Browsing Category

Pacific Crest Trail

Lees meer over mijn avonturen op de Pacific Crest Trail: 2650 mile door Amerika. Tips en ongevraagde adviezen van een thru-hiker.

Pacific Crest Trail

Wat heeft ‘het roer om’ mij gekost en opgeleverd?

21 december 2015
Bridge of the Gods in Washington

Het is een jaar geleden dat ik mij bedacht dat het tijd was voor iets nieuws in mijn leven. Ik wist niet zo goed wat en daarom leek het mij goed idee om ontslag te nemen en een tijdje te gaan reizen. Omdat ik graag wandel en kampeer leek een lange-afstandswandelpad mij wel wat. Bij voorkeur in een land waar ik mij veilig zou voelen en verstaanbaar zou kunnen maken en waar het als vrouw niet raar is om alleen te reizen.

Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

6 redenen waarom je de Pacific Crest Trail moet hiken

4 december 2015
PCT in de Mojave woestijn

Dag in dag uit enorme afstanden lopen en een 12-15 kilo wegende rugtas dragen. Zes liter water meeslepen in een snikhete en gortdroge woestijn. Een onstilbare honger hebben. Ontzettend, ongelooflijk, onuitwasbaar vies worden. ’s Avonds niet van de pijn en moeheid in slaap kunnen vallen. Helemaal alleen in de natuur bivakkeren met beren, slangen en schorpioenen. En tot slot, na maandenlang afzien en lopen, op een paar honderd kilometer na, het eindpunt van de 4000 kilometer lange trail niet halen door bosbranden.
Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

Beren op de Pacific Crest Trail

27 november 2015
Beer en Reiske in Timberline Lodge

Beren is waar ik het meest voor ben gewaarschuwd voordat ik naar Amerika vertrok én het eerste waar mensen naar vragen als ik vertel over mijn wandel- en kampeeravonturen. Op de één of andere manier jagen bruin en z’n vrienden ons Hollanders enorme angst aan. Ik denk dat dit vooral angst voor het onbekende is.

Hoeveel slachtoffers zijn er door beren op de PCT gemaakt?

Een kleine Google-actie levert de Wikipedia-pagina ‘List of fatal bear attacks in North America‘ op. Dit is wat minder specifiek dan de PCT alleen, maar het geeft een goed beeld. Op de PCT komen alleen zwarte en geen bruine beren voor. Er is één keer in 50 jaar tijd een Grizzly-bear in de Northern Cascades (Washington) gezien, de kans dat je deze tegen komt is ongeveer nul. Grizzly’s laat ik daarom buiten beschouwing.

Vanaf het jaar 2000 tel ik ongeveer 23 fatale aanvallen door zwarte beren in de USA en Canada. Ik tel de twee ongelukken met beren die gevangen werden gehouden niet mee. Eén iemand is van zijn mountainbike gegrepen en een ander is aangevallen toen hij aan het hardlopen was. Een dame op leeftijd is aangevallen toen zij beren in het wild aan het voederen was. Iets wat zij regelmatig deed. Eén niet zo slimme toerist is tijdens het maken van foto’s van een etende beer aangevallen en gedood. Een stuk of zeven mensen zijn rondom of in hun huis of vakantiewoning aangevallen. Voor zover ik kan lezen is er één solo-kampeerder onder de slachtoffers. Geen enkele van de aanvallen in het wild waren in Californië, Oregon of Washington, de staten waar de PCT doorheen loopt. Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

Navigeren op de PCT

24 november 2015
Yosemite National Park

Navigeren op de PCT is peanuts. De trail is goed gemarkeerd en door een aantal hikers en vrijwilligers is de trail tot in de kleinste details in kaart gebracht. Daarnaast is de PCT, mede door de bekendheid, goed onderhouden. Ik ben gedurende de hike meerdere onderhoudsteams tegengekomen die ik met een variatie op de volgende zin complimenteerde met hun werk:

‘Are you the people who make the PCT look like a red carpet?’

Nagenoeg al het werk moet met de hand (zonder mechanisch gereedschap) gedaan worden, dit omdat de trail door allerlei beschermde natuurgebieden loopt. Denk aan het zagen en wegslepen van omgewaaide bomen, het verslepen van zware stenen en het maken van geulen zodat regenwater weg kan lopen in plaats van de trail weg te spoelen.

Ik heb zelfs overwogen zelf een week vrijwilligerswerk te doen. Helaas was het deel van de PCT, dat op dat moment onderhouden zou worden, gesloten in verband met de bosbranden (Washington). Via deze link kun je meer informatie over het vrijwilligerswerk van de trail maintenance crews vinden. Het had mij ontzettend leuk geleken iets terug te doen en nóg meer interessante mensen te ontmoeten!

Hoewel de PCT goed gemarkeerd is, is het onverstandig om onvoorbereid de wilderness in te gaan. Halfmile is een hiker die, met hulp van veel vrijwilligers, de trail in kaart heeft gebracht. De kaarten en GPS-gegevens zijn gratis te downloaden en bevatten alle (en meer!) informatie die je nodig hebt onderweg. Daarnaast is het waterreport op droge delen van de trial belangrijk. Het waterreport is gekoppeld aan de kaarten en markeringspunten van Halfmile en wordt door vrijwilligers en hikers gedurende het seizoen up-to-date gehouden.

