Wandelen maakt hongerig

30 juni 2015
Half pound burger Sierra City

Een dag lopen vraagt om minstens 4000 calorieën, maar het is onmogelijk om zoveel calorieën aan eten mee te nemen.

Hoewel ik voor vertrek flink gevoederd ben en nog een behoorlijke speklaag heb, begint na negen weken onderweg te zijn, de hikerhunger toe te slaan. Vlak na welk eetmoment dan ook begint mijn maag weer te rommelen. Hoewel ik geen weegschaal heb, merk ik aan mijn kleding dat ik gewicht (of in ieder geval vet) kwijtraak.

Vooral voor mannen/jongens is het lastig om op een gezond gewicht te blijven. Sommigen zeggen al meer dan 20 pond afgevallen te zijn. Trucks om tijdens het wandelen extra calorieën binnen te krijgen zijn olijfolie, pindakaas of chocoladepasta aan het eten toe te voegen. Mijn favoriete, calorierijke producten zijn; droge worst (salami), kaas (bij voorkeur harde kaas als Parmezaan) en mayonaise.

Zodra ik in een stadje met supermarkt kom doe ik daar boodschappen voor een ‘picknick’. Dit is gezonder en veel goedkoper dan uit eten gaan. Meestal bestaat een picknick uit de volgende ingrediënten; fruit, groente (wortels, tomaten, avocado), vette Griekse yoghurt en uit ‘deli’ gegrild vlees en verse (pasta)salade. Soms, heel soms, is er lekker brood te koop. Dan ben ik een extra blije klant, want lekker brood is zeldzaam hier in het zuiden van Amerika.

Helaas is er maar een beperkte hoeveelheid eten dat ik op zo’n moment kan eten en tijdens het wandelen slaat de honger alweer snel toe.

Inmiddels zijn er een stuk minder trailangels onderweg, maar zodra zich een mogelijkheid tot extra eten voordoet, maak ik hier gebruik van; want een PCT’er zegt nooit ‘nee’ tegen eten!

Een paar dagen geleden bracht de PCT mij vlakbij een pauzeplek voor automobilisten aan een drukke snelweg. Hoewel er buiten een toiletgebouw met toiletten (deluxe!) en warm water (deluxe!) niet veel te vinden is, besluit ik er toch te pauzeren en te lunchen. Na een paar minuten ben ik een appel, een banaan, een energiedrankje, twee mueslirepen en zeven dollar rijker.

Onder PCT’ers heet dit Yogi’en, naar Yogi Bear uit de tekenfilm, en staat voor mensen zover krijgen dat ze iets geven zonder erom te vragen.

Op de foto: de onder PCT’ers beroemde half pound! burger in Sierra City. Dit keer geen picknick…

Gerelateerde berichten

  • erna van garderen 30 juni 2015 at 23:15

    Als ik dat grote vette ding zie vraag ik.me af hoe je dat naar binnen krijg. Maar ik hou ook niet van kleine hamburgers. Dus in het geheel geen hamburgerfan 🙂
    Maar dat Yogi-en daar ben ik wrl in geïnteresseerd. Hoe doe je dat?
    Je gaat erbij staan en kijkt hongerig?
    Geniet maar weer verder.
    knuf

    • Claire 30 juni 2015 at 23:51

      Ja de burger heb ik zojuist helemaal opgegeten. 1500 calorieën alleen aan vlees. Burp…

      W.b Yogi’en mensen bieden vanzelf dingen aan zodra ik vertel over al het afzien. Verder helpt het dat ik helemaal uit the Netherlands kom. En m’n stralende persoonlijkheid natuurlijk 😉

  • Nicolette Leenen 1 juli 2015 at 19:12

    Zouden mensen hier er ook in tuinen…

  • Rita Berkhout 14 juli 2015 at 17:58

    Zijn mensen hier in getuind!! Hallo lieverd, we zijn weer terug van onze week Hommelheide.
    Alles goed gegaan dus nu moet ik de achterstallige brieven van je lezen.
    En met veel plezier. Ik was er een vooruit en zag dat Brandon weer in beeld was. Wie weet waar het goed
    voor is.
    Kijk uit naar het volgende verslag.xx

    • Claire 15 juli 2015 at 04:09

      Rita, wat grappig dat je mijn blogs ‘ brieven’ noemt. Je bent mij er eentje! 😉
      Fijn om te horen dat alles in Limburg goed is gegaan, x!