Browsing Category

Noord-Amerika

In 2015 heb ik de Pacific Crest Trail (PCT) van Californië tot in Washington gelopen. Lees hier over mijn avonturen, tips voor aankomende hikers en meer.

Over de PCT, Pacific Crest Trail

Dingen die mij zenuwachtiger maken dan beren op de weg

24 oktober 2015
1. Liften buiten de PCT-zone

De locals die vlakbij de PCT wonen weten wie die scruffy-looking lifters zijn; vieze hikers met honger, ze willen eten, douchen, de was doen en brengen business to town. Liften is geen probleem en zeker niet als er een ride-bride in het gezelschap is (dit is iemand van het vrouwelijke geslacht). Zelfs de sheriff brengt hikers met alle plezier van en naar de trail.

Buiten de PCT-zone is liften bijna onmogelijk. De Amerikanen en vooral dagjesmensen zijn bang voor die vieze wandelaars met versleten kleding. Wie bezit er nu geen auto? Dat kan alleen maar slecht nieuws zijn! Niets is de-motiverender dan urenlang langs een nietszeggende weg wachten op een lift.

2. De man die aan mij vraagt of het niet gevaarlijk is om alleen te kamperen en op mijn vraag waarvoor ik dan bang moet zijn als antwoord geeft “verkrachters, moordenaars, crazy people…”

PCT’ers zijn net mensen, en die zijn er in alle soorten en maten. Bij sommigen bleef ik uit de buurt en met niet zomaar iedereen deelde ik een hotelkamer, maar ALLE hikers zijn gekomen om de PCT te hiken. De meesten dromen hier al jarenlang van en hebben veel tijd, geld en energie in de voorbereiding gestoken. Ja, ze zijn ‘crazy’, net zo crazy als ik ben. Iedere dag uren lopen en dat maandenlang en niet om hikers-meisjes te vermoorden enzo. Daarbij: er zijn veel minder meiden dan jongens on trail, dus ze zijn zuinig op ons.

Waarom stel je mij zo’n vraag en waar komen die gedachten vandaan? Ja, van dit soort vragen en vooral de mannen die dit soort vragen aan mij stellen gaan alle alarmbellen rinkelen!

3. Yellow Jackets (en dan vooral in droge jaren met milde winters)

Ik heb al eerder over deze ‘rotjongens’ geschreven. Agressieve wespen die zonder reden steken. Als er één steekt. steken er meer. Wegrennen, voor zover dat kan met een rugtas, is het enige dat telt. De bulten jeuken en doen nog dagenlang gemeen pijn. Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

De afvallers

2 oktober 2015
Cowboy camping in Yosemite

In mijn mailbox staan blogs die ik uiteindelijk niet geplaatst heb. Ze gaan vooral over ergernissen, het opschrijven bleek vaak genoeg om de ergernis tot redelijke proporties terug te brengen en van een blog vol klaag- en haatmails worden jullie vast niet blij? Bij deze een greep uit ‘de afvallers’.

Leave No Trace (LNT)
Over backcountrycamping zonder sporen achter te laten, manieren om snel en met weinig moeite een ‘cathhole’ te graven en alternatieven voor het gebruik van wc-papier (blijf uit de buurt van zakdoeken die aan de tassen van vrouwelijke hikers!!!).

Haatmail aan muggen
Oei wat zijn muggen soms agressief en hardnekkig en hoe vervelend is het om nog geen kwartier pauze te nemen, zonder opgegeten te worden door deze vrienden… grrrgrrrgrrr. Als ik eraan denk kan ik mij er nog steeds over opwinden.

Haatmail aan yellowjackets
Door de milde winter en extreme droogte waren deze wespen extreem agressief. Normaal steken ze alleen als je te dicht bij een nest komt, nu steken ze zonder aanwijsbare reden en als er een steekt worden z’n huisgenoten wakker geschut door een hormoon dat vrijkomt en zullen deze ook steken, zo snel mogelijk doorlopen is het beste om te doen. De steken zijn gemeen, jeuken en doen nog dagenlang pijn. Eén yellowjacket was in mijn haar verstrikt geraakt met drie gemene steken in mijn hoofd als resultaat.

