Paarden zijn hier niet voor de sier… knuf terug!