Browsing Tag

PCT

Reiske heeft in 2015 de Pacific Crest Trail (PCT) gelopen. Op haar blog verhalen, tips en meer van een ervaren thru-hiker!

Over de PCT, Pacific Crest Trail, Paklijst

Hiken op trailrunners

9 november 2015
Hiken op Salomon trailrunners

Een paar duizend kilometer hiken op gympies is dat wel zo verstandig? Ja, dat vroeg ik mij voor vertrek naar Amerika óók af.

Een paar jaar geleden was ik de Pyreneeën en daar heb ik een wijze les geleerd: go local! Hoewel ik een prima loper ben en ik niet persé de snelste wandelaar hoef te zijn, werd ik daar aan het denken gezet. Tijdens de wandeltocht werd ik opvallend vaak door Spaanse en Franse wandelaars ingehaald. Wandelaars op trailrunners, die zonder moeite allerlei passen op- en af liepen. Waarom liep ik daar op zware, leren, warme bergschoenen?

Begin vorig jaar had ik een korte voorbereidingstijd voor vertrek naar de Pacific Crest Trail in Amerika.Toch heb ik mij direct verdiept in het concept trailrunners, want op alle foto’s in wandelgidsen en op fora stonden hikers die runners droegen.

Als al die Amerikanen runners dragen, dan zal daar een goede reden voor zijn, toch?

Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

Eten onderweg

30 oktober 2015

Als ik hier in Europa een wandeltocht ga maken heb ik alle tijd en ruimte om inkopen te doen en zelf maaltijden samen te stellen. Inspiratie vind ik op Rugzakrecepten.blogspot.nl. Als ik minder tijd of inspiratie heb bestel ik kant-en-klare maaltijden bij Globetrotter.

Een hiker heeft nogal wat wensen wat eten betreft: lichtgewicht, snel te bereiden zodat de gascanister lang meegaat, gemakkelijk en in één pan te bereiden, voedzaam en bij voorkeur lekker. Eten onderweg, hoe pak je dat aan voor zo’n lange tocht?

Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

Dingen die mij zenuwachtiger maken dan beren op de weg

24 oktober 2015
1. Liften buiten de PCT-zone

De locals die vlakbij de PCT wonen weten wie die scruffy-looking lifters zijn; vieze hikers met honger, ze willen eten, douchen, de was doen en brengen business to town. Liften is geen probleem en zeker niet als er een ride-bride in het gezelschap is (dit is iemand van het vrouwelijke geslacht). Zelfs de sheriff brengt hikers met alle plezier van en naar de trail.

Buiten de PCT-zone is liften bijna onmogelijk. De Amerikanen en vooral dagjesmensen zijn bang voor die vieze wandelaars met versleten kleding. Wie bezit er nu geen auto? Dat kan alleen maar slecht nieuws zijn! Niets is de-motiverender dan urenlang langs een nietszeggende weg wachten op een lift.

2. De man die aan mij vraagt of het niet gevaarlijk is om alleen te kamperen en op mijn vraag waarvoor ik dan bang moet zijn als antwoord geeft “verkrachters, moordenaars, crazy people…”

PCT’ers zijn net mensen, en die zijn er in alle soorten en maten. Bij sommigen bleef ik uit de buurt en met niet zomaar iedereen deelde ik een hotelkamer, maar ALLE hikers zijn gekomen om de PCT te hiken. De meesten dromen hier al jarenlang van en hebben veel tijd, geld en energie in de voorbereiding gestoken. Ja, ze zijn ‘crazy’, net zo crazy als ik ben. Iedere dag uren lopen en dat maandenlang en niet om hikers-meisjes te vermoorden enzo. Daarbij: er zijn veel minder meiden dan jongens on trail, dus ze zijn zuinig op ons.

Waarom stel je mij zo’n vraag en waar komen die gedachten vandaan? Ja, van dit soort vragen en vooral de mannen die dit soort vragen aan mij stellen gaan alle alarmbellen rinkelen!

3. Yellow Jackets (en dan vooral in droge jaren met milde winters)

Ik heb al eerder over deze ‘rotjongens’ geschreven. Agressieve wespen die zonder reden steken. Als er één steekt. steken er meer. Wegrennen, voor zover dat kan met een rugtas, is het enige dat telt. De bulten jeuken en doen nog dagenlang gemeen pijn. Continue Reading…

Over de PCT, Pacific Crest Trail

De afvallers

2 oktober 2015
Cowboy camping in Yosemite

In mijn mailbox staan blogs die ik uiteindelijk niet geplaatst heb. Ze gaan vooral over ergernissen, het opschrijven bleek vaak genoeg om de ergernis tot redelijke proporties terug te brengen en van een blog vol klaag- en haatmails worden jullie vast niet blij? Bij deze een greep uit ‘de afvallers’.