Dit wil je sowieso bij de hand hebben
  • Geprinte kaarten van Halfmile – afdrukken via Yogi’s in de USA is voordelig. De kaarten kun je op je logeeradres in bijvoorbeeld San Diego of op een postkantoor laten bezorgen. Een deel draag je bij je en een deel stuur je vooruit in een (bounce)box.
  • Digitale kaarten van Halfmile, gratis te downloaden – Het gaat een keer gebeuren dat je postpakket (waar je geprinte kaarten inzitten) niet aankomt. Zonder kaarten wandelen is vervelend; ervaren wandelaars weten hoe belangrijk het is om te weten waar je bent én waar waterbronnen zijn. Tijdelijk met digitale kaarten op de Smartphone lopen is dan een oplossing. De bestanden zijn nogal groot, download ze daarom thuis. Just in case.
  • Waterreport – digitaal op de Smartphone (ik maakte ’s avonds met een pen aantekeningen voor de volgende dag op de geprinte kaarten zodat ik niet steeds de telefoon aan hoefde te zetten).
Apps
  • Halfmile (gratis via Apple en Google play)
  • Guthooks (betaald via Apple of Google play) dit is een aanrader met veel doordachte functies en het geld meer dan waard! Hiermee kun je gemakkelijk het hoogteprofiel voor de komende etappe berekenen. Daarnaast kunnen gebruikers (hikers) tips/notities over actuele omstandigheden, openingstijden van winkels, korting bij motels, e.d. achterlaten. Zodra je contact met internet hebt ben je snel en gemakkelijk weer up-to-date. Omdat ik een Windows Phone heb, heb ik deze app niet zelf gebruikt, maar ik was echt een beetje jaloers op andere hikers die ‘m hadden… Beide apps werken ook offline, maar hebben voor de nauwkeurigheid de locatie van je telefoon nodig.

Mojave

 Voor de leuk én handig hulpmiddel bij het navigeren – vooral in de High Sierras
  • Horloge met GPS, hoogtemeter en kompas. Voor de nerds onder ons zijn de hoogteprofielen reuze interessant. Daarnaast is het een fijne motivatie om te zien hoeveel feet je al hebt gestegen of er nog moet worden gedaan. Ik heb veel plezier van mijn luxe horloge gehad. Voor mijn planning (dag/water/eten/etc.) was het bijvoorbeeld fijn om te weten hoeveel mile/uur ik liep. Halfmile stelt de GPS-coördinaten gratis beschikbaar, maar deze zijn niet op alle GPS-horloges compatibele.

We just climbed another 10/100/1000 feet, yeah!

Autonavigatie op je Smartphone

Hoewel autonavigatie totaal ongeschikt is om je weg mee in de natuur te vinden, heb ik veel plezier van Here gehad. In en rondom trailtowns gaf het veel bruikbare informatie en ik heb delen van de PCT af kunnen snijden door over 4×4 wegen te wandelen. Waarschijnlijk neem je een Smartphone mee, het is een kleine moeite een soortgelijk programma te installeren en kaarten van Californië, Oregon en Washington te downloaden.

Thuislaten/geen succes
  • Een aparte GPS en een los kompas – de route is goed gemarkeerd, de kans dat je verdwaald is minimaal. Het is onnodig om het gewicht van deze gadgets mee te dragen.
  • PCT Trail Data Book, Benedict Go – ik heb dit boek besteld om de tocht mee te kunnen plannen, maar kon er niet wijs uit worden. De data wordt vooral in tekst, heel veel tekst, gepresenteerd. Voor mij werkte het plannen van een 4000 kilometer lange tocht tot in detail vooral niet. Ik denk dat dit boek wat beter werkt voor mensen die in Amerika alle tijd en ruimte hebben hun resupply boxen samen te stellen en dat is voor iemand die uit Europa komt veel lastiger (bijna onmogelijk).
  • PCT Handbook – Yogi (van de geprinte kaarten) heeft een boek vol informatie over (vooral) de trailtowns geschreven. Het boek is goed doordacht en er staan interessante tips van hikers in, maar veel informatie is doordrenkt met de mening van Yogi. En dat is wat er mis is met het boek, Yogi en ik waren het vaak niet met elkaar eens.

Lees meer over het plannen van een tocht in eten onderweg, het B-2 visum, de heen- en de terugreis en paklijst voor de PCT.

PCT trail

 

 

Over de PCT, Pacific Crest Trail, Paklijst

Paklijst voor de Pacific Crest Trail

17 november 2015
Trailangel in Californië

Claire heb je ook paklijst? Welke spullen heb je meegenomen op de PCT? Heb je tips en trucs? Deze vragen heb ik al verschillende keren gekregen en dat is niet gek; gear en de gearlist zijn veelbesproken onderwerpen onder PCT’ers. Ik herinner mij zelfs een keer dat ik in dreigend onweer in rap tempo naar een veiligere plek liep en een andere PCT’er ineens van alles over mijn trailrunners wilde weten…

Voor Bergwijzer heb ik al eens eerder een blog over de paklijst geschreven. Hier kun je het lezen.