Haatmail aan herten
Herten zijn absoluut niet onder de indruk van hikers, sterker nog; het kan ze niets schelen dat ik lig te slapen en komen ’s nachts heel, heel dicht bij mijn kampeerplek grazen. In menselijke urine zit iets heel aantrekkelijks voor ze en ze weten precies de kampeerplekken te vinden waar PCT’ers gebruik van maken. Herten maken in het donker heel veel geluid, het geluid dat een beer zou kunnen maken. Iedere keer dat een hert komt grazen wordt ik wakker om te checken of het ook echt een hert is. Wegjagen of een steen gooien helpt maar zo zo, het beste is een ‘verse’ kampeerplek te vinden, maar dat is weer niet LNT. Het aantal keer dat ik wakker ben geworden van een hert: 100.

Het aantal keer dat ik wakker ben geworden van een beer: 0

Continue Reading…

Canada, Canadian Rockies

Op de thee bij Louise & Agnes

25 september 2015
Six Glaciers Teahouse

…dus in verband met de kou geen backcountrycamping en vanaf nu alleen nog maar daguitstapjes voor mij…

Vandaag ga ik voor de ’the Plain of Six Glaciers glaciers-trail’ rondom Lake Louise en omdat dit een must is voor iedere toerist sta ik vroeg op om voor de horde uit te lopen.

Eerlijk is eerlijk; het is hier echt heel heel heel erg mooi. Denk aan een strakblauwe lucht, geel gekleurde bomen, grillige bergen met besneeuwde toppen, een groen /blauwmeer en af en toe een gletsjer… Continue Reading…

Canada, Canadian Rockies

Skoki Valley III

24 september 2015
Berenpoep

Vannacht is het helder en droog. Helder = koud. Het vriest en Agnes is een lichtgewicht zomertent met heel veel mesh. Mijn extra dikke donzen slaapzak zou voldoende warm moeten zijn, maar ik heb moeite om mijzelf warm te houden. De volgende ochtend ligt er een laag rijp op het gras en is de buitentent van Agnes stijf bevroren. Gelukkig komt de zon snel tevoorschijn; goed voor instant opwarmen en ontdooien. Continue Reading…

Canada, Canadian Rockies

Skoki Valley II

23 september 2015
Skoki Valley

Het blijft de hele nacht regenen, gieten dat ’t regent! Alsof er een douchekraan voluit open is gezet. Gelukkig houdt Agnes zich sterk en heb ik al mijn spullen goed ingepakt. Als ik rond acht uur wakker wordt is het droog en omdat het koud is, is alles dat vochtig of nat was geworden geworden nu bevroren. Liggend in Agnes zie ik gelukkig een blauwe lucht en als ik een paar uur later vertrek zijn mijn slaapzak, tent en regenkleding zo goed als droog. Continue Reading…

Canada, Canadian Rockies

Skoki Valley

22 september 2015
Skoki Valley

De bus zet mij op een regenachtige dag voor het Hi-hostel in Lake Louise af. Ik heb hier twee overnachtingen gereserveerd nadat ik de Skoki-trail heb gewandeld. Omdat ik een tocht van maar drie dagen ga maken heb ik wat spullen die ik niet mee wil nemen; een paar sneakers, twee truien, m’n huttenjurkje, een voorraadje eten, snoertjes voor apparaten, zeep, deodorant… ik draag een aardig winkeltje met mij mee… Continue Reading…

Canada, Canadian Rockies

Pretpark Banff

20 september 2015
Banff

Greyhound brengt mij in 13 uur van Vancouver naar Banff, middenin de Canadian Rockies. De nachtbus was budget-technisch interessant, maar slaap-technisch een ramp. Het duurt nog uren voordat ik in het hostel kan inchecken en na een uitgebreid ontbijt ga ik naar het bezoekerscentrum. Omdat het nog rustig is hebben de mensen daar alle tijd om mijn vragen te beantwoorden en suggesties voor tochten te geven. Continue Reading…

Canada, West Coast Trail

5km, een burger en een activist

16 september 2015
West Coast Trail

Van Trasher Cove naar Gordon River, het eindpunt van de WTC, is het 5km wandelen. Volgens geleerden duurt dit zeker 4.5 uur; eerst een uur omhoog via de bekende ladders en dan een paar uur over een uitdagend pad vol modder.

Dit alles blijkt, mede door de droogte, reuze mee te vallen en in zo’n drie uur klim en loop ik naar het pontje die mij en een groepje anderen naar de overkant en het eindpunt brengt. In Gordon River is niets interessants (café, restaurant, etc.) te vinden en dan gebeurd er iets wonderlijks; Port Renfrew ligt zo’n drie kilometer van de trailhead, wat peanuts voor ons ingelopen hikers zou moeten zijn… de anderen vinden dit te ver lopen, dus ik vertrek alleen. Continue Reading…