Leave No Trace (LNT)
Over backcountrycamping zonder sporen achter te laten, manieren om snel en met weinig moeite een ‘cathhole’ te graven en alternatieven voor het gebruik van wc-papier (blijf uit de buurt van zakdoeken die aan de tassen van vrouwelijke hikers!!!).

Haatmail aan muggen
Oei wat zijn muggen soms agressief en hardnekkig en hoe vervelend is het om nog geen kwartier pauze te nemen, zonder opgegeten te worden door deze vrienden… grrrgrrrgrrr. Als ik eraan denk kan ik mij er nog steeds over opwinden.

Haatmail aan yellowjackets
Door de milde winter en extreme droogte waren deze wespen extreem agressief. Normaal steken ze alleen als je te dicht bij een nest komt, nu steken ze zonder aanwijsbare reden en als er een steekt worden z’n huisgenoten wakker geschut door een hormoon dat vrijkomt en zullen deze ook steken, zo snel mogelijk doorlopen is het beste om te doen. De steken zijn gemeen, jeuken en doen nog dagenlang pijn. Eén yellowjacket was in mijn haar verstrikt geraakt met drie gemene steken in mijn hoofd als resultaat.

Haatmail aan herten
Herten zijn absoluut niet onder de indruk van hikers, sterker nog; het kan ze niets schelen dat ik lig te slapen en komen ’s nachts heel, heel dicht bij mijn kampeerplek grazen. In menselijke urine zit iets heel aantrekkelijks voor ze en ze weten precies de kampeerplekken te vinden waar PCT’ers gebruik van maken. Herten maken in het donker heel veel geluid, het geluid dat een beer zou kunnen maken. Iedere keer dat een hert komt grazen wordt ik wakker om te checken of het ook echt een hert is. Wegjagen of een steen gooien helpt maar zo zo, het beste is een ‘verse’ kampeerplek te vinden, maar dat is weer niet LNT. Het aantal keer dat ik wakker ben geworden van een hert: 100.

Het aantal keer dat ik wakker ben geworden van een beer: 0

Continue Reading…

Pacific Crest Trail, Washington

Het is klaar

3 september 2015
Crater Lake Oregon

Door de branden en andere natuurperikelen dit jaar ben ik na 2250 mile en 50 mile detour klaar met de PCT.

Een andere hiker heeft een filmpje van 3 minuten van de trail gemaakt (iedere dag een seconde). Bekijk het op youtube.

Ik ben nog niet klaar met wandelen en kamperen en daarom reis met de bus en ferry naar Vancouver Island, net over de grens in Canada voor meer avonturen!

Pacific Crest Trail, Washington

Slechte timing

30 augustus 2015
Fortune Cookie

De weersvoorspelling voor de komende dagen is slecht; harde wind, regen, onweer en meer. Een storm in augustus is hier bijzonder. Het is het eerste slechte weer sinds de lente. Met een beetje geluk brengt de storm regen naar de Cascades en de grote bosbranden?

We schuilen in een motel in Aberdeen, een sombere en armoedige stad aan de kust. Het is de geboorteplaats van Nirvana-zanger Kurt Cobain en dat is het spannendste wat er over Aberdeen valt te melden. Door het slechte weer besluiten we een tweede nacht te blijven.

Ik bel met een Ranger-station omdat er wat dingen over de permit in de Olympics onduidelijk zijn. Continue Reading…

Pacific Crest Trail, Washington

Het sneeuwt as

24 augustus 2015
PCT Hikers in Washington

‘Ik heb zojuist een ranger gesproken: door de wind zijn er nieuwe branden aan de andere zijde van de PCT uitgebroken, 3 mile hier vandaan. Volgens hem is er geen acuut gevaar, maar als de wind verandert kunnen we door de verschillende branden ingesloten worden en in dit gebied kamperen is sketchy. De PCT is nog niet officieel gesloten. Als ze ons moeten komen redden, kan het even duren want ze zijn druk…’, vertelt een mede-hiker. Continue Reading…

Pacific Crest Trail, Washington

Op, zo die gaat!

22 augustus 2015
Bridge of the Gods in Washington

De Columbia River scheidt Oregon van Washington en the Bridge of the Gods is de manier om over de rivier te komen. Vroeger, heel vroeger toen de Columbia River nog niet vol was gebouwd met dammen lagen er op deze plek allerlei stenen waardoor de Indianen de rivier konden oversteken. Een wonder der natuur, vandaar de naam. Tegenwoordig ligt er een lelijke en smalle tolbrug waar wij PCT’ers met gevaar voor eigen leven overheen mogen wandelen.

De weidse gorge ligt op, bijna Hollands, niveau; 180 feet en de komende twee dagen staat er vooral veel ‘klimwerk’ op het programma. Vandaag is het warm, maar de wind is gekeerd en er hangt geen rook meer in de vallei. Met volle rugtassen vertrekken we omhoog en aan de laatste 500 PCT milen.

Continue Reading…