Noorwegen, Skarvheimen

Noors Winteravontuur 2020

23 maart 2020
Noors Winteravontuur 2020

Zondag 22 maart: vandaag op het programma een tocht van 20 kilometer. Van Hellevasbu naar Haukeliseter over Hardangervidda. Dit is het grootste bergplateau van Noord-Europa, het ligt tussen Oslo en Bergen en staat al lang op mijn verlanglijst voor het maken van een avontuurlijke tocht.

Voor het eerst maak ik alleen een langlauftocht. Spannend, want de marges voor fouten maken zijn in tijdens een wintertocht in de sneeuw veel kleiner dan tijdens een zomerse bergwandeltocht. Daarom heb ik gekozen voor een route die gemarkeerd is. Hierdoor ben ik minder tijd kwijt aan navigeren en het vinden van de juiste route. Ook denk ik in dit gebied, af en toe, andere laufers tegen te komen. Alleen. Maar niet helemaal alleen. Het gebied heeft om de paar dagen een ‘uitweg’ naar een weg met bus, de trein of richting een gehucht. En als de uitweg er niet is, dan zijn er regelmatig bemande hutten.

Langlaufski

Globaal lauf ik van noord naar zuid. De tocht is uitdagend met lange dagetappes. Maar als deze té uitdagend blijken te zijn, dan kunnen sommige lange etappes ingekort worden.

Twee en een halve week in de lege Noorse bergen: ik heb er heel, heel, heel veel zin in!

Skarvheim hut

Naar Sulebu

Bij het startpunt in Tyinkrysset ontmoet ik een gepensioneerde Marine officier. Hij heeft een vakantiehuis in de buurt en in de riching van mijn bestemming. Naast dat het gezellig is om samen te laufen, is het nuttig. Ik stel hem veel vragen over het weer. Want de verwachtingen in de weer-app Yr.no veranderen per uur van ‘briesje’ naar ‘storm’. Hij vertelt dat hij de verwachtingen van drie apps combineert en daaruit een soort-van-conclusie trekt. Wat vooral belangrijk is om te weten, is dat er HEEL VEEL wind is. HEEL VEEL wind heeft weer invloed op de sneeuw. De sneeuw wordt weggeblazen op sommige plekken en op andere plekken verzamelt het zich tot diepe lagen. Dit is de ook de reden waarom hij vandaag al zijn vakantiehuis is gereisd. Vorige week heeft hij een uur sneeuw geschept voordat hij de deur kon openen. Nadat hij mij zijn huis heeft aangewezen, ‘als je niet denkt verder te kunnen, ben je welkom’, nemen we afscheid. Ik heb nog een uur te gaan naar mijn eindbestemming: de onbemande hut Sulebu. De route is gespoord, want dit is wintersportgebied. Maar de rondwaaiende sneeuw heeft de sporen alweer gevuld. Precies zoals de Marine officier vertelde.

Tyinkrysset

Binnen een paar minuten slaat het weer om van blauwe lucht, zon en enigszins winderig naar tegenwind inclusief sneeuwbui, windkracht storm.

Met de sneeuw volop in mijn gezicht en een goed gevulde en dus zware rugtas bereik ik langzaam schuivend het eindpunt. In Sulebu tref ik de Deense Thomas. Hij is iets eerder dan mij aangekomen. We zijn beiden uit dezelfde richting gekomen, maar door de storm konden we elkaar niet zien. Hij heeft de houtkachel al aangestoken en de emmers zijn al gevuld met sneeuw. Zodat we later als de sneeuw gesmolten is, drinkwater hebben. Wat een luxe! En… wat een gezelligheid!

Noorwegen hut

’s Ochtends is er dit uitzicht!

Sulebu DNT hut

Bewegen = opwarmen

Thomas en ik nemen afscheid: hij gaat nog een dag langlaufen en reist daarna met de bus terug naar Denemarken. Ik vervolg mijn tocht richting het zuiden. Het is -15 graden en na een aanloop over een vlak meer is er als opwarmer is er een klim naar de zadel. Eenmaal boven, wacht het uitzicht als beloning.

Asnes ski Skarvheim

Ondertussen werk ik snel een kop thee en een reep naar binnen. Stilstaan betekent afkoelen. Bij -15 gaat dat afkoelen héél snel. Dat geldt vooral voor mijn vingers. Om de thermosfles te openen en het plastic van de reep los te peuteren trek ik een laag handschoenen uit. Dan volgt een snelle foto, de handschoenen gaan weer aan, de tas gaat weer op mijn rug en laufen maar. Want: bewegen = opwarmen.

