Vran geeft zich niet gemakkelijk

2 juli 2016

Dag 29: Vratna-Vran-Dom Blidinje

Aantal km: 29,6

Vandaag doe ik het na de marathon-tocht wat rustiger aan. Voor zover dat mogelijk is.

Om 7.00 uur vertrek ik van mijn bivakplek. Het weer: warm en een strakblauwe hemel. Na een paar kilometer stuit ik op werkzaamheden aan de bosweg; grote machines die de weg omploegen en verbreden voor waarschijnlijk bosbouw.

Jammer, jammer… van deze lieflijke bosweg.

Ook in dit gebied veel markering; de mensen hebben hier echt hun best gedaan voor de trail. Vlak voordat de echte klim naar de bergkam begint vraag ik wat water aan bewoners uit een gehucht. Ze vragen waar mijn collega is, en snappen niet dat ik alleen wandel. Bij een huis een stuk verderop hangen geslachte varkens (speck) buiten. Ik complimenteer de bewoner, hij vraagt of ik trek in schnapps heb. Gezien het tijdstip (9.30 uur), de hitte en het feit dat ik alleen ben, bedank ik vriendelijk. Nog een stukje verder raak ik aan de praat met mensen die voor de bosbouw werken. In dit gebied liggen echt geen mijnen, alweer de vraag of het niet eng is alleen (nee, ik ontmoet alleen maar vriendelijke mensen zoals jullie!) und viele glückwünschen
Vran Via Dinarica

Het feest begint

Deze bergkam bestaat uit allerlei kleine pieken, wat veel en vooral eindeloos stijgen en dalen betekent. Het pad is nog steeds gemarkeerd, maar van een pad is geen sprake. Het is een ‘zoek-uw-weg-van-markering-naar-markering-door-de-stenen-en-lage-begroeiing-ervaring’.

Van lekker doorlopen is geen sprake en ik doe behoorlijk lang over de tocht in de volle zon.

Onderweg zijn er prachtige uitzichten op het gebied waar ik gisteren heb gewandeld én waar ik morgen naar toe ga (yup, ik loop vandaag 1200 meter naar beneden en morgen hetzelfde aantal weer omhoog).
Vran mountain Via Dinarica

Dan kan het échte feest beginnen…

Na uren lopen ben ik blij dat ik op Vran vrh. sta. Na de top begint een afdaling van meer dan 1000 meter, volgens het eerdere recept; er is markering, maar geen pad. Hoewel ik zigzag om de markering heen, voelt het als recht naar beneden lopen – dat is ontzettend vermoeiend en belastend. Arme, arme, arme knieën!

Mijn laatste water heb ik opgedronken en ik loop nog steeds in de volle zon.

De eerste volgende cystern is beneden.

Het gaat nog wel even duren voordat ik beneden ben.
Blidinje jezero Vran

The Sky is the limit!

Bij de boomgrens wordt het pad een pad en gaat het lopen een stuk gemakkelijker. En dan ineens…..

….

…staat er een fles met daarin twee liter water!

Yeah!

Het lauwwarme water filter ik voor de zekerheid. Ik weet niet hoelang het er staat, maar ik denk dat een wandelaar ‘m vergeten is.

Nog nooit heeft lauw-warm water zo goed gesmaakt. En omdat het twee liter is kan ik zoveel drinken als waar ik trek in heb.image
Nu ik geen dorst meer heb en het pad beter begaanbaar is, ben ik on no-time bij de hut, Dom Blidinje. De hut wordt momenteel gerenoveerd dus mijn verwachtingen zijn laag. Ik heb vandaag bijna 30km gelopen en wil vooral ehm niet meer lopen – ik was van plan het rustig aan te doen.

Dom Blidinje

Er zijn mannen aan het werk en voordat ik het door heb zit ik aan tafel met een koude cola voor mij en krijg ik resten eten toegeschoven; vers brood, ui en vlees van de grill. En een biertje. En nog een biertje. In mijn beste Duits klets ik met de mannen. Tralalala.

Ik mag niet buiten onder de overkapping van de grill slapen (wat overigens een prima plek is), maar krijg een sleutel te leen. Binnen is de boel ook in renovatie, maar ik kan douchen en met de slaapzaal is niets mis.

Het leven is hier goed voor een vermoeide en verhitte wandelaar!

Dom Blidinje

Stage 29 Via Dinarica

Dit is stage 29 van de Via Dinarica. Check deze link voor meer informatie en GPS-tracks.

Bekijk meer foto’s op Instagram. Lees je mijn blog met plezier? Trakteer mij op een ijskoud biertje of een fles Sky.

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon, tijdens het hiken van de Dinarica; er kunnen daarom fouten in staan.

Gerelateerde berichten

  • Emma Leenen 3 juli 2016 at 16:32

    Een enerverende dag voor je met hindernissen en ja die fles met water het lijkt wel of het zo met zijn dat uit het niets daar water staat voor je.
    Eenlekkere fles cool helder water dat is goud waard.
    Wat heb je weer lux geslapen Claire in het mooie huis.
    En je nieuwe schoenen brengen je toch heel erg ver.
    O o en ja je knieën die hebben ook wat te verduren gehad vandaag verwen ze maar.
    Knuffel van Emma

    • Claire 5 juli 2016 at 19:53

      …het komt altijd goed 😉

  • erna van garderen 4 juli 2016 at 15:31

    Weer een zeer enerverende dag maar met heel wat gezelligheid als ik het zo lees. Wat fijn zoveel vriendelijke mensen op je pad. En dan nog eens een fles water. Helemaal top. Weer lekker gegeten ook nog. Ik geniet weer van je schrijven, zoals elke dag
    Knuf

    • Claire 5 juli 2016 at 20:02

      Dank je wel Erna. Ook hier zijn er gewoon niet aardige en minder aardige mensen. De eerste ontmoeting ik gelukkig het meest. Zonnige knuffel terug.