Via Dinarica: de trail die een trail gaat worden

28 maart 2016
Hooi op de Balkan

Nog maar koud terug uit Noorwegen en met mijn hoofd vol van mijn avonturen in de sneeuw ben ik volop bezig met de voorbereidingen van een groots zomerproject. Over twee maanden vertrek ik naar het Italiaans/Sloveens grensstadje Gorizia/Nova Gorica, waar ik start met het wandelen van de 1200 kilometer lange Via Dinarica.

Een écht avontuurlijke bestemming

Dat wat de wandelbestemming ‘Balkan’ aantrekkelijk maakt, is óók wat veel tijd in de voorbereiding kost: ongeorganiseerd en weinig ontdekt.

De Via Dinarica is een project in ontwikkeling en bovenal bedoeld om kleinschalig en duurzaam toerisme in de afgelegen (berg)gebieden te ontwikkelen. Het uitzetten van de route kost daarom veel, heel veel tijd. Dit doe ik met behulp van on- en offline middelen; een combinatie van oude, geleende wandelkaarten, GPS-gegevens, PDF-bestanden, Google Earth en Maps en -uiteraard- informatie via via.

Het wordt steeds duidelijker dat ik tijdens deze tocht enorm op mijzelf aangewezen ben… maar er is hoop!

De verschillenden partijen zijn namelijk druk aan het werk om de Via Dinarica te promoten en hoewel de trail nog verre van ‘af’ is, zijn de drie verschillende routes in grote lijnen uitgezet en met behulp van GPS in kaart gebracht.

Paarden

Niet plannen wat niet te plannen is

Hoeveel tijd het uitzoekwerk van de route kost, zo weinig tijd ben ik kwijt met de bevoorradingsstrategie.

Ik ga voor zo min mogelijk gepland.

De meeste belangrijke zaken zoek ik van te voren uit; hoe zit het met weer en waterbronnen in de verschillende gebieden of met het oversteken van de grens? Van een aantal dorpjes en stadjes dichtbij de route zoek ik uit of er in ieder geval iets aan voorzieningen is (pinautomaat, winkel, restaurant, hotel…) en onderweg zie ik wel. In het ‘ergste’ geval reis ik naar een volgend dorp of stad om eten en materiaal in te slaan. Dit is minder tijd- en kosteneffectief, maar past véél beter bij reizen op de Balkan – het komt wel goed

Zonsondergang

Extra lichtgewicht hiken

Op en om de Via Dinarica zijn geen trailangels en trailtowns, postkantoren, supermarkten en goed gevulde buitensportwinkels… Het is nu écht belangrijk dat ik zo min mogelijk gewicht in mijn rugtas meeneem, zodat ik zo gemakkelijk mogelijk wandel, zo min mogelijk energie verbruik en er zoveel mogelijk ruimte voor eten en water in mijn rugtas overblijft.

De eerste grote keuzes zijn snel gemaakt: een tent is bij deze tocht en met het te verwachten weer niet persé nodig. Agnes ruil ik in voor een tarp en bivakzak en ook gaat er een lichtere slaapzak mee. Dit scheelt zoveel ruimte dat mijn bagage in een kleinere en lichtere rugtas past. Een tarp en bivakzak zijn inmiddels besteld en per post naar mij onderweg.

Ben je ook van plan de (of een deel van de) Via Dinarica te lopen?

Sluit je aan bij de Facebookgroep Via Dinarica class of 2016 en deel informatie en verhalen met mede-wandelaars én mensen die betrokken zijn bij de ontwikkeling van de trail.

Tip: ben je tussen de 25 en 40 jaar en wil je een deel van de Via Dinarica lopen? Spring Reizen organiseert deze zomer een huttentrektocht door het prachtige Velebit in Kroatië.

Gerelateerde berichten

  • erna van garderen 28 maart 2016 at 13:30

    Dit is wel heel spannend. Wel veilig?? Maar het gaat’m dus toch worden en geen amerikanen rond laten fietsen.
    Blijf je in de gaten houden en geniet met je mee.
    knuf

    • Claire 28 maart 2016 at 13:48

      Het is niet meer of minder veilig dan ergens anders alleen wandelen. Wel in sommige gebieden goed op het wandelpad blijven omdat er nog wat mijnen kunnen liggen, maar daar heb ik een superdeluxe GPS voor aangeschaft. Gezellig dat je me blijft volgen 😉

  • Roos 28 maart 2016 at 19:44

    Wow Claire, alleen maar met je tarp en bivakzak op stap! I’m impressed!

    • Claire 28 maart 2016 at 19:56

      Ja, die Amerikanen hebben mij veel geleerd! Er is nog een voordeel aan geen tent hebben; met een tarp is het gemakkelijker om geluiden in de omgeving te horen en dat lijkt mij prettiger met alle wildlife 😉

      • Roos 28 maart 2016 at 19:57

        Ik heb sinds kort ook een tarp Claire! En ik had al een bivakzak. Dus als je voor je vertrek nog een keer wil proef-tarpen, hou ik me aanbevolen 🙂

        • Claire 28 maart 2016 at 20:55

          Ja! Gezellig McGyverrette 🙂

  • Bregje 28 maart 2016 at 20:50

    Wat en supermooi avontuur. Geweldig! Ben straks heel benieuwd naar je verhalen. Veel succes met de voorbereiding en veel plezier straks op je reis. Hoe lang denk je dat je onderweg bent? Ga je de volle 1200 km lopen?

    • Claire 28 maart 2016 at 20:58

      Dank je wel wandelvrouw 🙂 Ik ben van plan het grootste deel te lopen, een klein deel niet vanwege asfalt op de weg… Met 3 maanden heb ik ruim de tijd – in Amerika heb ik in dezelfde tijd bijna 2000 mile afgelegd…

  • Cor Speelman 29 maart 2016 at 06:20

    Hoi Claire,
    super stoer dat je dit gaat ondernemen, blijf je zeker volgen.

    • Claire 29 maart 2016 at 20:50

      Dank je wel Cor. Leuk dat je mij volgt 🙂

  • hein 3 april 2016 at 15:51

    Hoi Claire,
    Ik word heel nieuwsgierig naar je tocht, dat zal een mooie belevenis worden.
    Succes Hein.

    • Claire 3 april 2016 at 18:47

      Dank je wel Hein! Ik heb er in ieder geval véél zin in <3