Om te beginnen: dé paklijst voor een wandeltocht van paar duizend kilometer door verschillende landschappen en met verschillende weersomstandigheden bestaat niet…

Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

Het B-2 visum, de heen- en de terugreis

11 november 2015
Verkeersbord met beer in Californië

Het visum
Voor een lange reis in Amerika heb je, als toerist, het B-2 visum nodig. Hiermee mag je maximaal 180 dagen achter elkaar in de USA verblijven. Het visum aanvragen is wat werk en mag wat kosten, maar dan heb je wat: het is geldig voor tien jaar. De Amerikanen zijn niet scheutig met het afgeven van dit visum, want ze zijn bang dat toeristen niet meer naar huis keren. Dit is niet zonder reden; het grootste deel van de illegal aliens zijn mensen die ooit het land binnen zijn gekomen op een toeristenvisum. Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail, Paklijst

Hiken op trailrunners

9 november 2015
Hiken op Salomon trailrunners

Een paar duizend kilometer hiken op gympies is dat wel zo verstandig? Ja, dat vroeg ik mij voor vertrek naar Amerika óók af.

Een paar jaar geleden was ik de Pyreneeën en daar heb ik een wijze les geleerd: go local! Hoewel ik een prima loper ben en ik niet persé de snelste wandelaar hoef te zijn, werd ik daar aan het denken gezet. Tijdens de wandeltocht werd ik opvallend vaak door Spaanse en Franse wandelaars ingehaald. Wandelaars op trailrunners, die zonder moeite allerlei passen op- en af liepen. Waarom liep ik daar op zware, leren, warme bergschoenen?

Begin vorig jaar had ik een korte voorbereidingstijd voor vertrek naar de Pacific Crest Trail in Amerika.Toch heb ik mij direct verdiept in het concept trailrunners, want op alle foto’s in wandelgidsen en op fora stonden hikers die runners droegen.

Als al die Amerikanen runners dragen, dan zal daar een goede reden voor zijn, toch?

Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

Eten onderweg

30 oktober 2015

Als ik hier in Europa een wandeltocht ga maken heb ik alle tijd en ruimte om inkopen te doen en zelf maaltijden samen te stellen. Inspiratie vind ik op Rugzakrecepten.blogspot.nl. Als ik minder tijd of inspiratie heb bestel ik kant-en-klare maaltijden bij Globetrotter.

Een hiker heeft nogal wat wensen wat eten betreft: lichtgewicht, snel te bereiden zodat de gascanister lang meegaat, gemakkelijk en in één pan te bereiden, voedzaam en bij voorkeur lekker. Eten onderweg, hoe pak je dat aan voor zo’n lange tocht?

Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

Dingen die mij zenuwachtiger maken dan beren op de weg

24 oktober 2015
1. Liften buiten de PCT-zone

De locals die vlakbij de PCT wonen weten wie die scruffy-looking lifters zijn; vieze hikers met honger, ze willen eten, douchen, de was doen en brengen business to town. Liften is geen probleem en zeker niet als er een ride-bride in het gezelschap is (dit is iemand van het vrouwelijke geslacht). Zelfs de sheriff brengt hikers met alle plezier van en naar de trail.

Buiten de PCT-zone is liften bijna onmogelijk. De Amerikanen en vooral dagjesmensen zijn bang voor die vieze wandelaars met versleten kleding. Wie bezit er nu geen auto? Dat kan alleen maar slecht nieuws zijn! Niets is de-motiverender dan urenlang langs een nietszeggende weg wachten op een lift.

2. De man die aan mij vraagt of het niet gevaarlijk is om alleen te kamperen en op mijn vraag waarvoor ik dan bang moet zijn als antwoord geeft “verkrachters, moordenaars, crazy people…”

PCT’ers zijn net mensen, en die zijn er in alle soorten en maten. Bij sommigen bleef ik uit de buurt en met niet zomaar iedereen deelde ik een hotelkamer, maar ALLE hikers zijn gekomen om de PCT te hiken. De meesten dromen hier al jarenlang van en hebben veel tijd, geld en energie in de voorbereiding gestoken. Ja, ze zijn ‘crazy’, net zo crazy als ik ben. Iedere dag uren lopen en dat maandenlang en niet om hikers-meisjes te vermoorden enzo. Daarbij: er zijn veel minder meiden dan jongens on trail, dus ze zijn zuinig op ons.

Waarom stel je mij zo’n vraag en waar komen die gedachten vandaan? Ja, van dit soort vragen en vooral de mannen die dit soort vragen aan mij stellen gaan alle alarmbellen rinkelen!

3. Yellow Jackets (en dan vooral in droge jaren met milde winters)

Ik heb al eerder over deze ‘rotjongens’ geschreven. Agressieve wespen die zonder reden steken. Als er één steekt. steken er meer. Wegrennen, voor zover dat kan met een rugtas, is het enige dat telt. De bulten jeuken en doen nog dagenlang gemeen pijn. Continue Reading…