West Coast Trail: het lijkt wel vakantie

13 september 2015
Kamperen op het strand

Het blijft de hele nacht regenen, maar dat houdt mij niet uit mijn slaap. Als ik om acht uur op sta is het droog. Op de PCT had ik rond dit tijdstip al zeker anderhalve uur wandelen achter de rug. Vandaag staat er een korte dag op het programma, dus uitslapen is geen probleem. Dit komt omdat er over 13km en over 31km een kampeerplek is, daarnaast is er een rivieroversteek met een pontje en laatste van de dag gaat om 16.00 uur. Ik heb geen zin om mij te haasten; het doel van de dag is dus 13km. Onderweg neem ik alle tijd om foto’s te maken. Het strand en de rotsen zijn fotogeniek én omdat het landschap hier zo verschilt van de PCT ben ik voor het eerst in weken weer onder de indruk. Ik denk dat ik, doordat ik in korte tijd zoveel tijd buiten heb doorgebracht, was vergeten hoe bijzonder dat is.

Hoewel het hier aan de westkust flink kan stormen heb ik vandaag niets te klagen over het weer. Het is bewolkt met af en toe ‘a patch of blue sky’ en de temperatuur is aangenaam (ik wandel nog steeds in shorts en t-shirt). Terwijl ik uitgebreid op het strand lunch hang ik de natte tent te drogen.

Als wandelen over het strand niet mogelijk is zijn er paden door het bos. Steile trappen leiden omhoog de rotsen op. De paden zijn vooral modderig en glad, ook vandaag ben ik na een paar stappen weer een floddertje.

In een karretje aan de kabelbaan de rivier over

Vandaag is de eerste oversteek over een rivier met een karretje aan een kabelbaan. Dit alleen voor elkaar krijgen blijkt nogal een uitdaging. Op het karretje zit geen rem, dus ik moet het met de hand vasthouden. Met mijn andere hand til ik mijn zware rugtas in de kar. Dan moet ik zelf in de kar zien te klimmen, terwijl het door de zwaartekracht al in beweging komt. Na wat gehannes lukt het mij erin te springen. Snel ruschst het ding tot halverwege de rivier, dan mag ik het met het touw omhoog hijsen naar het platform aan de overkant. Hier begint de volgende uitdaging; tas én Claire uit de kar. Met een hand probeer ik de kar vast te houden en mijn tas eruit te tillen, maar dit is veel te zwaar. Dan klim ikzelf maar eerst uit de kar.

Met geen mogelijkheid lukt het mij de kar tegen te houden en mijn tas eruit tillen.

Grrr

Dan komen er -gelukkig- andere wandelaars aan en binnen een paar seconden is mijn tas uit kar en kan ik weer verder.

In de middag kom ik aan bij het strand waarop gekampeerd mag worden. Omdat het vroeg is heb ik alle tijd om aan te rommelen, te lezen, foto’s te maken, warme chocolademelk te drinken en een blog te schrijven. Het lijkt wel vakantie!

Gerelateerde berichten

  • Roos 13 september 2015 at 20:04

    Wat een avontuur met die kabelbaan! Het klinkt als iets uit een kinderboek 🙂

    • Claire 14 september 2015 at 04:21

      Ik ben GEEN fan van de kabelbaan, het levert wel weer een verhaaltje op.. dat wel…

  • erna van garderen 13 september 2015 at 21:51

    Heerlijk rustgevend is dat. In een warme tent liggen terwijl het regent. Heerlijk geluid.
    En dan dat gehannes met die kabelbaan!!
    Zie het helemaal voor me. Lachen gieren btullen. Maar wat een zooitje op dat strandje. Mwahaha. Was de “putzfrau” niet langs geweest? Of is het jou zaakje.:-)
    Doe lekjer rustig aan. Het lijkt niet alleen zo, het ís vakantie.

    nu bij jou vrij nat allemaal. Waar je start was zijn nu enorme bosbranden.
    in calefornie worden duizenden mensen ge-evacueerd.
    dan toch maar liever iets natter.
    Knuf

    • Claire 14 september 2015 at 04:23

      Oei, die branden zijn niet goed, hopelijk valt ook daar binnenkort wat neerslag…