Europa, HRP, Pyrénées Centre-Ouest

HRP etappe 18 en 19: ‘keuzes… keuzes…’

10 september 2017

Dag 19: Bordas de Puyales-Cabaña de Añes Cruces

20,5km. (+1450m. stijgen en 950m. dalen)

Het ruikt hier fris naar den en planten waarvan ik de naam niet weet, waarschijnlijk omdat er in het Spaanse deel van de hoge Pyreneeën veel minder grazende paarden, koeien en schapen zijn. 

Ik ontmoet wat ‘tegenliggers’, ze komen vanaf Refugio Viados. ‘Hoe het kan dat mijn rugtas zo klein is? Heb je wel een tent mee? (‘Oui’). En een brander?’- ‘Niet nodig met het eten in de hutten en een tas vol fromage, saucisson, chocolate en cacachouettes’.

Bij Viados drink ik een ijskoude cola en wandel snel verder. Rond 15.00 uur ben ik bij Cabaña de Añes Cruces, een schuilhut op een plek met *****-uitzichten op onder andere de Pico de Posets (3375 meter).

Na de Cabaña volgt een klim naar een col van 2600 meter. Drie uur is laat om starten met de klim. Een Duitse tegenligger vertelde over de weersvoorspelling; regen. Er hangen naast ‘patches of blue’ óók donkere wolken in de lucht.

Ik besluit bij de hut te blijven. Een beetje chillen, bloggen en wat lezen is ook fijn.

Er komt een groep Spanjaarden aan, ze blijven bij de hut kamperen. Even later arriveert Luiz, hij spreekt goed Engels en vraagt of het geen probleem is om de hut met hem te delen. Natuurlijk niet. Het enige bed dat in de hut aanwezig is (in de ruimte met een stapel bouwmateriaal) is voor mij. Dat is fijn want dan hoef ik niet op de tochtige grond te liggen. Vlak voor het donker wordt arriveert er ook nog een Israëlische dame. Ze was van plan te kamperen, maar dat is op deze tochtige en niet-vlakke plek niet comfortabel. De groep Spanjaarden hebben de enige mogelijke kampeerplek al in gebruik. Ik lig als prinses PouBella op m’n thermarest op het best-wel-brakke-bed als ook zij zich in de hut installeert.

Beiden schrikken als ik vertel dat ik morgenochtend wil vertrekken zodra het licht is, ‘zo vroeg?!’ Kwart over zeven vind ik niet echt vroeg – de dagen worden steeds korter en ik vind het belangrijk zo veel mogelijk gebruik van het daglicht te maken en al helemaal morgen; als het weer het toelaat wil ik een beretocht maken!

HRP etappe 18 en 19

[lfh-gpx src=http://reiske.nl/wp-content/uploads/2017/08/HRP-18.gpx title=”HRP etappe 18: Parzán-Refugio de Viados” color=red width=4 ]Parzán-Refugio de Viados[/lfh-gpx]

[lfh-gpx src=http://reiske.nl/wp-content/uploads/2017/08/HRP-19.gpx title=”HRP etappe 19: Refugio de Viados-Refuge de la Soula” color=red width=4 ]Refugio de Viados-Refuge de la Soula[/lfh-gpx]

Heb je iets aan deze informatie? Lees je mij blog met plezier?
Trakteer mij op een kop koffie – wandelen en bloggen maakt dorstig!

Dit blog is geschreven op een slimme telefoon tijdens het wandelen van de HRP: er kunnen fouten in staan.

You Might Also Like

  • Biking Banker 10 september 2017 at 10:37

    Respect dame: zo vroeg op! Ik vroeg me al af hoe jij zoveel kms in een dag perst.
    Laat de lezers ook eens horen hoe jij je dag indeelt! Altijd leuk voor de medewandelaars..
    (en over de inhoud van je rugzak: heb je de hele lading uit het artikel in Op Pad bij je, nee toch??) :O

    • Claire 10 september 2017 at 13:19

      Veel sneller dan 4/5km. per uur kan ik niet lopen en dan bij vlak terrein… ’t zit ‘m lange dagen en korte pauzes – geleerd van de Amerikanen op de PCT.