Van Zhabeshi naar Adishi

8 september 2016
Adishi Georgia

Dag 8: Zhabeshi-Adishi

Aantal kilometer: ??

Er hangen donkere wolken boven het dal en het zal zo ongeveer de hele dag blijven regenen. Soms regent het hard, soms miezert het en soms is het even droog.
Van de geweldige uitzichten op wit besneeuwde toppen met gletsjers is niets te zien en we wandelen zo snel mogelijk richting het eindpunt; het dorpje Adishi.

Op de GPS is in de buurt van een stroompje een gebouw te zien. Wie weet kunnen we er onder een afdak schuilen en lunchen? Het gebouwtje blijkt een (herders)hut te zijn en de deur is open. Het is een *****lunchplek, want droog en er zijn zelfs wat meubels om op te zitten.

Na de lunch is het een korte en snelle wandeling naar Adishi. Ik loop vast vooruit, want ik heb het koud gekregen in mijn doorweekte regenkleding.
Plons…

‘Oh nee!’

Ik gooi mijn wandelstokken opzij, werp mijn rugtas af en spring op mijn buik naar de rand van het riviertje. Ik graai in het water, dat snel naar beneden stroomt. Niets.

Ik heb zojuist mijn GPS, toen ik ‘m met de carabiner aan mijn tas wilde vastmaken omdat er een oversteek over een glad plankje aankwam, in de rivier gelanceerd.

Hoe krijg ik het voor elkaar?!

Als de anderen komen aanlopen, krijg ik het bijna niet uit mijn mond. Ik heb al een tijdje in het water liggen graaien en begrijp dat de GPS als verloren kan worden beschouwd, maar op aandringen van de anderen start ik een zoekpoging. Wadend op de Crocs van Mieke voel ik in gaten en hoeken, maar er is geen beginnen aan. Het water is ijskoud, het begint te regenen er zijn teveel hoeken en gaten en het water stroomt te snel: ik geef het op.

Voor de anderen is dit een onbevredigend einde.
Niet veel later staan Joost, Mieke en Steven in de rivier te zoeken naar de gelanceerde GPS. Helaas zonder bevredigend resultaat. De GPS wordt nu óók door de groep als verloren beschouwd.

We kleden ons aan en lopen met gepaste snelheid naar het gehucht Adishi, wat een must-visit hier in de bergen is: in dit dorp zijn meer guesthouses dan huizen, en waarschijnlijk 10x meer toeristen dan lokale bewoners. Wij zijn vooral blij met een droge nacht in het guesthouse en het avondeten en ontbijt.

Na een fijne, warme douche (mét echte handdoek), warmen we op bij de familie in de woonkamer. Aan het begin van de avond klaart het op. Joost, Mieke en ik maken een avondwandeling door het modderige, maar fotogenieke dorpje.

Leuk nieuws: ik ben finalist in Travelbloggers contest van Balkanvibe.com. Help mij meer bekendheid aan mijn blog en de Via Dinarica te geven door het artikel te delen, liken of erop te reageren. Lees het artikel hier.

Bekijk meer foto’s op Instagram. Lees je mijn blog met plezier? Heb je iets aan deze informatie? Trakteer mij op een ijskoude soda pop of een sterke kop koffie. Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het hiken; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • Jeroen 8 september 2016 at 19:42

    Nu je fototoestel nog. Wil je tips? Ik ken verschillende manieren. 🙂

    • Claire 9 september 2016 at 04:16

      Hmm ik ben denk ik blijer met duct-tape, touw en van dat soort dingen. 😉

  • erna van garderen 8 september 2016 at 19:56

    Wat een mooie beelden weer. En ja, kan alleen jou gebeuren. Maar fijn dat je weer droog kon overnachten en zelfs een avondwandeling kon maken. Have fun
    Hier blaten de schapen weer door de avond heen 😂😂😂
    Knuf

    • Claire 9 september 2016 at 04:17

      Oh dat is ook leuk 🙂

  • Liesbeth 9 september 2016 at 07:34

    ……. ohhhhhhh zucht nou ja je sluit volwaardig op zijn Clairtjes af. Steeds lichter word die rugzak.

    • Claire 9 september 2016 at 07:41

      Pcies 😉

  • Emma leenen 11 september 2016 at 12:47

    Wat jammer de heilige gps in het water gevallen o o iedereen heeft zijn best gedaan om in
    Het water te zoeken.
    Denk nu maar dikke pech het kan gebeuren Gelukkie dat het bijna het het eind punt
    Van het verre reizen.
    Groetjes Emma

    • Claire 11 september 2016 at 13:42

      Er was i.d.d. een slechtere plek om de GPS te verliezen. Jammer, maar het is maar een ding. Knuffel terug.