Sulebu Skarvheim Winter

Aan deze kant van het zadel liggen diepe lagen sneeuw. Bij iedere beweging die ik maak zak ik diep weg. Met een groep is een tocht daar een gebied als dit veel gemakkelijker: de voorste doet het zwaartste werk, de volgende het iets minder zware werk en vanaf laufer #3 ligt er een zelfgemaakte loipe waarover de achterliggers gemakkelijk glijden. Hetzelfde geldt voor de wind: de voorste laufer houdt de achterliggers uit de wind. Ik doe én al het zware werk zelf én lauf ik onbeschermd in de wind.

De uitdaging waarvoor ik kwam krijg ik. Samen met mooie uitzichten.

Skarvheim top

Skarvheim: een luxe privéhut

Rond 16.00 uur kom ik aan in de volgende hut: Skarvheim. Dit is een tijdelijke hut want de originele hut, Breistølbu, is gesloten. De hut is eigenlijk een vakantiehuis met een warme douche, centrale verwarming, radio, keuken en electriciteit. Nadat ik heb gedouched en gegeten schuif ik de luie stoel voor de brandende houtkachel. Ik heb nu tijd én electriciteit om een blog te typen op mijn mobiele telefoon. Omdat de hut dicht bij de bewoonde wereld is, werkt het Internet. Uit Nederland ontvang ik een link naar een bericht: in verband met Korona vraagt de Noorse overheid alle toeristen het land te verlaten of 2 weken in quarantaine te gaan. Tsja, hier in de bergen ben ik toch al nagenoeg in quarantaine? Als ik nu terugreis kom ik dan niet met meer mensen in contact? Kan ik niet beter ‘gewoon’ doorlaufen? Ik maak mij klaar voor de tocht van morgen en ga vroeg slapen

Reiske Langlauf

AKTIVITET AVLYSES OG HYTTER STENGES

’s Ochtends om 5.30 uur ben ik wakker. Uitgerust denk ik aan het bericht van de Noorse overheid. Op de website van de DNT, de Noorse toeristenvereniging die de hutten beheerd, lees ik dat alle hutten ‘gesloten’ zijn. De hutten zijn alléén nog bedoeld voor diegenen die nog in de bergen zijn en het bericht over de sluiting niet hebben ontvangen. Zij kunnen anders in de problemen raken. Alle anderen zijn niet meer welkom. Dit om verspreiding van het virus te voorkomen en de werknemers in de bemande hutten te beschermen. De Noorse reddingdienst roept iedereen op om niet de bergen in te trekken. ‘Onze aandacht gaat uit naar Korona en niet naar bergtoeristen die mogelijk in de problemen komen’. De boodschap kan niet duidelijker zijn.

Icefall Skarvheim

’s Middags maak ik een korte tocht rond de hut en neem afscheid van bergen. De volgende ochtend stap ik op de bus naar Oslo.

Road Skarvheim Oslo

Terug in Nederland wax ik mijn ski’s, klaar om opgeborgen te worden tot de volgende winter.

De uitdagende tocht van Hellevassbu naar Haukeliseter? Die komt vást nog een keer.

Langlauf Ski Wax

Noorse Wintertocht 2020: Sulebu en Skarvheim

Dit is de geplande route. Lees hier meer over Sulebu en hier meer over Skarvheim.

List   

Information
Click following button or element on the map to see information about it.
Lf Hiker | E.Pointal contributor

Naar Sulebu   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Minimum elevation: No data
Maximum elevation: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

naar Sulebu

Sulebu naar Skarvheim   

Profile

50 100 150 200 5 10 15 Distance (km) Elevation (m)
No data elevation
Name: No data
Distance: No data
Minimum elevation: No data
Maximum elevation: No data
Elevation gain: No data
Elevation loss: No data
Duration: No data

Description

Sulebu naar Skarvheim

You Might Also Like

  • Roos 23 maart 2020 at 14:17

    Oh, toch nog een blog van dit micro-avontuur!

    • Claire 23 maart 2020 at 15:05

      Precies! 🙂

  • marie-jose 24 maart 2020 at 08:42

    Kort maar krachtig avontuur. Jammer Claire! Toch fijn dat je er nog een blog over gemaakt hebt! We zouden in de Lyngen Alpen gaan skitoeren/kayakken, maar dat komt wel weer een andere keer!